در باره رایانش ابری چه می دانید؟


رایانش ابری موضوعی است که در نظر بسیاری از افراد گیج کننده است. اما آنطور که به نظر می‌رسد گیج کننده نیست. در حقیقت اکثر کسانی که ادعا می‌کنند این موضوع را درک نمی‌کنند بخشی از اکثریتی هستند که روزانه از آن استفاده می‌کنند.
در اصل رایانش ابری عبارتی است که برای توصیف سناریوهای مختلفی که منابع پردازشی و رایانشی به شکل یک سرویس بر روی یک شبکه (که معمولا اینترنت است) ارائه می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین رایانش ابری نوعی از رایانش است که به جای استقرار سخت‌افزار یا نرم‌افزار محلی یا شخصی متکی بر به اشتراک‌گذاری مخزنی از مابع فیزیکی و مجازی است. این عبارت تا حدودی شبیه به اصطلاح "رایانش همگانی" است که کاربران قادرند که از منابع رایانشی عرضه شده استفاده کنند به جای اینکه بخواهند خودشان تجهیزات مورد نیاز را مدیریت کنند؛ و بسیار شبیه این مورد است که مصرف‌کنندگان از شبکه برق ملی استفاده می‌کنند بجای اینکه خودشان بخواهند یک مولد یا ژنراتور برق داشته باشند.

یکی از ویژگی‌های کلیدی رایانش ابری انعطاف‌پذیری آن است و یکی از راه‌هایی که انعطاف‌پذیری را فراهم می‌کند از طریق مقیاس‌پذیری است.

مقیاس‌پذیری به توانایی یک سیستم برای انطباق و تغییر اندازه نسبت به تغییرات در حجم کاری (بار) اشاره دارد. فناوری ابری امکان ارائه و عدم ارائه خودکار منابع را در زمان لازم فراهم می‌کند، پس تضمین می‌کند که سطح منابع در دسترس تا حد امکان با تقاضای موجود تطبیق داشته باشد.

شرکت‌ها چگونه می‌توانند از IaaS استفاده کنند

مزایای سرویس PaaS چیست؟

"SaaS" یا "نرم‌افزار به عنوان سرویس" چیست؟

 

 

این یکی از ویژگی‌های مشخصۀ آن است که این فناوری را از سایر مدل‌های رایانش که در آنها منابع به شکل بلوک‌ها ارائه می‌شود که معمولا ظرفیت ثابت و هزینه‌های اولیه به همراه دارند، متمایز می‌سازد (به عنون مثال سرورهای شخصی، برنامه‌های کاربردی دانلود نرم‌افزار). در رایانش ابری کاربر نهایی معمولا فقط برای منابعی که استفاده می‌کند هزینه پرداخت می‌کند و بدین ترتیب از ناکارآمدی و هزینه برای ظرفیت‌های استفاده نشده اجتناب می‌شود.(سیارک)
با این حال مزایای رایانش ابری فقط محدود به انعطاف‌پذیری نیست. شرکت‌ها (در درجات مختلف) نیز می‌توانند از صرفه‌های اقتصادی ایجاد شده توسط نصب و راه‌اندازی سرویس‌های خدماتی بر روی محیط‌های رایانش ابری بهره ببرند، و همچنین از خدمات فیزیکی میزبانی در چندین سرور بهره‌مند شود به نحوی که خرابی یک سیستم تاثیری بر تداوم خدمات ندارد.
همچنین یک انتخاب عالی در سطح امنیت و مدیریت مورد نیاز در استقرار ابرها وجود دارد که تقریبا برای هر نوع تجارت و کسب و کاری مناسب است:
به عنوان مثال یک ابری عمومی ابری است که در آن خدمات و زیر‌ساخت‌ها توسط یک ارائه دهندۀ خدمات ابری میزبانی می‌شوند و در میان کلاینت‌ها (مشتریان یا کاربران) به اشتراک گذاشته می‌شود و این کلاینتها با استفاده از شبکه‌های عمومی مانند اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنند. ابرهای عمومی صرفه‌های اقتصادی و افزونگی زیادی به همراه دارند اما بخاطر سطح بالای دسترسی معمولا آسیب‌پذیرتر از ابرهای خصوصی هستند. 
از طرف دیگر ابرهای خصوصی از سرویس‌ها و زیرساخت‌های ذخیره شده و نگهداری شده بر روی یک شبکه خصوصی استفاده می‌‌کنند ــ چه مجازی و چه فیزیکی ــ که فقط برای یک کلاینت قابل دسترسی است. مزایای مشهود این کار سطح بالاتر امنیت و کنترل است. صرفه‌های اقتصادی تا حدی قربانی می‌شوند زیرا شرکت با این پرسش روبرو می‌شود که آیا باید تمامی نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای لازم را خریداری یا اجاره کند یا خیر. (سیارک)
آخرین گزینه ابری ابر هیبریدی (ترکیبی) است و این ابر همانطور که از اسمش مشخص است عناصر هر دو ابر عمومی و خصوصی را با هم ترکیب می‌کند. یک ابر هیبریدی به شرکت این امکان را می‌دهد که بازده خود را حداکثر کنند؛ شرکت‌ها می‌توانند با استفاده از ابر عمومی برای عملیات غیرحساس و استفاده از ابر خصوصی برای عملیات حساس یا حیاتی تضمین کنند که راه‌اندازی رایانش آنها بدون پرداخت هزینه اضافی بهینه و ایده‌آل است. 
اگر از مدل‌های نصب و راه‌اندازی فاصله بگیریم به طور کلی سه مدل از رایانش ابری وجود دارد که نحوه ارائه سرویس را توضیح می‌دهند؛ این مدل‌ها عبارتند از نرم‌افزار به عنوان سرویس (SaaS)، بستر به عنوان سرویس (PaaS)، و زیرساخت به عنوان سرویس (IaaS).
همانند سایر دسته‌های رایانش ابری، IaaS به ارائه منابع رایانشی مجازی به شکل یک سرویس بر روی یک شبکه اشاره دارد. IaaS بطور خاص با سخت‌افزاری (یا زیرساخت رایانش) سر و کار دارد که به شکل یک سرویس ارائه می‌شود. این موارد شامل فضای سرور مجازی، فضای ذخیره‌سازی، اتصالات شبکه و آدرس‌های آیپی است. منابع از یک مخزن شامل سرورهای توزیعی (یا پراکنده) در مراکز داده (دیتاسنترها) که تحت کنترل ارائه دهنده سرویس است گرفته می‌شود و سپس به کاربر اجازه دسترسی به این منابع داده می‌شود تا بتواند بسترهای IT خود را راه‌اندازی کنند. IaaS می‌تواند برای شرکت‌ها نیز مزایای تجاری زیادی به همراه داشته باشد. 
PaaS یک نسخه گسترش یافته از IaaS است و گروهی از رایانش ابری را توصیف می‌کند که به توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسان محیطی ارائه می‌دهد که می‌توانند در آن برنامه‌های کاربردی را بر روی اینترنت ایجاد کنند. علاوه بر منابع رایانشی اساسی عرضه شده توسط سخت‌افزار در IaaS، مدل‌های PaaS همچنین شامل نرم‌افزار و تنظیمات (پیکربندی) (پشته راهکار نیز خوانده می‌شود) لازم برای ایجاد یک بستر یا پلتفرم است که کلاینت‌ها می‌توانند برنامه‌های کاربردی خود را بر روی آن ایجاد کنند. بسته‌های PaaS می‌توانند متناسب با نیازهای فردی کاربر باشند؛ می‌توانند ویژگی‌هایی از سرویس که مرتبط با آنها است را انتخاب کنند و در عین حال ویژگی‌هایی که به آنها مربوط نیست را رها کنند. PaaS مزایای زیادی برای شرکت‌ها به همراه دارد از جمله ساده‌سازی روند توسعه برای تقسیم جغرافیایی تیم‌های توسعه دهنده. (سیارک)
SaaS مسلما شایع‌ترین دگرگونی رایانش ابری است؛ در واقع اصطلاحی است که برای توضیح یک مدل ارائه نرم‌افزار به کار می‌رود که در آن برنامه‌های کاربردی میزبانی شده (معمولا توسط یک ارائه‌دهنده) و در دسترس مشتریان بر روی یک شبکه قرار می‌گیرد. افراد زیادی بدون اینکه تشخیص دهند از SaaS استفاده می‌کنند چرا که بسیاری از وب‌اپلیکیشن‌ها (یا برنامه‌‌های کاربردی وب) از این راه ارائه می‌شوند؛ مانند جیمیل، فلیکر، توییتر، فیسبوک و ... . کاربران شرکتی نیز به میزان فراوانی از SaaS استفاده می‌کنند، بسیاری از سیستم‌های CRM و ارتباطی، سیستم‌های فروش، صورت‌حساب و سیستم‌های حسابداری محبوب از این راه ارائه می‌شوند.

 ترجمه  itrans.ir 

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.