لجستیک شهری بخش دوم

(سیارک)قبل از برنامه ریزی برای سیستم لجستیک شهری، درک مولفه های آن مهم است. براساس گفته تامسون و همکارانش ، چهار سهامدار کلیدی وجود دارند که در حمل و نقل شهری مشارکت دارند:1. شرکت های باربری 2. حاملین حمل و نقل؛ 3. ساکنان 4. مدیران/ دولت. هر گروه دارای اهداف و تمایلات خاص خود به طرق مختلف بوده و نیازمند بررسی است. روابط بهم پیچیده میان این گروه هاو تضادهای مختلف درون سیستم وجود دارد . منشاء سفر از شرکت های باربری تا مصرف کنندگان است. حاملین حمل و نقل و مدیران، رابطین وظایف تحویلی می باشند. مشخصه رابطه آنها این است که حرکت جزئی در یک بخش بر کل موقعیت تاثیرگذار است. برای مثال، حمل و نقل با بازده پایین بر کیفیت خدمات سیستم تاثیرگذاشته و مشکلات مدیریت برای مدیران را افزایش می دهد. بعلاوه، این نیز باعث کاهش رضایت مشتریان و اعتبار شرکت ها و افزایش هزینه عملیاتی می شود. 
محققان نشان می دهند، سه هدف اصلی وجود دارند که می توان با اعمال لجستیک شهری به آن دست یافت: (1) تحرک؛ (2) پایداری؛ (3) قابلیت زندگی. تحرک مربوط به حرکت می شود که شرط اصلی برای حمل و نقل کالاها در مناطق شهری است. فرض براین است که کالاها به موقع تحویل داده خواهند شد. بنابراین، توازین بین ظرفیت شبکه جاده ای کافی و تراکم پایین ترافیک مسئله اصلی باشد. در باره پایداری، که مهمتر است، مسائل محیطی و صرفه جویی در انرژی نیازمند بررسی می باشند. قابلیت زندگی را باید برای ساکنین در نظر داشت. قابلیت زندگی شامل ارزیابی شرایطی است که در منطقه شهری فرد تجربه شده و تفسیر می شود همچون ایمنی، آرامش، جذابیت و دلربایی.

تکنیک های اعمالی در لجستیک شهری

تکنیک های متداولی در رویکردهای لجستیک شهری از جمله سیستم های حمل و نقل مشارکتی، روستاهای حمل و نقل (ترمینال) کنترل عوامل بار حمل و نقل، سیستم های حمل و نقل جدید و سیستم های حمل و نقل هوشمند (ITS) وجود دارند.

سیستم های حمل و نقل مشارکتی

الگوی تحویل قدیمی حمل و نقل، سفر کمتر و بار بیشتر است. شرکت های تحویل بار، تجارت خود را بصورت مستقل حفظ کرده اند. این بدین معنی می باشد که دو حامل احتمالا در یک منطقه خدمات رسانی کنند. امروزه، روند حمل و نقل شهری به سمت تحویل به موقع و تحویل در به در (در مبدا تا در مقصد) است. عملیات حمل و نقل به چندین سفر اما بار کمتر تغییر کرده است تا بازده افزایش یابد. بدون بهبود، هزینه حمل و نقل افزایش خواهد یافت تا شرایط فعلی را جبران کند. سیستم های حمل و نقل مشارکتی، روشهایی هستند که به نظر این مشکلات را حل می کنند. 
سیستم حمل و نقل مشارکتی، منابع شرکت های همکار را جهت بهینه سازی مزایای اقتصادی یکپارچه می سازد. مزایای اصلی تکنیک ها عبارتند از 1. افزایش صحیح بار سفر تحویل 2. کاهش سفرهای غیرضروری و کاهش آلودگی و هزینه ها 3. کاهش همپوشانی مناطق خدمات 4. افزایش کیفیت خدمات و سود شرکت.

این مقاله ادامه دارد........

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.(سیارک)

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.