نقشه‌برداری


(سیارک)‌ نقشه‌ برداری فرآیندی است که ‌نقشه‌بردار ابعاد مشخّصی که معمولاً روی سطح زمین واقع می‌شوند را اندازه‌گیری می‌کند. تجهیزات ‌نقشه‌برداری از قبیل تراز‌ها و زاویه‌یاب‌ها برای اندازه‌گیری دقیق انحراف زاویه‌ای و فواصل افقی، عمودی و مایل استفاده می‌شوند. با کامپیوتری شدن، اندازه‌گیری الکترونیکیِ فاصله (EDM)، ایستگاه‌های مجموع، ‌نقشه‌برداری با GPS و اسکن لیزری، وسایل سنّتیِ اپتیکال را تکمیل کرده‌اند (و تا حد زیادی جای آن‌ها را گرفته‌اند). این اطّلاعات برای تبدیل داده‌ها به بازنمای گرافیکی از سطح زمین در قالب یک نقشه ضروری است. این اطّلاعات سپس به وسیله‌ی مهندسین عمران، پیمانکاران و حتی دلالان معاملات ملکی به ترتیب برای طرّاحی، ساخت و معامله مورد استفاده قرار می‌گیرند. اجزای یک ساختمان‌ یا یک ساختار بایستی به درستی اندازه‌گذاری و نسبت به سایر اجزا، محدوده‌ی سایت و ساختمان‌‌های مجاور جاگذاری شده باشند. اگر چه ‌نقشه‌برداری یک حرفه‌ی متمایز با صلاحیت‌ها و مراتب مجوزی جداگانه محسوب می‌شود، مهندسین عمران علاوه بر سیستم اطّلاعات جغرافیایی، اصول اوّلیه‌ی پیمایش و ‌نقشه‌برداری را آموزش می‌بینند. ‌نقشه‌برداران ممکن است علاوه بر جاگذاریِ زیرساخت‌ها از جمله لنگرگاه‌ها قادر به نمایه‌نگاریِ قبل از ساختِ خطوط راه‌آهن، مسیرهای تراموا، بزرگراه‌ها، جادّه‌ها، خطوط لوله و خیابان‌ها نیز باشند.‌

نقشه‌برداری زمین

در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافعِ بریتانیا ‌نقشه‌برداری زمین یک حرفه‌ی مجزا به حساب می‌آید. ‌نقشه‌برداران زمین مهندس محسوب نمی‌شوند و یک انجمن شغلی و شرایط جواز مربوط به خود دارند. خدمات یک ‌نقشه‌بردار زمین دارای مجوز، معمولاً برای ‌نقشه‌برداریِ محدوده (برای تعیین مرز یک قطعه زمین با استفاده از توصیف قانونی آن) و نقشه‌های زمینِ تقسیم شده (طرح یا نقشه بر اساس پیمایش قطعه زمین، با خطوط مرزی ترسیم شده درون قطعه زمینِ بزرگ‌تر برای نشان دادن خطوط مرزی و جادّه‌های جدید) مورد نیاز است که از این دو به طور کلی با عنوان ممیّزیِ اراضى و املاک یاد می‌شود.

‌نقشه‌برداری ساختمان‌

‌نقشه‌برداری ساختمان‌ عموماً به وسیله‌ی تکنسین‌های متخصّص انجام می‌شود. بر خلاف ‌نقشه‌برداری زمین، طرحِ حاصل، ارزش قانونی ندارد. ‌نقشه‌برداران ساختمان‌ وظایف زیر را انجام می‌دهند:
• ‌نقشه‌برداری از وضعیت موجود محوطه‌ی کاریِ آتی، شامل توپوگرافی، ساختمان‌‌های موجود، زیرساخت‌ها و حتّی‌المقدور زیرساخت‌های زیرزمینی؛
• ‌نقشه‌برداری ساختمان‌ (به بیان دیگر «نقشه‌ی اوّلیه» یا «پياده‌سازی نقشه»): مشخّص کردن نقاط مبنا و علامت‌هایی که ساخت و ساز سازه‌های جدید از جمله جادّه‌ها و ساختمان‌‌ها را برای ساخت و ساز بعدی راهنمایی کند؛
• تأیید موقعیّت سازه‌ها حین ساخت و ساز؛
• ‌نقشه‌برداری پس از ساخت: ‌نقشه‌برداری ای که در پایان پروژه‌ی ساخت انجام می‌گیرد تا تأیید کند که کار تا مشخّصات مطلوب در طرح تکمیل شده است.(سیارک)

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.