اصالت در مناظر فرهنگی بومی


(سیارک) مفهوم غربی اصالت در ارزش مکان های میراث فرهنگی بسیار مهم تلقی شده است. اما ارتباط اصالت در رابطه با مکان ها و یا مناظر با ارزش مردم بومی چیست؟ تفسیر استاندارد اصالت، که در آن تمرکز بر روی چیزهایی ملموس، ویژگی های شواهد مادی، و در یکپارچگی فیزیکی است، با مردمان بومی همخوانی ندارد و رابطه اندکی با ارزش های مناظر جوامع بومی دارد. در اقدامات اصالت باید به زمینه های فرهنگی که چنین مکان هایی تعلق دارند، نظام های مذهبی مرتبط با آنها، و مفاهیم مرتبط زمین، زمان، و جنبش که تجسم کننده این معنی در چشم انداز فرهنگی است، احترام گذاشته شود. اصالت منحصرا مربوط به مکان نیست؛ بلکه با سنت زندگی ، شناخت، و ارزش مکان های میراث از طریق فعالیت های روزانه زندگی مرتبط است. این مقاله با استفاده از نمونه سرزمین های شمال غربی کانادا، به بررسی ارزش های فرهنگی در مناظر فرهنگی بومی و چگونگی ارتباط مفهوم اصالت با ارزش میراث در این مناظر می پردازد. این مقاله همچنین به بررسی راه هایی می پردازد که در آن اصالت و راهکارهای عملیاتی کنوانسیون میراث جهانی فرصت های فروانی را برای بررسی جنبه و معنای اصالت در مناظر فرهنگی بومی فراهم کرده است. در 15 سال گذشته، تکامل مفهوم اصالت درک درستی از ایده، و همچنین بررسی موثر ارزیابی گسترش یافته است. شناخت تنوع فرهنگی و تنوع میراث در سند نارا درباره اصالت (بیانیه ی نارا) و دستورالعمل عملیاتی کنوانسیون میراث جهانی این رویکرد را به پرداختن اصالت در میراث فرهنگی، که شامل جهان بینی های مختلف با روش های اساسا متفاوت را گسترش داده است.

مناظر فرهنگی بومی تجلی جهان بینی است که در آن زمین در اصل معنوی است تا مادی و انسان بخشی جدایی ناپذیر از زمین، جدا از حیوانات ، گیاهان و ارواح تلقی می شوند. تجلی کلیدی ارزش های فرهنگی در درجه اول غیر مادی است، مانند سنت های شفاهی، شیوه های سنتی، و فعل و انفعالات شدید با مولفه های زندگی و غیر زنده محیط زیست. رشد و تغییر در این مناظر زندگی و ارزش های فرهنگی آنها بسیار مهم و حیاتی هستند. از نظر کنوانسیون میراث جهانی، مناظر فرهنگی بومی ممکن است درجه اول مناظر فرهنگی انجمنی شناخته می شوند، مشخص شده توسط دیده می شود "انجمن که دارای ارتباط های قدرتمند مذهبی، فرهنگی یا هنری است تا عناصر فرهنگی. شناخت "نقش اجتماعی فعال در جامعه معاصر ارتباط نزدیک با زندگی سنتی دارد، و در آن که روند تکاملی " در مناظر فرهنگی بومی هنوز در حال پیشرفت است گاهی اوقات به طبقه بندی مستمر تکامل یافته منجر شده است، اما عدم وجود "شواهد مادی قابل توجه در طی زمان " با این طبقه بندی تضاد دارد. همچنین، مناظر فرهنگی وابسته - و مناظر فرهنگی بومی – از این گونه تبار زمانی برخوردار نیست. کارشناسان حفاظت مناظر فرهنگی وابسته اذعان دارند که اصالت ممکن است به معنای حفظ یک ارتباط مداوم بین مردم و محل باشد، با این حال از طریق زمان بیان می شود و "نباید تداوم فرهنگی از طریق تغییر را در نظر نگرفت، که ممکن است راه های جدید برای ارتباط با مکان را ارائه کند. " تغییرات اخیر در راهکارهای عملیاتی WHC با توجه به صحت و یکپارچگی که الهام گرفته از سند نارا است ، به شناخت صریح جنبه های ناملموس میراث فرهنگی گسترش داده شده اند. ویژگی های جدید در شناخت روش سنتی، زبان، روح و احساس مکان، و دیگر اشکال میراث ناملموس تجلیات معتبر و حقیقی ارزش های فرهنگی برای ارزیابی اصالت بر توجه به ارزش های مهم سنتی و فرهنگی در مناظر فرهنگی بومی تمرکز شده است. این دستورالعمل های جدید منعکس کننده گفتگوی سخت بین المللی است که در کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی معنوی یونسکو در سال 2003 تصویب شده است ، که بر سنت های شفاهی ، رسوم اجتماعی، و دانش و شیوه های مربوط به طبیعت و جهان متمرکز شده است. بیانیه سن آنتونیو اشاره به رابطه مستقیم بین اصالت و هویت، اصالت و ارزش های اجتماعی (معنای معنوی آشکار از طریق آداب و رسوم)، و محافظت دارد. که در آن هویت فرهنگی "پایه میراث ما فرهنگی و حفاظت از آن" و ارزش های یک مکان "لنگر هویت فرهنگی" است،

مناظر فرهنگی بومی نمونه هایی هستند که " حیات جمعی را حفظ می کنند، آن را از طریق آداب و رسوم و سنت به گذشته اجدادی مرتبط می سازند.

"جوامع بومی، به عنوان سازندگان و ناظران میراث مربوط به مناظر فرهنگی بومی، برای این مکان ها به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از هویت خود ارزش می گذارند. جوامع با شناسایی ارزش های میراث در جهان بینی خود و چارچوب فرهنگی، دارای ساختارهای ارزش تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، زیست محیطی، و معنوی می شوند . ماهیت پویا ارزش های فرهنگی و مناظر فرهنگی باعث می شود فرآیند شناسایی و حفاظت از آنها پیچیده شود. در حالی که مناظر فرهنگی تغییر می کنند، بنابراین فرهنگ هم تغییر می کنند. اکتشاف دقیق دیوید لونتال درباره اصالت در تمام سنین نشان می دهد که :

اصالت به طور مستمر در فرم، فضا، و زمان تغییر کرده است: "معیارهای اصالت ما بیانگر دیدگاههای فعلی در مورد چگونگی استفاده از دیروز و امروز است.

" ریچارد هندلر به عنوان یک انسان شناس ،" رابطه میان زندگی فرهنگی و سنت های گذشته را یک رابطه فیزیکی ندانسته است، و حتی در موارد اموال فرهنگی ، یا میراث فیزیکی اشیاء. نجات و یا حفظ گذشته، سنت، و یا میراث فعالیت جدیدی محسوب نمی شود. در عمل از این جنبه اساسی اصالت به خوبی در حفاظت از میراث استفاده نشده است. با این حال، هر آزمون اصالت مربوط به مناظر فرهنگی بومی باید این زمینه را رعایت کنند.

اصالت؛ حفاظت از ماهیت واقعی مکان

برخی از متخصصان حفاظت ازمکان های مرتبط با مردمان بومی ارتباط استفاده از مفهوم اصالت را زیر سؤال برده اند. این مبحث بر مسائل اعتبار تاریخی داده های مردم نگارانه ، تحمیل تعصب فرهنگی در تفسیر آنها، تاثیر مهاجر تاریخی و جابجائی های اجتماعی در خود تفسیر مجدد گذشته، و اهمیت نقش های سازنده در تجدید حیات فرهنگی، تمرکز کرده است. '' توماس. F. یک متخصص فرهنگی سنتی، به جای دنبال این جهت، نشان می دهد که روش مناسب اصالت ممکن است این سوال باشد آیا مکان یعنی نوعی نقش در یکپارچگی فرهنگی COM-جامعه نقش دارد، در این رویکرد بر سوال چگونگی شناسایی تاکید شده است و بیان شد: " استراتژی مناطق حفاظت شده سرزمین های شمال غربی این موضوع را برای خود جامعه سخت کرده است و یک فرایند هشت مرحله برای شناسایی، ارزیابی، و حفاظت از مناطق فرهنگی مهم و با ارزش طبیعی مطرح شده است. همانطور که لیزا پراسپر اعتقاد دارد، دانش سنتی که به سرعت از طریق عدم انتقال نسلی به سنت شفاهی از دست رفته است ، در حفظ یک ارتباط مداوم بین مردم و محل بسیار اهمیت دارد، با این حال ممکن است در طی زمان بیان شود و نباید تداوم فرهنگی را از طریق تغییر رد کند، که راه های جدیدی را برای ارتباط با یا مراقبت از مکان ارائه نمی کند. " کارگاه منطقه ای پسیفیک آسیا درباره مناظر فرهنگی وابسته، درباره پایدارستزی مناظر فرهنگی بومی برگزار شده است. در بررسی کاربرد مفهوم میراث فرهنگی در آفریقا، کارشناسان حفاظت ICCROM از درخت یوکای امریکایی جوکیلوتتو و جوزف کینگ، خواستار استفاده از فرایندی شدند که در آن اصالت میراث بتدریج به عنوان ماهیت واقعی مکان، آشکار می شود. رابطه بین مردم و سرزمین تعریف شده در جهان بینی در قلب مناظر فرهنگی بومی وجود دارد، چگونه اصالت در چنین مناظری حفظ می شود؟ بزرگ کردن طیف وسیع شرایط اصالت به منظور در بر گرفتن چند ویژگی مربوط به میراث ناملموس، شرایطی را برای بررسی اصالت در مناظر فرهنگی بومی فراهم کرده است. سنت های احترام به زمین، مشاهده، و دانش اکولوژیکی ، حرکت در مناظر، و داستان سرایی همه مردم ریشه در زمین دارد. مناظر فرهنگی بومی بوده بیان کننده این رابطه در طول زمان است. بنابراین، تداوم سنت یک شاخص کلیدی از اصالت است. اما در حال حاضر، ویژگی های مشخص شده، به هسته ارزش میراث این مناظر نمی رسد، که بر رابطه مردم با زمین تمرکز دارد. این رابطه در تداوم ارتباط با زمین است. تداوم دسترسی به و فعالیت در زمین، تداوم سنت ها و شیوه های وابسته به زمین، احترام به دانش و مهارت بزرگان، و تعامل جوانان و جامعه در تداوم حافظه و هویت از طریق انتقال بین نسلی و شیوه ادامه ی شرایطی هستند که می توانند ارزش فرهنگی مناظر فرهنگی بومی را حفظ کنند. بدون آنها، چشم انداز دانش سنتی و شیوه های ضروری ارزش های فرهنگی و اصالت آن را از دست می دهد.(سیارک)

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.