نوع جدیدی از لای فای که سرعت 40 گیگابیتی را ثبت کرده در راه است

 (سیارک) :  نوع جدیدی از لای فای بنابر گزارش ها سرعت 40 گیگابیتی را ثبت کرده، که 100 برابر سرعت بهترین وای فای است

اگر از سرعت کم وای فای کلافه شده اید، ممکن است یکی از افراد بسیاری باشید که مشتاقانه منتظر تجاری شدن لای فای (یا وای فای نوری) هستند. لای فای نوید اتصالی صد برابر سریع تر از آن چه امروز استفاده می کنیم را می‌دهد.
بیشتر سیستم های لای فای متکی به انتقال داده ها از طریق چراغ های ال.ئی.دی هستند که به معنای محدودیت هایی در خصوص سهولت پیاده کردن تکنولوژی آن در سیستم های خارج از آزمایشگاه ها است. اما محققان به نوع جدیدی از لای فای دست یافته اند که از نور فروسروخ استفاده می کند، و بنا به گزارش در تست ابتدایی سرعت 40 گیگابیت بر ثانیه را ثبت کرده است.
برای کسانی که تبلیغات لای فای را ندیده اند، باید گفت که این سیستم ارتباطی ابتدا در سال 2011 بر اساس ایده انتقال داده از طریق سوسوی غیرقابل مشاهده نور ال.ئی.دی شبیه کدهای مورس ابداع شد. سوسوی این نور به قدری سریع است که برای چشم انسان قابل مشاهده نیست.
تست های آزمایشگاهی نشان داده اند که این نوع از لای فای می تواند به سرعتی برابر 224 گیگابیت بر ثانیه دست یابد. در تست هایی که در جهان واقعی در سال 2015 انجام شد، این سرعت به 1 گیگابیت بر ثانیه کاهش یافت که باز هم سرعت قابل توجهی بود و مردم را در خصوص امکان استفاده از لای فای در خانه ها و محل کار خود علاقمند ساخت تنها چیز مورد نیاز یک چراغ ال.ئی.دی بود.
در خصوص لای فای مبتنی بر ال.ئی.دی چالش هایی وجود دارد. قطعا، با توجه به این مسئله که برای استفاده از آن نیاز است چراغی روشن باشد، ایده دراز کشیدن در اتاقی تاریک و گشتن در فیس بوک برای دانلود با سرعت های خیره کننده را باید به فراموشی سپرد. (سیارک
و دقیقا مانند وای فای معمولی، سیستم های لای فای مبتنی بر ال.ئی.دی کنونی از یک چراغ برای انتقال داده ها به همه ابزارهای متصل استفاده می کنند، و در نتیجه هرچه تعداد ابزارها بیشتر باشد، سرعت کندتر می شود.
برای حل این مشکلات، دانشجوی دوره دکتری، جون اوه از دانشگاه تکنولوژی آیندهوون در هلند، ایده لای فای را اتخاذ نموده و با کار روی آن، نوعی جدیدی از سیستم را مبتنی بر نور بی زیان فروسرخ به جای ال.ئی.دی ابداع کرده است.
لای فای فروسرخ ایده جدیدی نیست، اما بیشتر سیستم های آزمایش شده دیگر از آیینه های قابل جابجایی فشرده برای پرتوافکنی نور فروسروخ استفاده می کنند، بنابراین، امکان تجاری سازی آن چندان میسر نیست.
درعوض، سیستم جون اوه بدون داشتن هیچ بخش جابجاشونده ای از آنتن هایی برای انتقال داده ها استفاده می‌کند.
راب لفور می نویسد «این ایده جدید به سادگی نمی تواند از سرعت وای فای کنونی پیشی بگیرد و اتصالات بدون تداخلی ارائه کند. در این ایده جدید بخش جابجا شونده ای وجود ندارد، که الزامات نیرو را بسیار پایین می آورد.» براساس اعلام دانشگاه آیندهوون در این هفته، تست های ابتدایی با استفاده از این سیستم، تاکنون به سرعت دانلود 42.8 گیگابیت در فاصله 2.5 متری (8.2 فوت) دست یافته اند.برای این که این موضوع بهتر مشخص شود، باید بیان کنیم که میانگین سرعت اتصال بیشتر افراد در هلند در حدود 17.6 مگابیت بر ثانیه است (یعنی 2000 برابر کندتر)، و بهترین سیستم های وای فای موجود حداکثر سرعتی در حدود 300 مگابیت بر ثانیه را ارائه می کنند (در حدود 100 برابر کندتر).
این تیم هم اکنون منتظر است که این سرعت 42.8 گیگابیتی در ژورنالی چاپ و نقد شود، بنابراین ما باید فعلا دراین خصوص شکاک باقی بمانیم، اما می توانید نشریات قبلی در خصوص سیستم لای فای را در اینجا و اینجا مشاهده کنید. (سیارک
آن چه ما در حال حاضر می دانیم این است که این سیستم از طریق پرتوافکنی بی سیم داده ها به وسیله چند «آنتن نوری» مرکزی کار می کند که در سقف نصب می شوند.
این آنتن ها پرتوهای نور فروسرخ را با فیبر نوری هدایت کرده و از شبکه هایی استفاده می کنند که پرتوهای نور را بسته به زاویه و طول موج آن ها در جهات مختلف بازتاب می دهند؛ بدین معنا که آن ها نیازی به نیرو یا نگهداری ندارند.
هر ابزاری پرتو نوری خود را با طول موجی کمی متفاوت تر دریافت می کند، و بنابراین سرعت اتصال صرف نظر از این که چه تعداد گوشی هوشمند و کامپیوتر در حال استفاده همزمان از آن هستند، کاهش نمی یابد.
نور فرو سرخ مورد استفاده، بزرگ تر از 1500 نانومتر است که آن را در دامنه فرکانسی در حدود 200 تراهرتز قرار می‌دهد.
برای مقایسه، وای فای از امواج رادیویی با فرکانس 2.5 یا 5 گیگاهرتز استفاده می کند، که تداخل زیادی ایجاد می‌کند. و از آن جا که طول موج های فروسرخ مورد استفاده جهت انتقال داده برای سلول های شبکیه چشم ما قابل دریافت نیستند، برای ما غیرقابل مشاهده باقی می مانند.
لای فای فروسرخ در خصوص سرعت آپلود هنوز تست نشده است این سیستم فعلا برای آپلود از امواج رادیویی استفاده می کند.
پروژه جون اوه، بخشی از یک کار گروهی بزرگ تر در خصوص سیستم ها بوده است. دیگر پروژه ها هم اکنون در خصوص بررسی این موضوع هستند که این آنتن ها چگونه می توانند ابزارهای آنلاین را که در محیط حرکت می کنند، ردیابی کنند تا اتصال زمانی که افراد بین اتاق ها جابجا می شوند، مختل نگردد.
سرپرست گروه، تان کونن، در یکی از نشریه ها گفته است که هنوز حداقل پنج سال دیگر طول می کشد که این تکنولوژی جدید بتواند تجاری شود، و اولین ابزارهایی که به این نوع شبکه جدید بی سیم متصل می شوند مصرف کننده های بالای داده مثل مانیتورهای ویدئویی، لپ تاپ ها یا تبلت ها خواهند بود.
این بدان معنا است که احتمالا این تکنولوژی به این زودی توسط ارائه دهنده سرویس اینترنت شما معرفی نخواهد شد.
و صرف نظر از این که چه نوع لای فایی استفاده شود، هنوز مشکلاتی وجود دارد که باید رفع شوند.
با این که نور فروسرخ از درون مواد بیشتری نسبت به نور مرئی عبور می کند، اما هیچ کدام از انواع لای فای قادر به انتقال اطلاعات از درون دیوارها نخواهند بود که برای کسانی که بخواهند امنیت بالایی در خصوص اتصال خود داشته باشند، عالی است اما کار با آن چندان آسان نخواهد بود.
همچنین این سوال نیز وجود دارد که آیا ابزارهای ما به اندازه ای پیشرفته هستند که از اتصالاتی به این اندازه پرسرعت استفاده کنند یا خیر سرعت داده هنوز برای این که از طریق ابزارهای مبتنی بر الکتریسیته ما انتقال یابد، باید کاهش یابد.
اما در حالی که محققان در پی پاسخ به چنین مسائلی هستند، خوب است بدانیم که هم اکنون دو نوع سیستم نویدبخش لای فای وجود دارد که پیوسته در حال تست و بهبود هستند.
در علم، رقابت نیرو محرکه ای بی نظیر برای نوآوری است، و ما مشتقانه منتظر خواهیم ماند تا ببینیم کدام نوع از لای فای زودتر وارد بازار خواهد شد.

 این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید. 

ترجمه  itrans.ir / هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع (سیارک)  ممنوع است.

 

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.