یافته‌ای که حافظه و زبان را برای اولین بار به یکدیگر پیوند می‌دهد

سیستم تکمیلِ خودکار انسانی

 

 (سیارک):عصب‌شناسان فکر می‌کنند که در نهایت موفق شده‌اند که رویدادهایی را که در مغز در هنگام تمام کردن جمله‌ی دیگران می‌افتد کشف کنند این کشفیات برخلافِ باور ما درباره‌ی نحوه‌ی تعامل و برهم کنش حافظه و زبان است.

برپایه‌ی معیارهای اندازه‌گیری فعالیت مغز، گروهی از ایالات متحده به شواهدی دست‌یافتند که هیپوکامپوسِ ما ناحیه‌ی از مغز که مسئول حافظه است تا حد زیاد در تمایل ما به تکمیل جملات دیگران نقش دارد.

این مطلب نشان می‌دهد که مغز ما به طور خودکار تلاش می‌کند تا جاهای خالی جملات را برپایه‌ی حافظه‌ی زبانی ما و طرز بیانِ شخص مخاطب تکمیل کند، یافته‌ای که حافظه و زبان را برای اولین بار به یکدیگر پیوند می‌دهد.

رابرت نایت، یکی از اعضای این گروه، از دانشگاه کالیفرنیا واقع در برکلی می‌گوید: «زبان چیزی است که از منظرِ کلاسیک آن را در حال تکامل می‌دانند و در بخش کورتکس مغز رخ می‌دهد؛ به‌همین دلیل است که ما زبان گفتاری داریم ولی موش‌ها فاقد این توانایی‌اند. به‌رغم این واقعیت که ناحیه‌ی هیپوکامپ بخش میانی قطعه‌ی گیجگاهی با حافظه‌ی مکانی و کلامی در انسان‌ها مرتبط است، این دو میدان به‌‌مانند کشتی‌های در حرکت در مه هستند که از موقعیت مکانی کشتی دیگر ناآگاه‌اند.»  (سیارک)

یکی از روش‌های مناسب برای تجسم و تفکر درباره‌ی این یافته‌ها آن است که گوشی هوشمند خود را در نظر بگیرید. زمانی که برای اولین بار متنی را با کلمه‌ای عجیب در آن می‌فرستید، گوشی شما تلاش می‌کند تا آن را به صورت چیزی که فکر می‌کنید و شما می‌خواهید تصحیح کند.

با گذشت زمان، البته، گوشی می‌آموزد که آن کلمه‌ی عجیب در واقع همان چیزی است که شما می‌خواهید و بعد از آن خودش کار تکمیل آن را برای‌تان انجام می‌دهد اگر این تحقیق جدید درست باشد، چیزی شبیه به همین فرایند در هنگام انجام یک گفت‌وگو در مغز ما رخ می‌دهد.

این گروه تحقیقاتی، برای جمع‌بندی موضوع، از الکترودهایی برای رصد هیپوکامپ 12 بیمارِ مبتلا به صرع استفاده کردند؛ این افراد را تحت مطالعه‌ی گروه تحقیقاتی دیگر درباره‌ی فعالیت مغزی منحصر به فردشان بودند.

پس از آنکه پیایی و همکارانش الکترودها را در جای خود مستقر کردند، به شرکت‌کنندگان مجموعه‌ای از جملاتِ شش بخشیِ ناقص را گفتند نظیر: «او در را با .... قفل کرد» یا «او با .... وارد این مکان شد.»

پس از آنکه جمله خوانده شد، تیم تحقیقاتی کارتی را با پاسخی که روی آن بود بالا نگه می‌داشت و هیپوکامپ شرکت‌کنندگان را در بخش غیر صرعی مغز، تمام مدت، رصد می‌کرد.

آنها متوجه شدند که وقتی جملات پاسخی روشن داشتند، 10 نفر از 12 نفر «دسته‌ای از امواج هماهنگِ تتا در هیپوکامپوس» تولید می‌کنند فعالیتی که با بخش حافظه به‌‌خوبی ارتباط دارد.  (سیارک)

زمانی‌که جملات پاسخ آشکاری نداشتند، هیپوکامپ شرکت‌‌کنندگان فعالیتی بی‌فایده و بیش از پیش داشت تا کلمه‌ی درست را پیش‌بینی کند.

نایت می‌گوید: «این حالت نشان می‌دهد که وقتی مستقیماً فعالیت هیپوکامپ مغز را ضبط می‌کنید، با سخت‌تر شدن جملات، هیپوکامپوس فعال‌تر می‌شود، اساساً چیزی را که قرار است اتفاق بیوفتد پیش‌بینی می‌کند. هیپوکامپوس فعالیت‌های منظم تتا را انجام می‌دهد که به دسترسی به حافظه و پردازش حافظه ربط دارد.»

این یافته‌ها به این معنا هستند که شاید هیپوکامپوس نقشی ادغامی در زبان ایفا می‌کند یعنی چیزی که زمانی تصور می‌شد تنها در کورتکس رخ می‌دهد البته تا به الان هیچ کسی واقعاً نمی‌داند این رابطه‌ی چگونه کار می‌کند.

به‌همین علت، این گروه تحقیقاتی امیدوار است که پژوهش خود را برای درک بهتر رابطه‌ی میان حافظه و مغز ادامه دهد تا در نهایت به درک بهتری از فعالیت مغز برسیم.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

 

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.