در جستجوی زندگی بوسیله ی جستجو برای زندگی

جستجو ی حیات خارج از زمین، الهام بخش استراتژی های زیادی بوده است، از آزمایش میکرفسیل ها با آنالیز عنصری، تا توالی یابیِ مواد ژنتیکی مفروض، یا مطالعه ی ترکیب سیار ه های فراخورشیدی (فراسیاره) دور. اما یک مقاله ی اخیر از جی نادو (Jay Nadeau)، پژوهشگر علمی در موسسه ی فناوریِ کالیفرنیا، یک رویکرد جدید حیرت آورِ از جستجو برای زندگی، بوسیله ی، خوب، جستجو برای زندگی، را مطرح می کند.(سیارک)

              ستون های بالقوه ای از بخار آب در فوران حاصل از قمر مشتری، اروپا، توسط تلسکوپ فضایی هابل

نادو و همکارانِ او نشان می دهند که حرکت سلولی "سریع و معنی دار" ، یک زیست نشان بدون ابهام است که هیچ فرضی درمورد ترکیب شیمیاییِ موجودات زنده ی تحت مطالعه نمی کند." آنها استفاده از یک میکروسکوپ برای ردیابیِ حرکت ذرات از طریق یک میدان دید را پیشنهاد می کنند، اما دو توصیف کننده ضروری هستند: بر خلاف انتظار، ذرات غبار که توسط انتشار (diffusion)، حرکت می کنند، یا توسط جریان های باد یا آب تحت فشار قرار دارند، براحتی می توان آنها را با سلول اشتباه گرفت.(سیارک)
حرکت "سریع" را می توان با استفاده از معادله استوکس اینشتین برای تعیین اینکه یک گوی غیر زنده با چه سرعتی می تواند در آب حرکت کند، بررسی کرد. یک گوی با قطر یک میلیونمِ متر (یک میکرون)، حدود 0.01 میکرون بر ثانیه حرکت می کند؛ میکروب های هم اندازه می توانند در 10 تا 100 میکرون بر ثانیه شنا کنند. جابجایی "معنی دار"، یک سلول فرضی را از یک محیط، متمایز می کند: تحت شرایط کنترل شده، ذرات منتشرشده ی غیرزنده تمایل دارند که در یک خط راست حرکت کنند، درحالیکه میکروب ها، در مسیرهای سرگردان، در محیط اطراف، جست و خیز می کنند، که گاهی اوقات یک هدف شیمیایی در ذهن دارند.
برای استفاده از این ویژگی های به ظاهر تشخیصی، نادو مایعات عایق شده در یک محفظه کوچک را پیشنهاد می کند شاید یک میلی لیتر – و با استفاده از تصویربرداری میکروسکوپی، آنچه که اتفاق می افتد را ببینید. برای جذابتر کردن آن، برای هر میکروبِ بیزار از دوربین، وسوسه هایی مانند مواد مغذی، اکسیژن، و یا نور را می توان به عنوان طعمه در یک انتهای محفظه مورد استفاده قرار داد، برای اینکه ببینیم که آیا می توان میکروب را به حرکت در یک جهت وادار کرد.
باور بر این است که در اقیانوس های زمین، تا 80٪ از میکروب ها، حرکت را نشان می دهند، بنابراین اولویت نادو "جهان های اقیانوسیِ" منظومه شمسی مان است مکان هایی مانند قمرهای اروپا، انسلادوس، تیتان و گانیمد. یک فضاپیمای حاملِ میکروسکوپ، می تواند از میان یک توده یخ، برای جمع آوری مواد پرواز کند، بر روی یخ بنشیند و نگاهی به محل اتصال دانه ای یخ، که پر از مایع است بیندازد، و یا از طریق اقیانوس، مستقیما از فاز مایع نمونه بردارد.
مفهوم، بسادگیِ تصویرساز میکروسکوپیِ محدود اروپا است، چالش ها زیادی وجود دارند. به لحاظ فنی، میکروسکوپِ با وضوح میکرون نیاز به چند لنز که براحتی بتواند توسط لرزش های شدیدِ پرتاب یا فرود تنظیم شود، دارد. تمرکز خودکار روی صفحه ی درست، در یک نمونه ی مایع می تواند مشکل باشد. و همانطور که هرکسی که سعی می کند که یک ویدئو را ایمیل کند، می داند، حجم داده ها می تواند یک مانع باشد و نیاز به پردازش اطلاعات تصاویر و غربالگری قبل از انتقال به زمین دارد.
این روش همچنین حوزه ی اخترزیست شناسی را تنها به سلول های زنده و متحرک، محدود می کند. نادو بصورت متقاعدکننده ای استدلال می کند که حرکت بهدایت نفس خود، شیمی اگنوستیک (لاادری) است، اما این اصلِ عامل می تواند چیزهای خوبی را هم حذف کند. برخلاف انتظار، بیشتر مواد آلی، از بقایای سلولی مرده ساخته شده است؛ اگر سوال مرتبه اول، این باشد که آیا در یک جسم آسمانی تاکنون، زندگی وجود داشته است، جستجوی مخازن گسترده ای از مواد آلی می تواند یک رویکرد مهمتری باشد. برخلاف انتظار، یک تصویرساز مبتنی بر حرکت در یک زمینه زمینی، یک درخت افتاده، یک مخزن روغن، و یا لاشه نهنگ را نادیده می گیرد.
با این حال، ابزار پیشنهادی، برای سادگی اش برای یک "چرا به آن فکر نکردم؟" بطریقی موثر است،و می تواند بعلاوه، برای ماموریت جهان اقیانوس، مفید باشد. جستجو برای زندگی با زوم برروی یکی از بارزترین صفاتِ زیست شناسی، یک امکان قانع کننده برای شروع است.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.