چرا حفظ ارتباط چشمی در حین مکالمه بسیار سخت است

بخاطر این است که حفظ ارتباط چشمی در حین مکالمه بسیار سخت است.
شما  تنها نیستید


به گزارش (سیارک) تحقیق جدید پیشنهاد میکند که یک دلیل علمی خوب وجود دارد که چرا  بعضی از ما برای نگاه کردن به چشمان کسی که با آن درحال مکالمه هستیم،تقلا میکنیم.معلوم شده که ما ناشی نیستیم،بلکه درواقع مغز ما نمیتواند وظایف فکرکردن برای درست ترین لغات و تمرکز بر صورت را به طور همزمان انجام دهد.این اثر زمانیکه شخص برای استفاده از کلمات غیر آشنا تر تلاش میکند قابل توجه تر است چرا که از منابع ذهنی یکسان با نگه داری ارتباط چشمی استفاده میکند.دانشمندان دانشگاه کیوتو ی ژاپن این را با استفاده از 26 داوطلب بررسی کردند و از آن ها خواستند تا درحال نگاه کردن به صورت های تولید شده توسط کامپیوتر به بازی های ارتباط کلمه بپردازند.درحین برقراری ارتباط چشمی،شرکت کنندگان پیدا کردن ارتباطات بین لغات را سخت تر میدیدند.

"اگرچه ارتباط چشمی و پردازش کلامی به نظر مستقل میرسند،افراد مکررا نگاه خود را از مخاطبان درحین مکالمه برمیگردانند." محققان مینویسند."این نشان میدهد که بین فرایند ها تداخل وجود دارد."(سیارک

داوطلبان در حین نگاه به انیمیشن های صورت با برقراری ارتباط چشمی و هم انیمیشن های صورتی که به طرف دیگر نگاه میکردند،تست شدند.از آن ها همچنین خواسته شد که به ارتباطات بین لغاتی که به اسانی مرتبط میشوند وهمینطور آن هایی که همراهان رقابت کننده زیادی دارند فکرکنند.برای مثال،فکر کردن به فعلی برای’ چاقو’ نسبتا اسان است،چرا که نمیتوان با ان کاری بیش از بریدن یا ضربه زدن انجام داد.پیدا کردن فعل برای’ فایل’ سخت تر است،باتوجه به این که میتوان آن را باز،بسته یا پر کرد.تنها فکرکردن به لغاتی که مربوط کردن لغات دیگر به آن ها سخت است درحین برقراری ارتباط چشمی زمان بیشتری میگیرد.محققان گمان میبرند که این تامل و درنگ نشانه این است که مغز در یک لحظه با مدیریت اطلاعات بیش از حد زیادی روبروست.بنابراین درحالیکه نگه داشتن ارتباط چشمی در حین مکالمه قطعا ممکن است،این گواه اینست که هردو از مخزن منابع یکسان ذهنی استفاده میکنند و گاهی اوقات این مخزن کمی کم می آورد.اندازه نمونه استفاده شده کوچک است ،اما فرضیه ی جالبیست.و همچنین این تنها تحقیقی نیست که پیشنهاد میکند مغز  کمی از ارتباط چشمی میترسد.سال قبل،روانشناس ایتالیایی جیووانی کاپوتو ، نشان داد که زل زدن به چشمان کسی تنها برای 10 دقیقه حالت هوشیاری تغییریافته ای را القا مبکند.شرکت کنندگان توهماتی از هیولاها،فامیل هایشان . حتی صورت های خودشان دیدند.(سیارک

به نظر میرسد فرایندی به نام سازگاری عصبی علت است.که در آن مغز ما تدریجا پاسخش را به محرکی که عوض نمیشود،تغییر میدهد.-بنابراین زمانیکه دستتان را بر روی یک میز میگذارید ،سریعا آن را حس میکنید،اما این حس با نگه داشتن دستتان روی میز کمتر و کمتر میشود.داوطلبان هم که درحین برقراری ارتباط چشمی ،لغات را به هم مرتبط میکردند ممکن است درحال تجربه نوعی از سازگاری عصبی باشند.،اما در حال حاضر محققان دانشگاه کیوتو خواستار بررسی  بیشتر ارتباط مکالمات زبانی و غیر زبانی هستند.و در این بین،اگر کسی هنگام صحبت به شما رویش را برگرداند ممکن است از جسارت نباشد- آن ها صرفا میتوانند یک سیستم ذهنی پربار داشته باشند.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.