توکسوپلاسموز چیست علائم و درمان

توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز نوعی بیماری ناشی از انگل ها است که اغلب با یک دوره مزمن یا نهفته مشخص می شود و به دلیل عوارض آن بر روی سیستم عصبی ، اندام های سیستم رتیکولو آندوتلیال ، چشم ها ، میوکارد و بافت ماهیچه ها خطرناک است.

 

طبقه بندی بیماری توکسوپلاسموز براساس نوع انتقال

بر اساس مکانیسم عفونت با آسیب شناسی ، توکسوپلاسموز می تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد. در مورد توکسوپلاسموز مادرزادی ، مرگ جنین اغلب در رحم یا بلافاصله پس از تولد رخ می دهد. چنین مرگ اغلب با یک عفونت عمومی یا ضایعات شدید سیستم عصبی و سایر ارگان ها تحریک می شود. گاهی اوقات ، اگر کودکی زنده مانده باشد ، ممکن است به علت توکسوپلاسموز به الیگوفرنی مبتلا شود. چنین عارضه ای به سرعت رشد می کند ، اشکال شدیدی به خود می گیرد و در ماه های اول زندگی کودک ظاهر می شود.

 

توکسوپلاسموز اکتسابی می تواند حاد یا مزمن باشد. شکل حاد توکسوپلاسموز اکتسابی علائمی مانند حصبه را دارد. وی با علائمی از قبیل دمای بالای بدن ، بزرگ شدن طحال و کبد یا علائم مشخص کننده ضایعه سیستم عصبی مرکزی از طبیعت غالب - استفراغ ، فلج ، سردرد ، گرفتگی و… مشخص می شود. اما اغلب ، توكسوپلاسموز اكتسابی به صورت مزمن پیش می رود. همچنین ، بیماری گاهی اوقات می تواند ادامه یابد و پنهان شود (نهفته ، بدون علامت)

 

 

طبقه بندی بیماری توکسوپلاسموز براساس نوع جریان

با توجه به نوع دوره ، توكسوپلاسموز اكتسابی ، همانطور كه ​​در بالا گفته شد ، به صورت حاد ، فرم مزمن و دوره نهفته (نهفته) تقسیم می شود. توكسوپلاسموز حاد اغلب بدون علائم بروز می كند. فقط در 10-20٪ موارد عوارض بیماری ، بیماران شاهد افزایش بی طرفانه غدد لنفاوی در ناحیه زیر بغل یا دهانه رحم هستند. در برخی از بیماران ، شکل حاد بیماری ممکن است علائمی مانند آنفولانزا ، تب خفیف ، میالژی ، ضعف عمومی ، هپاتوسپلنومگالی ، گاهی اوقات فارنژیت ، مشابه دوره با مونونوکلئوز عفونی ایجاد کند. علائم نوع حاد توكسوپلاسموز كاملاً شایع تلقی می شود ، از جمله آنمی خفیف ، لنفوسیتوز آتیپیك ، اندكی از افزایش آنزیم های كبدی ، لوكوپنی. چنین علائمی می تواند برای مدت طولانی مشاهده شود ، اما هیچ توسعه یا شیوع ندارد. شکل بسیار شایع این بیماری توکسوپلاسموز مزمن است. این بیماری با علائمی از قبیل درجه حرارت زیر بدن ، سردرد ، بزرگ شدن کبد ، غدد لنفاوی و کاهش ظرفیت کار مشخص می شود. بعضی اوقات آسیب شناسی چشم ها ، قلب ، سیستم های مختلفی در بدن انسان ایجاد می شود. با این حال ، اغلب توکسوپلاسموز مزمن دارای یک دوره بدون علامت است. این شکل پنهان بیماری توسط جوندگان و گربه ها انجام می شود. با داشتن ایمنی مناسب ، آسیب شناسی در بدن زندگی می کند و هرگز تجلی نمی یابد. علاوه بر این ، دوره نهفتگی ممکن است از 3 تا 14 روز طول بکشد.

 

 

علت و نحوه انتقال توکسوپلاسموز

عامل ایجاد کننده توکسوپلاسموز ، انگل داخل سلولی واجب Toxoplasma gondii است ، اندازه آن از 4-8 میکرومتر تجاوز نمی کند. 3 شکل از توکسوپلاسما وجود دارد که توسط محیط آن تعریف شده است:

- تخمک

- کیست بافتی

- تاکیوزیت

تخمک ها و کیست های بافتی برای انسان تهاجمی هستند و در صورت استفاده از گوشت آلوده به عنوان غذا ، در بعضی موارد هنگام تماس با زمین یا هنگام خوردن محصولات میوه و سبزیجات غیرمستقیم ، آلودگی به آنها ممکن است رخ دهد. در صورت فراهم بودن شرایط مرطوب و گرم زندگی ، اووسیستهای توکسوپلاسما برای مدت زمان طولانی قابل استفاده هستند و این باعث افزایش خطر انتقال آنها می شود. در صورت ورود به بدن انسان ، توكسوپلاسمهای تهاجمی به تاكیزوئیتها تبدیل می شوند كه این امر باعث بروز تظاهرات بالینی بیشتر آسیب شناسی در انسان می شود. افراد از چندین طریق می توانند به توکسوپلاسموز آلوده شوند.

 

در مرحله اول ، آن است که گوشت خام یا گوشتی خرد شده و یا به مقدار کافی پردازش شده از نظر حرارتی ، گوشت ، تماس مستقیم با مدفوع گربه یا زمینی که گربه به توالت می رود ، می خورد. ثانیا ، این یک مسیر پیوند دهنده انتقال بیماری از یک مادر بیمار به جنین است. سوم ، پیوند عضو یا خون از یک منبع آلوده. بیش از 65٪ موارد عوارض ناشی از تغذیه محصولات حاوی پاتوژن رخ می دهد. این عفونت به اصطلاح اولیه است. در مورد عفونت از گربه ها ، حیوانات خیابانی که گوشت خام از حیوانات دیگر می خورند ، بیشترین تهدید را برای سلامتی انسان دارند.

 

چرخه توسعه توکسوپلاسموز

توكسوپلاسموز در گربه ها هنگام بروز گوشت خام از حیوانات دیگر (موش ، گنجشك ، گاو) می تواند رخ دهد. همچنین حیوان با لیسیدن سطح زمین ، کفش های انسانی ، مفسد کردن مدفوع حیوانات دیگر ، نوشیدن از یک گودال و همچنین از طریق گربه مادر آلوده می شود. هنگامی که توکسوپلاسماها وارد ارگانیسم های گربه می شوند ، آنها به دو گروه تقسیم می شوند.

اولین گروه از توكسوپلاسماها كه یك بار در روده بدن حیوانات قرار دارند ، به طور فعال تقسیم می شوند و سلولهای جوانه زا را تشکیل می دهند - ماکروگامت ها و میكروگامت ها. چنین سلولهایی در نتیجه ی همجوشی ها ، زیگوت ها ظاهر می شوند ، سپس تخمک ها (ابتدا غیر تهاجمی) که به همراه مدفوع وارد محیط خارجی می شوند. این کل فرآیند 5 روز به طول می انجامد ، پس از آن تخمک ها عفونی می شوند. اووسیست های مسری 3-21 روز استقلال می یابند ، پس از آن گربه می تواند در حال حاضر مسری تلقی نشود.


نمایندگان گروه دوم توكسوپلاسما كه در گربه افتاده اند وارد مغز استخوان قرمز ، طحال و سایر ارگانهای درگیر در خون سازی می شوند. علاوه بر این ، از چنین اندام هایی با جریان خون و جریان لنف ، آنها به قسمت های دیگر بدن حیوان منتقل می شوند و نکروز انواع بافت ها را تشکیل می دهند. پس از مدتی کوتاه ، سیستم ایمنی بدن آنتی بادی هایی را تولید می کند که هدف آنها مقابله با توکسوپلاسما است و در کیست های داخل سلول های بدن قفل می شوند.

اووسیستهای توکسوپلاسما که در مدفوع گربه ها ترشح می شوند ، در دمای هوا از +4 تا +55 درجه ، می توانند مدت طولانی برای میزبان های میانی صبر کنند. این روند می تواند چند سال طول بکشد. در عین حال مدفوع در سرزمینی قرار دارد که روی آن چمنزار رشد می کند ، که توسط حیوانات اهلی و خانگی استفاده می شود ، یک ماسه سنگ ، که در آن کودکان می توانند با دست صعود کنند و غیره. هنگامی که اووسیست ها به ارگانیسم خونگرم یک حیوان یا یک فرد باز می گردند ، تولید مثل غیر فعال جنسی توکسوپلاسما در بافت های کبدی ، میوکارد و موارد دیگر آغاز می شود.

در ارگانیسم های میزبان میانی ، انگل ها به صورت تروفوزوئیت ها وجود دارند که با استفاده از روش تقسیم طولی ضرب می شوند. یک روند دقیق تر از چرخه زندگی جنسی و غیر جنسی از انگل ایجاد کننده توکسوپلاسموز را می توان در تصویر مشاهده کرد.

 

علائم توکسوپلاسموز

علائم توكسوپلاسموز مزمن فوراً بروز نمی كند. در ابتدا ، ضعف ، درد مفاصل و ماهیچه ها می تواند اختلال ایجاد کند. این می تواند چندین ماه طول بکشد. سپس ممکن است تشدید ، همانطور که از افزایش دمای بدن مشاهده می شود ، شروع کند. همچنین ، به عنوان یک نشانه بارز توکسوپلاسموز مزمن ، متخصصان بثورات آلرژیک را بر روی پوست بدن می نامند. در صورت بروز عوارض ، ارگان های مختلفی ممکن است مبتلا شوند که باعث تحریک هپاتیت ، ذات الریه ، ماهیچه های قلبی می شود و ممکن است بیمار دچار میوکاردیت شود.

 

همچنین ، توکسوپلاسموز اغلب می تواند عوارضی در سیستم عصبی مرکزی ایجاد کند ، که باعث آنسفالیت ، مننژیت ، رادیکولیت می شود. اگر مغز بیمار مبتلا شود ، علائم زیر رخ می دهد:

درد غیرقابل تحمل در سر؛

حرارت؛

پوست دون دون شده(مثل پوست مرغ)؛

افت حساسیت؛

شروع کما یا فلج.

در توكسوپلاسموز حاد ، تب ناگهان رخ می دهد ، طحال و كبد به طور قابل توجهی افزایش می یابد ، و غدد لنفاوی بیضه و گردن رحم افزایش می یابد. اگر درمان به موقع توکسوپلاسموز حاد آغاز نشده باشد ، می تواند به شکل مزمن پیش برود ، که بطور دوره ای در طول زندگی بدتر می شود و باعث فرآیندهای مسمومیت در بدن می شود. در نتیجه چنین مسمومیت ، عملکرد سیستم عصبی مختل می شود ، فرد با مشکلات حافظه شروع می شود ، تحریک پذیری رخ می دهد.

دستگاه گوارش نیز ممکن است مختل شود ، یبوست ، حالت تهوع و استفراغ رخ دهد . گاهی اوقات ممکن است دیستونی رویشی - عروقی ایجاد شود ، اندام بینایی با تشکیل یووییت ، رتینیت یا کوریورتینیت رنج می برد. اگر توكسوپلاسموز در بدن با عفونت HIV ایجاد شودبنابراین ممکن است نتیجه کشنده ای را تحریک کند. با ایمنی مناسب ، چنین بیماری در بدن انسان ایجاد نمی شود. یک شکل مزمن آسیب شناسی فقط با آزمایشات آزمایشگاهی قابل تشخیص است ، خصوصاً اگر به صورت پنهان و رایج صورت گیرد.

 

 

علائم توکسوپلاسموز در دوران بارداری

در 90٪ از کل موارد توکسوپلاسموز باردار ، این بیماری علائم شدیدی ندارد. بنابراین ، یک زن می تواند آلوده باشد ، اما نه برای دیگران یا کودک متولد نشده خود مسری باشد. علائم شدید می تواند به دلیل تضعیف سیستم ایمنی بدن با فرآیندهای عفونی همزمان ، بیماری های باکتریایی ، مرحله اولیه ایدز و موارد دیگر ایجاد شود. دوره نهفتگی پس از ورود انگل به بدن انسان بین 1 تا 3 هفته خواهد بود. توكسوپلاسموز حاد در صورت بارداری به طور مشابه با آنفولانزا پیش می رود. در همین زمان ، فشار خون در 37.5-38 درجه ، ضعف ، ضعف ، سردرد ، گره های لنفاوی بزرگ و گاهی اوقات کبدی مشاهده می شود . با بروز توكسوپلاسموز در زنان باردار ، عوارض چشم بسیار نادر است و تنها درصورتی كه ایمنی زن بسیار كم باشد ، می توان عوارض جدی از جمله مننژیت ، میوكاردیت ، ذات الریه و ... شروع كرد.

 

 

دوره بیماری توکسوپلاسموز

دروازه ورودی توکسوپلاسموز اندامهای گوارشی است. عفونت های آزمایشگاهی با سرنگ حاوی فرهنگ توکسوپلاسموز نیز شناخته شده است. پاتوژن وارد قسمت تحتانی روده کوچک می شود و سپس از طریق جریان لنفاوی وارد غدد لنفاوی منطقه می شود. واکنشهای التهابی با گرانولومهای عفونی مشابه در ترکیب با تب مالت یا سل در حال حاضر شروع به توسعه می کنند. گره های لنفاوی در این مورد اندازه زیادی افزایش می یابد. پس از این ، توکسوپلاسما وارد جریان خون می شود ، در تمام قسمت های بدن پخش می شود و در اندام هایی مانند طحال ، کبد ، چشم ها ، سیستم عصبی ، بافت اسکلتی عضلانی و موارد دیگر ثابت می شود.

 

در مکان های دررفتگی ، انگل ها به شکل کیست جمع می شوند که می توانند چندین سال ، دهه و حتی تمام زندگی بعدی باقی بمانند ، که باعث تحریک واکنش های التهابی ، کانون های نکروز می شود ، که در آن نمک های کلسیم رسوب شده و کلسیم تشکیل می شود. به دلیل فعالیت حیاتی انگل ها ، آلرژن ها و آنتی ژن ها در بدن ترشح می شوند ، بدن بدن آنتی بادی هایی را تولید می کند ، که می توان در طی واکنش های مختلف ایمنی از آنها نتیجه گرفت.

 

چنین آنتی بادی ها در برابر عفونت های بعدی حتی با ویروسی ترین سویه های بیماری محافظت می کنند و منجر به یک دوره نهان توکسوپلاسموز در بیشتر افراد آلوده می شوند. در صورت تضعیف دفاع ایمنی بدن ، تشدید کننده توکسوپلاسموز اتفاق می افتد و فرم نهفته حاد می شود. تشدیدها در اثر بیماریهای متقابل (سرماخوردگی ، آنفولانزا) تحریک می شوند و حتی ممکن است 10-20 سال پس از عفونت رخ دهند. چنین تشدیداتی می تواند همراه با آنسفالیت توکسوپلاسموز شدید در هنگام درمان بیماری زمینه ای با سیتوستاتیک و همچنین سرکوب کننده های سیستم ایمنی باشد.

 

تعمیم توكسوپلاسموز نهفته در مبتلایان به ویروس اچ آی وی منجر به روند بدخیمی روند پاتولوژیك ، مننژانسفالیت منتشر یا موضعی با درگیری بسیاری از ارگان ها در این فرآیند (قلب ، ریه ها ، كبد) می شود. طبقه بندی توکسوپلاسموز در مورد ایدز می تواند کشنده باشد. نقش اصلی در پاتوژنز شکل مزمن توکسوپلاسموز با حساسیت واکنشی واکنشی با تأخیر در برابر آنتی ژن توکسوپلاسما و مواد زاید آن ایفا می کند.

 

 

روشهای تشخیصی توکسوپلاسموز

انواع تجزیه و تحلیل

تصویر بالینی توکسوپلاسموز آنقدر متنوع است که به متخصصان اجازه نمی دهد بیماری را فقط با علائم تشخیص دهند. در این حالت ، توكسوپلاسموز فقط می تواند فرض شود و نتایج برخی مطالعات آزمایشگاهی برای تأیید پاتوژن لازم است. روش اصلی تشخیصی برای تعیین توکسوپلاسموز ، معاینه سرولوژیکی است. به منظور تأیید وجود توكسوپلاسموز در بدن با استفاده از آزمایش خون ، لازم است كه از روش ایمنی تحریكی مرتبط با آنزیم (ELISA) یا روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) استفاده شود.

یک روش ایمنی تحریک کننده مرتبط با آنزیم حضور ایمونوگلوبولین M و G. آنتی بادی های گروه M از لحظه عفونت ناشی می شود و تا 21 روز پس از آن به طول می انجامد. بعد از 3 هفته سطح خون آنها به شدت افت می کند ، یعنی فقط مرحله حاد بیماری با ظاهر ایمونوگلوبولین های M مشخص می شود. در روز سوم پس از عفونت ، آنتی بادی های گروه G در خون ظاهر می شوند که به دلیل افزایش مقاومت بدن هر روز افزایش می یابد.

 

این آنتی بادی ها تا آخر عمر در بدن بیمار باقی می مانند و به عنوان سدی برای عفونت مجدد عمل می کنند. هنگامی که آنها در یک آزمایش خون تشخیص داده می شوند ، می توان نتیجه گرفت که این عفونت مدتها قبل یا به تازگی رخ داده است ، اما این نقش در درمان نقش بسزایی ایفا می کند ، به خصوص اگر بیمار یک زن باردار باشد. در صورت نیاز به روشن شدن زمان عفونت ، محدودیت های آسیب شناسی ، آزمایش تشخیصی PCR لازم است. هم زمان عفونت و هم از زمان ظهور آنتی بادی ها در بدن را نشان می دهد و هم وجود توکسوپلاسموز در خون را به طور دقیق تأیید یا رد می کند.

 

 

نحوه تست توکسوپلاسموز

آمادگی خاصی برای تست توکسوپلاسموز وجود ندارد. برای این که تشخیص دقیقی نداشته باشد و توسط بیمار که داروهای مختلفی مصرف نمی کند ، در آستانه تجزیه و تحلیل لازم است: حداقل 2 هفته قبل از روز تحویل تجزیه و تحلیل ، آنتی بیوتیک های تجویز شده را لغو کنید. مصرف قهوه ، الکل را کاهش دهید ، 2 روز قبل از آزمایش غذاهای سرخ شده ، تند ، چرب ، دودی و ترش را کاهش دهید. لوازم آرایشی عطری (عطر ، مواد شوینده) 12 ساعت قبل از تاریخ تجزیه و تحلیل خودداری کنید.

به پزشک مراجعه کننده درباره مصرف داروهای با هدف مبارزه با بیماریهای مزمن هشدار دهید. برای آمدن به آزمایشگاه برای تحویل خون وریدی در صبح با معده خالی. اگر توصیه های فوق را دنبال کنید ، این احتمال وجود دارد که صادقانه ترین نتایج آزمایش های خود را دریافت کرده و به سرعت بیماری را تشخیص دهید. زمان در دسترس بودن آزمایشات برای توکسوپلاسموز می تواند در کلینیک های مختلف از 1 تا 3 روز متفاوت باشد.

 

 

درمان توکسوپلاسموز

بیشتر اوقات ، توکسوپلاسموز به تنهایی و بدون استفاده از دارو درمانی در افراد سالم منتقل می شود. بارداری و نوزادان به درمان نیاز دارند ، اما در اینجا مهم است که بدانید در طول درمان لازم است علائم را از بین ببرید و فاز حاد آسیب شناسی را تسکین دهید. با وجود فرم چشمی بیماری ، بسته به مرحله بیماری ، توسط چشم پزشکان باید معالجه و تجویز شود . مهم است که بیماران مبتلا به عفونت HIV یا سایر علل ضعف ایمنی مصرف دارو تا زمانی که علائم به طور کامل از بین نروند ، مصرف کنند و با تشخیص ایدز ، توکسوپلاسموز باید برای طول عمر درمان شود.

 

درمان توكسوپلاسموز فقط برای كسانی كه سیستم ایمنی بسیار ضعیفی دارند لازم است. برای جلوگیری از آسیب شناسی ، بیستپتول استفاده می شود ، اما با وجود یک نوع حاد آسیب شناسی ، نمی توان از آن استفاده کرد. طبق یک مطالعه سال 2012 ، درمان مؤثر هر دو اشکال نهفته و فعال را می توان درمان توکسوپلاسموز با ترکیبی از دو داروی ضد مالاریایی از کلاس ELQ (کینولون های شبیه به اندوچین) در نظر گرفت.

 

 

7 درمان طب سنتی توکسوپلاسموز

در درمان جایگزین توكسوپلاسموز از موادی استفاده می شود كه به از بین بردن انگل وارد شده به بدن انسان كمك می كند. بسیاری از دستور العمل های جایگزین ، برخلاف داروها ، می توانند به سرعت به بیماران بدون عوارض جانبی قابل توجه کمک کنند. بسیاری از آنها هیچگونه منع مصرف ندارند ، حتی در مورد کودکان و زنان باردار.

 

اما ، هر درمانی ، از جمله گزینه جایگزین ، باید توسط پزشک معالج مورد توافق قرار گیرد. از بین اصلی ترین محصولاتی که از آنها آماده سازی درمانی تهیه می شود ، متخصصان طب سنتی داروهای گیاهی توکسوپلاسموز ، سیر را با شیر ، دانه کدو تنبل ، ترب کوهی و پروپولیس درمان می کنند .

برای تهیه دارویی مبتنی بر شیر و سیر لازم است 2 میخک سیر را پوست گرفته و خرد کنید ، آنها را با یک لیوان شیر بریزید و این مخلوط را به مدت 15 دقیقه روی حرارت کم بجوشانید. سپس مایع آماده در طول روز خنک ، صاف و مصرف می شود. چنین درمانی برای زنان باردار منع مصرف ندارد ، اما برای کودکان توصیه نمی شود.


در بین داروهای موثر گیاهی در مبارزه با توکسوپلاسموز ، چندین مورد از این نظر هستند. مجموعه اول شامل 100 گرم گل بابونه و گیاه تانسی  ، 50 گرم ریشه گل جنطیانا(گل سپاس) و درمنه و 125 گرم  پوست فرانگولا است. همه مواد لازم باید داخل پودر شده و مخلوط شوند. یک قاشق غذاخوری از این مخلوط در آب حل شود و یک شب در فلاسک بماند . در صبح ، دمنوش 50 دقیقه قبل از غذا صاف و مصرف شود.

 

برای مجموعه دوم ، شما به 25 گرم گل بتانسی ، 35 گرم علف از ساعت مچی سه برگ و 10 گرم گیاه آگاو نیاز دارید. همه مواد مخلوط شده ، با 1 لیتر آب جوش ریخته می شوند و این دمنوش باید برای کل روز پیچیده شود. پس از حل شدن گیاهان ، طبق طرح زیر ، دمنوش فیلتر شده و گرم می شود. 100 گرم قبل از صبحانه؛ 300 گرم قبل از شام؛ 200 گرم قبل از شام. از این دمنوش برای درمان توكسوپلاسموز استفاده كنید ، همه ی دسته از بیماران از جمله كودكان و زنان باردار.

 

دانه های کدو تنبل از دیرباز به دلیل خصوصیات ضد کرم بسیار مؤثر آنها که کرم ها را از بدن انسان خارج می کنند شناخته شده است. با این حال ، یک داروی مبتنی بر آنها به مقابله موثر با توکسوپلاسموز کمک خواهد کرد. برای این کار هسته های دانه خشک را به حالت پودر خرد می کنند ، با یک لیوان شیر گرم شده مخلوط می شوند و صبح ها با معده خالی می خورند. شما می توانید از شیر با دانه کدو تنبل هم برای خانم های باردار و هم برای کودکان استفاده کنید. اگر راهی برای تهیه دارو وجود ندارد ، می توانید صبح ها تخم کدو تنبل را روی معده خالی میل کنید.

 

برای تهیه یک محصول موثر دیگر با هدف از بین بردن توکسوپلاسما ، باید ریشه ترب کوهی را رنده کرده و آن را با خامه ترش مخلوط کنید . استفاده از چنین سسی هنگام غذا خوردن به عنوان چاشنی هر ظرف ضروری است. حداقل 3 بار در روز به مدت 3 روز از ترب کوهی با خامه ترش استفاده کنید. اگر بعد از این معاینه برای تشخیص توکسوپلاسموز انجام شود ، در بیشتر موارد بیماری در آزمایش ها وجود نخواهد داشت ، اما در صورت عدم تأثیر ، درمان طولانی تر خواهد شد.درمان با ترب کوهی برای همه گروههای بزرگسالان از جمله زنان باردار مناسب است اما برای کودکان کاربردی ندارد.

 

یک نسخه موثر دیگر برای درمان توکسوپلاسموز شامل استفاده از جوشانده bird cherry است. برای تهیه آن ، 100 گرم از شاخه های bird cherry  گرم را به خوبی در ظروف سفالی خرد کرده و با دو لیتر آب جوش سرد روی آتش بگذارید و به مدت 30 دقیقه جوشانده ، خنک شود و صاف کنید. قبل از هر وعده غذایی یک ماه از داروهای گرم بنوشید. این دستور العمل جهانی است ، در بعضی از بیماران محدودیتی در استفاده وجود ندارد.

 

یکی از محبوب ترین ترکیبات برای بسیاری از طب های سنتی بره موم است. این ماده توسط زنان باردار ، کودکان خردسال و افرادی که به محصولات زنبور عسل حساسیت دارند ، قابل استفاده نیست. در موارد دیگر ، با توكسوپلاسموز ، تنتور الكلی بره موم بسیار مؤثر خواهد بود ، كه با ریختن 100 گرم بره موم با 0/5 لیتر الكل طبی تهیه می شود . تمام این سه روز باید در مکانی تاریک نگهداری شود. سپس داروی آماده به شرح زیر استفاده می شود - 40 قطره تنتور به 1/3 فنجان آب اضافه می شود و نیم ساعت قبل از هر وعده غذایی به مدت 7 روز نوشیده می شود ، سپس به مدت 7 روز دارو مصرف نمی شود و به مدت 7 روز دوباره مصرف می شود. این چرخه باید دو بار تکرار شود. یادآوری این نکته ضروری است که هنگام استفاده از تنتور الکلی بره موم ، مصرف لبنیات کاملاً ممنوع است.

 

 

اقدامات پیشگیرانه از توكسوپلاسموز

پیشگیری از توكسوپلاسموز به ویژه برای خانمهای باردار كه در معرض خطر بیشتری هستند ، بسیار مهم است. این امر به ویژه در مورد کسانی که ایمنی نسبت به این بیماری ندارند صادق است ، زیرا آنها هرگز به آن مبتلا نشده اند. اگر یک زن باردار با زمین کار کند (به عنوان مثال در باغچه) ، باید حتماً از دستکش لاتکس برای دستان استفاده کند ، که از پوست در مقابل تماس های احتمالی با توکسوپلاسما محافظت می کند.

مهم است که قبل از خوردن غذا سبزیجات و میوه ها را خیلی خوب بشویید. برای جلوگیری از تماس با پوست ، از طریق برش در پوست توسط گوشت خام نیز دستکش لازم خواهد بود. دستان خود را بعد از ریز کردن گوشت کاملاً بشویید.

گوشت باید کاملاً سرخ شده یا آب پز شود و در حالت نیمه آماده مصرف نشود (استیک ها را می توان فقط در حالت سرخ کردن و پختن کامل میل کرد .

 

اگر گربه خانگی دارید ، نباید مدفوع گربه  را در حالت حاملگی تمیز کنید ، بگذارید شخص دیگری این کار را انجام دهد. حیوان خانگی را نباید ببوسید ، زیرا در مرحله حاد توکسوپلاسموز حیوانات ، ذرات عفونی در بزاق گربه وجود دارد و ترشحات از چشم یا بینی روی بدن حیوان را آلوده می کند. بهتر است بلافاصله حیوان خانگی را برای وجود توكسوپلاسما در خون آزمایش كنید و در صورت عدم ابتلا به بیماری ، سعی كنید كه با انواع خام گوشت تغذیه نکنید.

 

 

واکسیناسیون توکسوپلاسموز

واکسیناسیون در برابر توکسوپلاسموز به حیوانات اهلی - گربه ها داده می شود. واکسیناسیون گربه ها موثرترین روش برای پیشگیری از بیماری در انسان است. در این حالت ، غلظت ضعیفی از عامل ایجاد کننده بیماری در بدن حیوان خانگی وارد می شود ، که بدن حیوان شروع به ایجاد ایمنی می کند. در بچه گربه های تازه متولد شده ، ایمنی ناشی از توکسوپلاسموز به دلیل شیر مادر اتفاق می افتد.

 

به ندرت ، گربه های مبتلا به توکسوپلاسموز می میرند. بیشتر اوقات آنها فقط به شدت بیمار می شوند و این نیز چندان مناسب نیست ، به همین دلیل واکسیناسیون حیوان می تواند بسیار ضروری باشد. در حال حاضر ، 2 نوع واکسن گربه شناخته شده است. واکسنهای اول قادرند حیوان را از بیماری خاص محافظت کنند ، و دومی چند مؤلفه هستند و بلافاصله قادر به ایجاد ایمنی در برابر تعدادی از عفونت ها هستند.

 

حتی هزینه بالای واکسیناسیون مداوم حیوانات اهلی باعث کاهش کارایی این روش هم برای جمعیت آنها و هم برای افرادی که با آنها در تماس هستند نیست. بعضی اوقات ، به منظور افزایش محافظت ، ممکن است علاوه بر حیوانات ، واکسیناسیون نیز به انسان ارائه شود.

 

 

عوارض بیماری توکسوپلاسموز در دوران بارداری

  در مراحل اولیه بارداری ، تمام اندام های داخلی در جنین تشکیل می شوند. عوامل مؤثر در جنین در این لحظه وظیفه رشد کامل کلیه ها ، کبد و قلب کودک را بر عهده دارند. با ایجاد توکسوپلاسموز توسط یک زن در این مرحله ، ممکن است انواع ناهنجاری رشدی در کودک ایجاد شود که گاهی با زندگی بعدی ناسازگار است.

به گفته کارشناسان ، هنگامی که یک خانم باردار در هفته 10-24 بارداری به توکسوپلاسموز آلوده شود ، خطر بروز مشکلات سلامتی در کودک 6٪ است. اگر آسیب شناسی تا هفته 30 بارداری رخ دهد ، جنین ممکن است آسیب شناسی های توسعه چشم یا مغز را تجربه کند ، که منجر به نابینایی ، آب مروارید ، عدم توسعه مغز و هیدروسفالی می شود.

احتمال ابتلا به توكسوپلاسموز زن باردار 5-10 مورد در 1000 نفر است. در موارد شدید عفونت در یک زن باردار ، ممکن است ارگان هایی مانند طحال و کبد مبتلا شوند ، ممکن است زردی شروع شود و عملکرد سیستم های گوارشی و خونریزی ممکن است ناراحت باشد. بارداری به خودی خود هر زمان ممکن است به سقط جنین خاتمه یابد.

 

پیش از این ، هنگام تشخیص توکسوپلاسموز بارداری در زنان باردار ، حاملگی پایان می  یافت. این یک منع مصرف مطلق برای تحمل بیشتر کودک است. امروزه پزشکان با استفاده از قابلیت های تشخیص کامل و روش های مختلف درمانی ، دوره بعدی بارداری را به صورت جداگانه نزدیک می کنند. با افزایش سن حاملگی ، احتمال عفونت کودک متولد نشده افزایش می یابد ، اما با توجه به شکل گیری کامل اندام های داخلی کودک در مراحل بعدی بارداری ، احتمال بروز عواقب جدی کاهش می یابد.

 

 

توکسوپلاسموز در کودکان

در كودكان كوچك ، توكسوپلاسموز قادر به تضعیف عملکرد سیستم های قلبی عروقی ، عصبی و گوارشی است.  لوچی یا چپ‌چشمی یا استرابیسم (Strabismus) همچنین ممکن است ایجاد شود یا عدسی چشم کودک ممکن است تار و مات شود. متخصصان انواع اکتسابی و مادرزادی بیماری را تشخیص می دهند. توکسوپلاسموز مادرزادی برای کودک خطرناک ترین است ، زیرا در این حالت ، عدم رشد اندام های حیاتی و همچنین نابینایی ، آسیب شناسی های مختلف سیستم عصبی اغلب در نوزادان تشخیص داده می شود. همچنین مواردی از سقط جنین غیر ارادی در خانم هایی که در طی بارداری دچار توکسوپلاسموز هستند ، شناخته شده است. بنابراین ،  پیشگیری از این بیماری برای آلوده نشدن کودک با مسئولیت پذیری بسیار مهمی همراه است.

نظرات

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربری شوید. ورود یا ثبت نام

بیشتر بخوانید