چگونه زمان برای مطالعه پیدا کنیم

صفحات وب پراست از نکات آموزشی- ترک تلویزیون یا حمل کتاب با خود همیشه- اما برحسب تجربه می گویم که چنین کارهایی اثر نمی کنند.
اینکه مردم امروزه خیلی مشغولند، یک کلیشه شده است. اما شکایت عمده ای که وجود دارد این است که: هیچ زمانی برای خواندن وجود ندارد. یکی از دوستانم که بعنوان ویراستار کتاب کار می کند- فردی که برای خواندن رمان صرف می کند- به من گفت، بهترین چیز درباره شکاف اخیر بین شغلها، شانس خواندن برخی داستانها و رمانها می باشد. اینجا چیزی جور نیست؛ هیچ وقت نمی شنوید که راننده جرثقیل درباره صرف زمان خود برای کارش گلایه و شکوه کند.

خواننده حرفه ای دیگر، رمان نویس و منتقد، تیم پارکس در کتاب مروری بر نیویورک نوشت: شرایطی که ما الان در آن کتاب می خوانیم همانند شرایط50 یا حتی 30 سال قبل نیست. برای هر لحظه مطلب خواندن، باید برنامه ریزی داشته باشیم. پارکس نوشت که در ماه ژوئن، یعنی ماه قبل،‌زمان برای خواندن یافتم. (سیارک)
آنچه که باعث شدت مسئله می شود این است که تکنیک های مدیریت زمان غیر عادی به نظر کافی نمی رسند. وب پر است از listicles هایی که نکاتی درباره ایجاد زمان جهت مطالعه ارائه می دهند: "تلویزیون را رها کنید" یا "همیشه با خود کتابی را حمل کنید". اما به نظر من، استفاده از چنین روشهایی جهت ایجاد 30 دقیقه،‌اثر بخش نیست. به محض اینکه برای مطالعه می نشینید، افکار مربوط به کار نمی گذارند- یا آنقدر خسته اید که کتاب آخرین چیزی است که شما نیاز خواهید داشت. پارک می نویسد که یک مغز مدرن "مایل به ارتباط می باشد، این بدین معنی نیست که وقفه ایجاد می کند، بلکه تمایل به این وقفه دارد". مطالعه عمیق نیازمند زمان نیست، بلکه نیازمند نوع خاصی از زمان است که نمی توان با کارایی بیشتر بدست آورد.
در حقیقت، کارایی بیشتر بخشی از مسئله می باشد. اندیشه زمان‌، بعنوان منبعی که باید به حداکثر رسانده شود، به معنی این است که شما با ابزار به آن می رسید، هر لحظه ای که صرف می کنید جهت رسیدن به هدف مورد نظر را مورد قضاوت و تفکر قرار میدهید.
در مقابل، مطالعه زیاد، به خطرپذیری درباره ناکارآمدی، بی هدفی و حتی اتلاف زمان بستگی دارد. شما تنها مطالب هدفمند را مطالعه کرده که گاهی مفید هستند اما از نوع مکمل نیستند. گری ابرل در کتاب خود تحت عنوان زمان مقدس می نویسد: آینده همچون بطری خالی برروی تسمه نامحدود و بدون متوقفی می آيد و ما حس می کنیم که مجبور به پرکردن این شیشه ها با اندازه های مختلف هستیم (روزها، ساعات و دقایق) ، یعنی به محض عبور آنها، چون اگر پرنشوند، ما آنها را هدر داده ایم. هیچ طرزفکری به اتلاف زمان به خاطر کتاب بد نیست. (سیارک)
پس چه چیزی موثر خواهد بود؟ شاید، زمانبندی منظم برای خواندن بهتر باشد. به نظر شما، این گفته شاید بتواند طرزفکر موثر را تقویت کند اما در حقیقت، ابرل بیان می دارد که چنین تشریفات وسواسی به ما کمک می کند تا خارج از جریان زمان و در زمان نفس گام برداریم. (می توانید از فضا به شکل وسواسی استفاده کنید: برروی همان صندلی و نیمک در پارک مطالعه کنید) . می توانید با خواندن تنها کتاب فیزیک یا مطالب الکترونیکی تک هدفه، حواسپرتی را محدود کنید. حمل کتاب با خود در تمام زمان، می تواند موثر باشد- باعث شود که به حد کافی در مطالعه غرق شوید، تا اینکه مطالعه وضعیت پیش فرض شما شود و شما گاهی از این حالت خارج شده و به کارهای خود برسید، و سپس مجددا به مطالعه ادامه دهید. در یک روز خوب، در یک روز خوب، دیگر حس نمی کنید که برای خواندن زمان کسب می کنید بلکه مطالعه می کنید و برای هر چیز دیگری زمان کسب می کنید. (سیارک)

 این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید. 

ترجمه توسط itrans.ir

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.