سیارک تروا چیست و چقدر برای زمین خطرناک است؟

سیارک تروا

ستاره شناسان احتمال برخورد سیارک Apophis با زمین را در سال 2068 محاسبه کرده اند. ما به شما خواهیم گفت که این رویداد چقدر محتمل است و سیارک های دیگر در منظومه شمسی چه هستند.

 

نزدیک شدن به یک سیارک

ستاره شناسان از داده های آژانس فضایی ایالات متحده ناسا برای اصلاح اندازه گیری اثر یارکوفسکی برای سیارک آپوفیس استفاده کردند. این پدیده - اساساً یک شوک تقریباً نامحسوس ناشی از نور خورشید - به ویژه برای آپوفیس مهم است زیرا احتمال برخورد آن در سال 2068 را دارد. مدت ها پیش بینی می شد که یک سیارک  نزدیک به زمین در سالهای 2029 ، 2036 و 2068 نسبتاً نزدیک به جهان ما عبور کند. اما اخیراً دانشمندان احتمال برخورد سیارك با زمین را در سال 2068 اصلاح كرده اند. طبق اطلاعات ناسا ، خطر سقوط سنگ فضایی به سیاره ما 0.00026٪ است.

 

لازم به ذکر است که آپوفیس زودتر به زمین نزدیک می شود - در سالهای 2029 و 2036 ، با این حال ، محاسبات ستاره شناسان احتمال برخورد سیارک با سیاره ما را در رویکرد بعدی کاملاً منتفی می کند.

 

اما اگر آپوفیس به زمین سقوط کند چه اتفاقی می افتد؟ دانشمندان نیز چنین داده هایی دارند. با توجه به سرعت و مقیاس بقایای باستان ، کارشناسان تخمین می زنند که برخورد با زمین باعث آزاد شدن حدود 1200 میلیون مگاتن انرژی معادل TNT می شود - برای تشکیل دهانه ای به طول 5 کیلومتر کافی است. در حقیقت ، نام مستعار آپوفیس "روز رستاخیز" کاملاً مناسب خواهد بود ، زیرا چنین برخوردی میلیون ها انسان را از بین می برد. خوشبختانه این بعید است. 

 

احتمال برخورد بین سیاره ما و آپوفیس در اوایل سال 2016 بسیار کوچک در نظر گرفته شده بود ، با احتمال 99.99933٪ احتمال پرواز این سیارک از کنار زمین. مشاهدات اخیر که اولین بار در اکتبر گذشته مورد بحث و بررسی قرار گرفت و همین حالا به روزرسانی شد ، خوشبختانه نشان می دهد که این حتی بعیدتر است.

 

سیارک های تروجان چیست؟

علاوه بر اینکه سیارک ها به طور دوره ای به زمین نزدیک می شوند ، یک گروه خاص از سیارک ها در منظومه شمسی وجود دارد - تروا.

اولین سیارک ها از این نوع در نزدیکی مشتری کشف شدند و به نام شخصیت های جنگ تروا توصیف شده در ایلیاد هومر نامگذاری شدند و گروه 60 درجه جلوتر از مشتری نام عمدتاً یونانیان را گرفتند و عقب مانده - تروا ها (در کل ، بیش از 6 هزار  از آنها شناخته شده است.) بعداً ، "تروا" ها نیز در نزدیکی نپتون (حدود ده) ، اورانوس و مریخ کشف شدند و در سال 2010 اولین و تاکنون تنها سیارک تروا در نزدیکی زمین - 2010 TK7 با قطر حدود 300 متر (در نقطه L4 ، به طوری که "انصافاً" بیشتر شبیه "یونانی" است). اعتقاد بر این است که همه اینها میراث اوایل منظومه شمسی است ، زمانی که توزیع سیارات ، سیارک ها و دنباله دارها با آنچه اکنون دانشمندان مشاهده می کنند بسیار متفاوت بود.

 

 

مریخ تاکنون تنها سیاره زمینی است که همراهان تروایی در آن هم در L4 و هم در L5 یافت می شوند.

اولین تروجان مریخی بیش از 25 سال پیش در L5 کشف شد و به یادآوری تعجب معروف ریاضیدان یونان باستان Archimedes ("یافتم!یافتم!") ، Eureka نامگذاری شد ، که کشف کرد. تا به امروز ، تعداد تروجان های شناخته شده نزدیک مریخ به 9  رسیده است ، اما همه آنها ، به جز یکی - (121514) 1999 UJ7 ، در نقطه لاگرانژ L5 واقع شده اند. علاوه بر این ، تمام تروجان های L5 در نزدیکی Eureka گردش می کنند. دلیل چنین توزیع ناهمواری از این اشیا هنوز مشخص نیست ، اگرچه چندین توضیح وجود دارد. در یک سناریو ، سیارک مولد ، واقع در نقطه L5 ، در هنگام برخورد نابود شد و قطعات آن اکنون توسط دانشمندان مشاهده می شود.

ta010359_lucy3-b-orbit-crop.png

این نمودار مسیر مداری لوسی را نشان می دهد. مسیر فضاپیما (سبز) در یک چارچوب مرجع نشان داده می شود که مشتری در حالت ثابت باقی می ماند . پس از پرتاب در اکتبر 2021 ، لوسی قبل از برخورد با اهداف تروا  ، دو بار از کنار زمین عبور کرد. در ابر L4 ، لوسی از سال 2027 تا 2028 از کنار (3548) Eurybates (سفید) و همراهش ، (15094) Polimela (صورتی) ، (11351) Leukus (قرمز) و (21900) Orus (قرمز) عبور خواهد کرد. پس از اینکه لوسی دوباره از کنار زمین عبور کرد ، لوسی از ابر L5 دیدن می کند و در سال 2033 با ستاره دوتایی Patroclus-Menothius (صورتی) ملاقات می کند. به عنوان پاداش ، در سال 2025 ، در مسیر رسیدن به L4 ، لوسی از کنار یک سیارک کوچک کمربند اصلی (52246) دونالد جوهانسون (سفید) عبور خواهد کرد ، که به نام کاشف  لوسی نامگذاری شده است.


فرضیه دیگر این است که یوریکا می توانست روند به اصطلاح شکاف چرخشی را تجربه کند - پس از چرخش ، قطعات کوچک باقیمانده در مدار ناحیه مرکزی را از دست داد. در هر دو مورد ، فرض بر این است که سیارک ها از خانواده یوریکا زمانی بخشی از یک جسم قدیمی بودند. گرچه دانشمندان قبلاً به نشانه های غیر مستقیم واقعیت این فرضیه برخورد کرده اند ، اما تنها پس از مطالعه ترکیب همه تروجان ها ، به عنوان مثال ، با استفاده از تجزیه و تحلیل طیفی ، می توان آن را بدون ابهام تأیید کرد.

چه سیارکهای دیگری در منظومه شمسی وجود دارد؟

یک مطالعه دیگر از سیارک ها در این ماه نشان می دهد سیارک های تروای مشتری ممکن است غیرعادی تر از آنچه تصور می شد باشد. سیارک های تروا اجرامی سنگی هستند که دقیقاً در مقابل غول گاز و درست در پشت آن ، در نقاط گرانشی معروف به نقاط لاگرانژ ، به دور خورشید می چرخند. گروه سیارک ها در مقابل مشتری (L4 یا یونانی) کمی بزرگتر از گروه پشت آن است (L5 ، تروجان). با این حال ، تاکنون ، ستاره شناسان معتقد بودند که در غیر این صورت تفاوت کمی بین این دو وجود دارد. تحقیقات جدید این نظریه را مورد تردید قرار می دهد.

InnerSolarSystem-en.png

در سیارک هایی مانند منظومه شمسی داخلی و سیارک های سیارک مشتری تروا مشتری سیارک کمربند سیارکی مشتری هیلدا. مدارهای سیارات مشتری تروا به دو گروه تقسیم می شوند: اردوگاه یونان در جلو و اردوگاه تروا که مشتری را در مدار خود دنبال می کند.


گروهی از دانشمندان با استفاده از داده های آخرین سیستم هشدار دهنده برخورد زمین با سیارک (ATLAS) ، مستقر در هاوایی ، تغییرات غیر منتظره در شکل تروجان ها را کشف کردند. تحقیقات جدید نشان می دهد که اشیا در جمعیت L4 در واقع طولانی تر از میانگین در جمعیت L5 هستند.

چرا مهم است؟ خوب ، این تفاوت "می تواند به معنی تکامل متفاوت برخورد در هر ابر باشد" ، در مقاله آمده است. جمعیت زیاد گروه L4 به این معنی است که اجسام داخل آن فرصت بیشتری برای برخورد با یکدیگر داشته اند. هنگامی که یک تروجان با دیگری برخورد می کند ، اجسام بزرگتر فرسوده می شوند یا به قطعات کوچک تبدیل می شوند. برخوردهای میلیاردی منجر به این شده است که سیارکهای L4 بیشتر از اجسام L5 شکل غیر عادی به خود بگیرند.

 

این کشف درسی در مورد تاریخ تکامل منظومه شمسی است و تروجان مشتری در آینده نزدیک چیزهای بیشتری برای دانشمندان ارائه می دهند. برای مشاهده دقیق این بقایای اولیه اولیه منظومه شمسی ، ناسا قرار است امسال یک فضاپیمای رباتیک را برای بازدید از آنها پرتاب کند. این مأموریت به نام  لوسی نامگذاری شده است ، زیرا با مطالعه تروجان می توان "فسیل های سیاره ساز" را کشف کرد

 

آیا کره زمین سیارک های تروا دارد؟

سیارک های تروای زمین سیارکی هستند که در نزدیکی نقاط L 4 و L 5 سیستم زمین-خورشید قرار دارند و بنابراین ، در امتداد مدار زمین 60 درجه جلوتر (L4) یا عقب (L5) از آن دور خورشید حرکت می کنند. برای سال 2019 ، فقط یک شی از این دست شناخته شده است ، 2010 TK7 (در نقطه L4).

سیارک های تروا وقتی از زمین مشاهده می شوند برای همیشه در آسمان با دمای 60 درجه پشت یا مقابل خورشید قرار دارند .  از آنجا که سیارک های تروا در مدار زمین حرکت می کنند ، با آن در رزونانس مداری 1: 1 قرار دارند. با این حال ، همه سیارک های دارای این طنین تروجان نیستند ، زیرا لزوما در L4 و L5 قرار ندارند. نمونه ای از این سیارک ها (3753) کرویتنی است.

 

2010 TK7 اولین سیارک تروای زمین است که در سال 2010 با تلسکوپ فضایی مادون قرمز WISE کشف شد. این یک جسم کوچک است ، قطر آن حدود 300 متر است و به دور نقطه L4 می چرخد ​​و صفحه دایره البروج را ترک می کند. با وجود جستجوی فعال ، هنوز سیارک های تروا دیگری یافت نشده است (به عنوان مثال ، در سال 2017 ، فضاپیمای OSIRIS-REx و Hayabusa-2 به ترتیب از نزدیکی L4 و L5 عبور کردند ، که هیچ چیز دیگری پیدا نکردند).

 

با این حال ستاره شناسان اخیراً یک سیارک تروآ را در مدار زمین کشف کردند. به یاد بیاورید که این نام سیارک هایی است که در مجاورت نقاط لاگرانژ قرار دارند و همانطور که از این امر برمی آید ، در رزونانس مداری سیارات یا ماهواره های آنها است.در نقاط لاگرانژ ، جسمی با جرم ناچیز در مقایسه با دو جسم اصلی سیستم (به عنوان مثال زمین و خورشید) می تواند نسبت به این اجسام بی حرکت بماند. به عنوان مثال ، مشتری بیش از 9000 سیارک تروایی دارد. زمین فقط یک مورد را تایید کرده است.اکنون به نظر می رسد دانشمندان مورد دوم را پیدا کرده اند. این شی 2020 XL5 نامگذاری شد. مدار سیارک در زیر به صورت فیروزه ای نشان داده شده است.

 

ezgif.com-gif-maker (1).gif

همچنین گزارش شده است که این سیارک هیچ خطری برای زمین ندارد. برعکس ، با وجود نام تهدیدآمیز ، سیارک های تروا می توانند به زمینی ها کمک کنند ماهیت منظومه شمسی را بهتر درک کنند.

نظرات

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربری شوید. ورود یا ثبت نام

بیشتر بخوانید