مهم ترین اخبار فضا برف در پلوتو ، پیش بینی شراره های خورشیدی و نمونه های خاک از مریخ

خورشید

 

طی چند روز گذشته ، دانشمندان به چندین کشف ، اعلام مطالعات و مشاهده یک پدیده غیرمعمول دست یافته اند. ما در مورد تمام اخبار صنعت فضا با جزئیات بیشتری به شما می گوییم.

 

راهی جدید برای پیش بینی شراره های خورشیدی

بیشتر اوقات ، میدان های مغناطیسی نور کاملاً آرام هستند ، اما همچنین اتفاق می افتد که آنها با یکدیگر تلاقی می کنند. در این روند ، مقادیر قابل توجهی انرژی جمع می شود و با گذشت زمان ، یک "شکاف" ایجاد می شود. این رویداد به عنوان شعله ور شدن خورشیدی شناخته می شود و یکی از پرانرژی ترین رویدادها در کل منظومه شمسی است. محققان توضیح می دهند که مقیاس چنین پدیده هایی بسیار زیاد است.

 

شایعترین انفجار در یک ستاره مربوط به انرژی است که می تواند از بیش از 10 میلیون فوران آتشفشان آزاد شود. چنین رویدادهایی می توانند هرج و مرج را در منظومه شمسی تحریک کنند ، گاهی اوقات تشدید می شوند . در این زمینه ، ماهواره ها ممکن است خاموش شوند ، در حالی که فضانوردان مجبور به پناه گرفتن می شوند.

 

طی چند دهه گذشته ، ستاره شناسان یاد گرفته اند که بهتر به خورشید نگاه کنند. آنها در این مشاهدات متوجه شدند که ستاره دائماً از انرژی عبوری از آن می لرزد. هنگامی که شراره خاموش می شود ، مقدار زیادی انرژی در بالای سطح خورشید آزاد می شود و مقدار قابل توجهی انرژی در زیر سطح آزاد می شود. مانند انفجار یک بمب هسته ای زیرزمینی ، باعث می شود امواج لرزه ای در همه جهات حرکت کنند.

 

به طور معمول ، 20 دقیقه پس از شیوع می توان چنین ضربان هایی را مشاهده کرد. با این حال ، تحقیقات جدید نشان می دهد که اکثر انرژی حرکتی این تپش ها از اعماق و درون است. این بدان معناست که هر نیروی مغناطیسی شراره ها "نیرو" دریافت می کنند ، آنها از اعماق خورشید سرچشمه می گیرند. هر انفجار انرژی مغناطیسی به شراره های خورشیدی ختم نمی شود. تاکنون دانشمندان نتوانسته اند ارتباط دقیق بین فرآیند ها را پیدا کنند.

 

خورشید

 

ستاره شناسان برای اولین بار مرگ یک ستاره را در سیاه چاله مشاهده کردند

بر اساس اعلامیه های ماهانه انجمن نجوم سلطنتی ، چندین تلسکوپ قدرتمند در سراسر جهان یک درخشش شدید نور را در لحظه جذب یک ستاره توسط  سیاه چاله ثبت کرده اند.

این تئوری پیش بینی می کند که با نزدیک شدن یک ستاره به افق رویداد یک سیاه چاله بزرگ ، آن را تحت عمل جابجایی قرار می دهد - توسط نیروهای جزر و مدی به نوارهای نازکی از مواد تخریب می شود.  این فرایند به "اسپاگتی فضایی" نامیده می شود که طی آن یک جسم در اثر گرانش عظیم ِ سیاه چاله به صورت یک رشته در می آید و  از هم پاشیده و تخریب می‌شود.

 

ستاره شناسان اخیراً موفق شدند برای اولین بار روند جذب یک ستاره توسط سیاهچاله را با جزئیات بی سابقه بررسی کنند. ستاره ای با جرمی تقریباً مشابه خورشید ، در مرحله نابودی ، تقریباً نیمی از جرم خود را از دست داد ، که توسط سیاهچاله ای بیشتر از یک میلیون برابر جرم ستاره جذب شد.

 

علاوه بر این ، رویداد AT2019qiz در کهکشان مارپیچی در صورت فلکی اریدانی ، واقع در فاصله کمی بیش از 215 میلیون سال نوری از زمین ، نزدیکترین اختلال جزر و مدی بود که تاکنون توسط دانشمندان مشاهده شده است.

 

ذکر شده است که در لحظه جذب یک ستاره توسط سیاه چاله یا بلعیده شدن و در پی روند تخریب یک ستاره ابری از غبار و آوار تشکیل می‌شود که سیاه چاله را از دید پنهان می‌کند وقتی سیاه چاله ستاره‌ای را می‌بلعد، ستاره انبوهی از مواد را به بیرون پرتاب می‌کند که مانع دید ما می‌شود. این امر به این دلیل است که انرژی آزاد شده در فرآیند جذب ماده ستاره ای توسط سیاه چاله ، برخی از قطعات آن را به بیرون پرتاب می کند.

 

این کشف از آنجا امکان پذیر شد که تقریباً بلافاصله پس از تجزیه ستاره ثبت شد. دانشمندان با استفاده از تلسکوپ های VLT (تلسکوپ بسیار بزرگ) و NTT (تلسکوپ جدید فناوری) رصدخانه جنوب اروپا (ESO) فلاش را مشاهده کردند و بیش از شش ماه مشاهده کردند که چگونه روشنایی آن تغییر می کند - در ابتدا افزایش یافته و سپس محو می شود.

اسپاگتی فضایی

 

ایرباس اولین نمونه های خاک را از مریخ به زمین تحویل می دهد

ایرباس توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) برای طراحی اولین فضاپیمای Earth Return Orbiter (ERO) برای رساندن خاک مریخ به زمین انتخاب شده است. تحویل نمونه سنگ از مریخ پروژه مشترک ESA و ناسا است.این مأموریت 5 سال طول خواهد کشید. این فضاپیما که به مریخ خواهد رفت ، به عنوان یک رله ارتباطی بین مرکز فرماندهی و مریخ نورد عمل خواهد کرد ، سپس از سنگ های خاک نمونه برداری کرده و آنها را به زمین تحویل می دهد.

 

نمونه های خاک و سنگ جمع آوری شده توسط مریخ نورد قبل از فرستادن به مدار  ، در لوله های آزمایش کوچک ذخیره می شود. پروژه خود برای توسعه مریخ نورد اکنون در مرحله تحقیق است.ایرباس برای جمع آوری نمونه های خاک از سطح سیاره سرخ ، مریخ نورد Sample Fetch Rover (SFR) را می سازد که همراه با Orbiter Return Earth ، بخشی از برنامه اکتشاف مریخ خواهد شد. بازوی نمونه انتقال (STA) ، که خاک را از مریخ نورد به موشک Mars Ascent Vehicle (MAV) منتقل می کند ، سومین عنصر بخش اروپایی برنامه خواهد بود.ارزش قرارداد توسعه ERO 491 میلیون یورو است.

 

ژان مارک نصر ، رئیس سیستم های فضایی ایرباس:

ما برای اطمینان از موفقیت این مأموریت از تجربه به دست آمده از پروژه هایی مانند Rosetta ، Mars Express ، Venus Express ، Gaia ، ATV ، BepiColombo و JUICE استفاده می کنیم. تحویل نمونه هایی از خاک مریخ به زمین یک دستاورد برجسته است که اکتشافات فضایی را به سطح بالاتری می رساند و ایرباس خوشحال است که به عنوان بخشی از یک مأموریت مشترک بین المللی این چالش را بر عهده دارد. 


این فضاپیما مجهز به یک پیشرانه هیبریدی است که متشکل از یک موتور الکتریکی برای مراحل پرواز بین سیاره ای و قرار ملاقات با مریخ و یک موتور جت برای ورود به مدار است. پس از ورود ، ارتباطات بین مریخ نوردان Perseverance Rover ناسا و نمونه بازگردانی لندر (SRL) را فراهم می کند.

پس از ورود به زمین ، نمونه ها به یک آزمایشگاه تخصصی منتقل می شوند و در آنجا قرنطینه می شوند. سپس آنها چاپ می شوند و اندازه گیری های اولیه برای ایجاد یک کاتالوگ دقیق انجام می شود ، و امکان استفاده بیشتر از نمونه ها برای تحقیقات علمی فراهم می شود.

 

پلوتو

برف در پلوتو

پلوتو یک سیاره کوتوله است که در کمربند کویپر واقع شده است ، منطقه ای پر از اجسام یخ زده و دیگر سیارات کوتوله در گذشته نپتون. پلوتو بسیار کوچک است ، تقریباً نیمی از عرض ایالات متحده و بزرگترین ماه آن Charon تقریباً نیمی از اندازه پلوتو است
یک تیم بین المللی از ستاره شناسان تحقیقی را ارائه داده اند که توضیح می دهد چطور برف در کوه های پلوتو ظاهر شده و تفاوت آن با برف زمین چیست.

دانشمندان گزارش می دهند که قله های سفید در بالای کوههای پلوتو نتیجه جریان هوای خنک کننده ای نیستند که در امتداد دامنه ها به فضای فوقانی جو می رسند ، همانطور که در زمین اتفاق می افتد ، بلکه به دلیل جمع شدن مقدار زیادی متان در ارتفاع چندین کیلومتری سطح پلوتو است. به همین دلیل ، گاز در بالای کوه متراکم شد. 


دانشمندان یادآوری می کنند که در سال 2015 ، کاوشگر فضایی New Horizons تصاویری از کوههای پوشیده از برف در پلوتو را به زمین منتقل کرد. آنها کاملاً شبیه کوههای زمینی هستند ، بنابراین چشم انداز چشمگیری است. پیش از این ، منجمان چنین چیزی را در منظومه شمسی ندیده بودند.

دانشمندان متذکر شدند که برف متان ماده ای بسیار عجیب است ، اما در قله های کوه های پلوتو بسیار زیاد است. این واقعیت که دقیقاً برف است با نتایج مدل سازی رایانه ای تأیید شد.

در یک مطالعه جدید ، یک تیم بین المللی گزارش داده است که ترکیب "برف" در کوههای پلوتو کاملا متفاوت با زمین است. اساس آن آب نیست ، همانطور که ما داریم ، بلکه متان منجمد است. ردپای این گاز قبلاً در جو پلوتو پیدا شده بود. آنها آن را به همان روشی که بخار آب جو زمین را اشباع می کند ، اشباع می کنند.

 

پلوتو

 

برخلاف زمین ، که چنین رسوباتی در نتیجه بالا رفتن هوای گرم به فضای فوقانی جو تشکیل می شود ، در پلوتو این روند در جهت مخالف پیش می رود - در نتیجه تماس سطح سرد قله ها و دامنه های کوه ها با توده های هوای گرم از لایه های نسبتاً زیاد جو سیاره کوتوله.

دانشمندان پیشنهاد می کنند که به روشی مشابه ، یک ویژگی مرموز دیگر از نقش برجسته پلوتو نیز وجود داشته است - برجستگی های به اصطلاح تارتاروس که در شرق دشت اسپوتنیک واقع شده است. ویژگی بارز این منطقه کوهستانی قله های عجیب آن است که به شکل آسمان خراش ها یا تیغه ها هستند. برتراند و همکارانش اظهار داشتند که این قله ها نیز ذخایر یخی متان هستند که "از بالا به پایین" رشد می کنند.

نظرات

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربری شوید. ورود یا ثبت نام

بیشتر بخوانید