جنجالی ترین رویدادها در تاریخ جام های جهانی

در

نهایتاً فینالیست های جام جهانی این دوره از مسابقات که به میزبانی روسیه برگزار می شود هم مشخص شد و تیم های ملی کرواسی و فرانسه هستند که برگزار کننده این مسابقه فینال خواهند و نکته جالب برای تیم ملی کرواسی و مردم کشورش این است که آن ها برای نخستین بار است که می توانند راهی مسابقه فینال این مسابقات شوند و با تیم خوبی که در اختیار دارند، امکان تحقق یک رؤیای فوق العاده و تاریخی برای کشورشان دارند. به بهانه این دیدار اما، قصد داریم فوتبال و دنیای آن را از زوایه ای مورد بررسی قرار دهیم که به احتمال بسیار زیاد کمتر در خصوص آن مطلب خوانده و شنیده اید. حقیقت این است که فوتبال هم همانند هر فعالیت و سرگرمی پول ساز دیگری، مسائل و مشکلات مربوط به خود را دارد و گاهی همه چیز به این سادگی که به نظر می رسد نیست و اتفاقات عجیبی در آن رخ می دهد. در طول تاریخی که از فوتبال می گذرد، گاهی پیش آمده است که گروه های شبه نظامی (البته بدون اسلحه) وارد تماشاگران شده و اقدام به سر دادن شعار هایی در حمایت از گروه و عقیده خود کرده اند. تندرو های نژاد پرست نیز از این قافله جا نمانده و گاهی خود را به سکوهای تماشاچیان رسانده و صدای خود را به گوش دیگران رسانده اند. گاهی ستاره های فوتبال به خاطر مصرف مواد مخدر مورد بازخواست قرار گرفته و توجه عموم مردم را به خود جلب کرده اند. گاهی نیز داور مسابقه بیش از اندازه وقت شناسی از خود نشان داده و با در پیش گرفتن رفتاری موشکافانه، تغییر بزرگی در نتیجه حاصل کرده است. در این مقاله قصد داریم شما را با جنجالی ترین و بعضاً شرم بار ترین اتفاقاتی آشنا کنیم که تا کنون در طول تاریخ مسابقات جام جهانی رخ داده است. با سیارک همراه باشید.

داور وظیفه شناس

کلایو توماس، نام داوری است که لقب «کتاب» را برای او در نظر گرفته شده بود و این لقب تنها به این خاطر برای او انتخاب شد که داوری فوق العاده مقرراتی بود و در کار خود به هیچ عنوان از چیزی چشم پوشی نمی کرد و زمان اضافی به اندازه می گرفت و مسائل دیگر این چنینی. جام جهانی 1979، مسابقه ای حساس میان دو تیم برزیل و سوئد برگزار شد و کلایو توماس، شخصی بود که قضاوت این بازی را به عهده داشت. بازی ای که کلایو در آن حتی از معیارهایی که تا آن زمان برای خود به وجود آورده بود هم فرا تر رفت. بازی با نتیجه مساوی یک بر یک در حال اتمام بود و به محض این که نودمین دقیقه بازی فرا رسید، کرنری نصیب زردپوشان برزیلی شد و ناگهان امید به اردوی تیم ملی این کشور بازگشت، چرا که حالا قادر به تغییر نتیجه مساوی با پیروزی بودند. توماس، اجازه داد ضربه کرنر به روی دروازه سوئدی ها ارسال شود، با این وجود، زمانی که توپ به محوطه جریمه آن ها رسید، سوت پایان را به صدا در آورده بود. این در حالی بود که بازیکن مشهور آن زمان برزیلی ها، زیکو، توانست ضربه سری به سمت دروازه سوئدی ها روانه کند. برزیلی ها شروع به اعتراض کردند، اما سوت پایان بازی به صدا در آمده بود و امکان بازگشت زمان وجود نداشت.

نتیجه مثبت آزمایش مصرف دخانیات مارادونا

دیگو مارادونا از آن بازیکنانی است که به جرأت می توان گفت همان اندازه که افتخار و فتح قلل بزرگ در کارنامه فوتبالی خود دارد، سقوط و انجام کارهایی که او را از چشم بسیاری می انداخت نیز داشت. به همین خاطر بود که در چهار چوب مسابقات جام جهانی 1994، کسی از این که نتیجه آزمایش مواد مخدر مارادونا مثبت شده بود، تعجب نکرد. این خبر بلافاصله پس از پیروزی آرژانتین مقابل یونان، تیتر روزنامه ها شده بود؛ بازی ای که مارادونا هم در آن خوش درخشید و پایش به گلزنی باز شد. پیش از آن نیز مارادونا پانزده ماهی به واسطه استفاده و استعمال کوکائین، از همراهی تیم ملی کشورش محروم شده بود و پیش از بازی آرژانتین مقابل نیجریه بود که دوباره نگرانی ها از بابت محروم شدن مارادونا شروع شد، چرا که نتیجه آزمایش وجود یا عدم وجود مواد مخدر در خون او مثبت شده بود. پس از اعلام رسمی این خبر به مسئولین آرژانتینی، مارادونا برای ادای توضیحات احضار شد و تمام توضیحی که توانست در این خصوص بدهد این بود که آزمایش به این دلیل نتیجه اش مثبت شده است که داروی افدرین مصرف کرده بوده است و نیز مربی ای که وی را تمرین می داده است، به اشتباه، نوشیدنی انرژی زای دیگری را برای او همراه آورده است و در نهایت هم که جواب آزمایش مثبت شد. البته این توضیحات به هیچ عنوان برای مسئولین ذیربط قانع کننده نبود و مارادونا در کمال ناباوری و با حالتی مغموم و خجالت زده به وطن بازگشت.

انقلاب از نوع فرانسوی

 

در سال2010 و درکمپ فرانسه، در چهار چوب رقابت های جام جهانی آفریقای جنوبی، شرایط به شدت تنش زا بود و سرمربی آن زمان تیم ملی فرانسه، ریمون دومنیک، از تاختن به بازیکنان خود در معرض دید عموم و ایجاد درگیری های لفظی، در حالی که تمامی دوربین های ورزشگاه ها روی آن ها خیره شده بود، ابایی نداشت. تمامی جهان شاهد درگیری هایی بود که میان کادر فنی و بازیکنان تیم ملی فرانسه شکل گرفته بود و روز به روز به شدتش افزوده می شد. درگیری هایی که بسیاری از روابط شخصی میان بازیکنان و اعضای کادر فنی را به گونه ای شکر آب کرد که هنوز که هنوزه کسی قادر به برقراری ارتباط مجدد میان آن ها نشده است. تازه این همه اتفاق زمانی افتاد که حتی استارت رسمی مسابقات نخورده بود و هنوز بازی ها به طور رسمی شروع نشده بود. پیش از شروع بازی مقابل مکزیک، درگیری بین فلورنت مالودا و دومنیک تا حدی شدت گرفت که نزدیک بود کار برای نخستین بار از درگیری لفظی فرا تر رفته و واقعا با یکدیگر درگیر شوند و این در حالی بود که نیکلاس آنلکا هم در میان دو نیمه همان بازی، به حمایت از هم تیمی خود برخاست و فحش های رکیکی به سرمربی خود داد. در نهایت کار به جایی کشید که کمیته انضباطی رأی مبنی بر اخراج آنلکا از اردوی تیم ملی فرانسه صادر کرد و همین مسئله باعث شد تا سایر بازیکنان تیم، به سرکردگی کاپیتانشان، پاتریک اِورا، از ادامه تمرینات سر باز زده و متنی مبنی بر اعتراض شان از اخراج آنلکا در اختیار مسئولین قرار دهند.

راز رونالدو

در سال 1998، شاید به جرأت بتوان گفت که هیچ بازیکنی به خوبی رونالدو ضربه آزاد نمی زد؛ علاوه بر این که قدرت و سرعت توپ بی اندازه بالا بود، از لحاظ تکنیکی هم ضربات رونالدو فوق العاده بود و همین باعث می شد که هر بار که پشت توپ می ایستد تا ضربه آزاد بزند، همگان منتظر دیدن یک صحنه گل شگفت انگیز باشند. رقابت های آن سال به میزبانی کشور فرانسه انجام می شد و رونالدو توانست در مسیر راه یابی تیم ملی برزیل به فینال مسابقات مقابل تیم میزبان یعنی فرانسه، نقش یک قهرمان فوق العاده را برای تیم اش ایفا کند؛ رونالدو توانست در این رقابت ها و تا پیش از رسیدن به بازی فینال، چهار گل به ثمر رسانده و سه پاس گل در اختیار هم تیمی هایش بگذارد.

متأسفانه اما در آن سال اتفاقی افتاد که نه تنها برزیل و مردمش، بلکه تمامی فوتبال دوستان دنیا را شوکه کرد. روزی که قرار بود مسابقه فینال مقابل فرانسه برگزار شود، نا گهان همگان در کمال تعجب مشاهده کردند که نامی از رونالدو در فهرست نهایی تیم ملی برزیل وجود ندارد و کمی بعد مشخص شد که به صورت دستی نام او را اضافه کردند و همین باعث شد کمی امیدواری در خصوص حضور رونالدو به وجود بیاید که البته امیدی واهی بود، چرا که کمی بعد مشخص شد رونالدو دچار تشنج و شوک عصبی شده و در کمال ناباوری مسابقه حساس فینال را از دست خواهد داد. در نظر داشته باشید که رونالدو در آن سال ها در اوج خود بود و نقشی همانند پلهِ اسطوره ای برای برزیل داشت. و البته جای تعجبی هم نبود که پس از این شوک روحی، فرانسه توانست با نتیجه سه بر صفر برزیل را در هم بکوبد و نخستین جام قهرمانی جهان خود را بالای سر ببرد.

پیروزی مشکوک آرژانتینی ها

جام جهانی 1978، به میزبانی آرژانتین برگزار شد و این در حالی بود که در آن سال، به واسطه اتفاقاتی که در کشور رخ داده بود، کنترل کشور به دست یک حذب نظامی بود و تنها دو سال پیش از شروع جام جهانی و در سال 1976 بود که تغییرات عمده ای در اوضاع و احوال این کشور به وجود آمده و ایزابل پرون از کار بر کنار شده بود. در آن دوره از مسابقات، آرژانتین عملکرد چندان خوبی در دور گروهی مسابقات از خود به نمایش نگذاشته بود و همین مسئله سبب شد که در بازی آخرشان که مقابل پرو انجام می شد، برای صعود به دور حذفی رقابت ها به پیروزی ای با اختلاف چهار گل نیاز داشتند و تنها در این صورت بود که تفاضل گل بهتر آن ها اجازه صعود به مرحله بعد را برایشان به ارمغان می آورد. تیم ملی پرو در آن سال ها از لحاظ فوتبالی در شرایط بدی به سر نمی برد و به خاطر همین بود که کسی امید چندانی به پیروزی آرژانتین آن هم با چنین اختلافی را نداشت، با این وجود در نهایت آرژانتینی ها توانستند با پیروزی شش بر صفر پرو را از پیش رو برداشته و به دور بعدی مسابقات راه پیدا کنند. همین مسئله باعث شد که مسئولان آرژانتینی به زد و بند کردن با کسانی که عهده دار برگزاری مسابقات و این گونه کار ها بودند، متهم شوند و هنوز هم که هنوزه بسیاری بر این باور اند که دولت آرژانتین به طور مستقیم وارد این قضیه شده بوده و تدابیری اندیشیده بوده تا از پیروزی تیمشان اطمینان حاصل کرده باشند.

اعتراضات کویتی ها

تیم ملی فوتبال کویت، برای نخستین بار توانست در چهار چوب رقابت های جام جهانی 1982 که به میزبانی اسپانیا برگزار می شد، حضور پیدا کند. آن ها در گروه خود با تیم ملی فرانسه هم گروه شده بودند و در بازی مقابل آن ها با نتیجه سه بر یک عقب افتاده بودند و به بازگشت به بازی و جبران گل های خورده امیدوار که اتفاق عجیبی رخ داد. میرسلاف استوپار، داور آن مسابقه بود و درست در زمانی که بازیکنان کویتی با این فکر که سوت داور مسابقه را شنیده، از بازی دست کشیده بودند، فرانسوی ها به بازی خود ادامه داده و گل چهارم را نیز وارد دروازه حریف خود کردند. اما این تمام ماجرا نبود و اتفاق به همین جا ختم نشد. شاهزاده فَهَد که در آن سال رئیس فدراسیون فوتبال کویت بود، به شدت از این تصمیم داور ناراحت شده و از صندلی و جایگاه خود خارج شد و وارد زمین شد تا با داور مسابقه در خصوص گل صحبت کند؛ صحبتی که بی نتیجه نماند و در نهایت داور مسابقه رأی را به نظر شاهزاده کویتی تغییر داد و نتیجه بازی همان سه بر یکی شد که پیش از آن بود.

معامله ای در گیجون (ناحیه ای در اسپانیا)

در همان رقابت های سال 1982 اسپانیا، به واسطه قرعه کشی هایی که پیش از شروع مسابقات صورت گرفته بود، دو کشور آلمان غربی و اتریش که در قاره اروپا همسایه های یکدیگر بودند و روابط نزدیکی با یکدیگر داشتند، در یک گروه قرار گرفته بودند. اتفاقات در این گروه به گونه ای رقم خورد که بازی آخر میان این دو کشور از اهمیت بالایی برخوردار شد و اگر آلمان می توانست با اختلاف یک یا دو گل، حریف خود را شکست دهد، به مرحله حذفی و دور بعدی صعود می کرد و همپای آن، اتریش هم به عنوان تیم بعدی صعود می کرد. این در حالی بود که این پیروزی آلمان، شانس صعود را از الجزایری ها می گرفت و اتفاقات در بازی آخر به گونه ای رقم خورد که دقیقاً همین اتفاق افتاد. در همان اوایل بازی بود که آلمان به گل پیروزی بخش خود دست یافت و هشتاد دقیقه باقی مانده بازی، به گونه ای سپری شد که کاملاً مشخص می کرد که هیچ یک از دو تیم دیگر علاقه و تمایلی به زدن گل دیگری ندارند؛ این بازی فوق العاده خسته کننده، ترکیبی شده بود از پاس های رو به عقب متوالی و شوت های بی هدفی که بدون هیچ گونه دقتی روانه دروازه می شد. نحوه بازی بازیکنان به گونه ای بود که کاملاً مشخص شد، هر دو تیم به این نتیجه راضی هستند و مشکلی با حذف الجزایر ندارند.

از کوره در رفتن هارالد شوماخر

باز هم جام جهانی پر ماجرای 1982 و باز هم اسپانیا. این بار دو تیم ملی آلمان غربی و فرانسه بودند که نقش های اول ماجرا را بازی می کردند. این دو تیم در رقابت حساس نیمه نهایی آن سال به مصاف یکدیگر رفته و در نهایت با یک تساوی سه بر سه، در پایان وقت های معمولی و اضافه، به اتمام رسید و دو تیم روانه ضربات پنالتی شدند. آلمان غربی در ضربات پنالتی عملکرد بهتری از خود به نمایش گذاشت و در نهایت هم توانست حریف خود را مغلوب کند. البته این بازی به خاطر مسئله دیگری است که در ذهن همگان ماندگار شد و آن برخورد بسیار شدید دروازه بان آلمان غربی، هارالد شوماخر با پاتریک باتیستون، مدافع پیش تاخته فرانسوی ها بود. شرح این حادثه از این قرار بود که میشل پلاتینی فرانسوی، توپی را در محوطه جریمه آلمان غربی ارسال کرد و پاتریک باتیستون با تمام توان به سمت توپ پرید تا آن را وارد دروازه شوماخر کند. این در حالی بود شوماخر هم از سمت دیگر با تمام قدرتی که در خود سراغ داشت از دروازه خود دور شد و به سمت توپ حمله ور شد تا آن را دفع کند. اتفاقی که افتاد این بود که او به هیچ عنوان قادر به لمس توپ نبود و تنها مدافع فرانسوی ها را نقش بر زمین کرد. شدت ضربه به حدی بود که باتیستون، هوشیاری خود را از دست داد و در نهایت از زمین مسابقه خارج شد و بعد ها مشخص شد از ناحیه ستون فقرات هم دچار آسیب شده بود. البته شوماخر آن گونه که باید به خاطر این حرکت غیر عمدش جریمه نشد و داور مسابقه به اعلام یک ضربه کاشته برای فرانسوی ها اکتفا کرد.

نبرد سانتیاگو

اولین مسابقه بین تیم های ملی ایتالیا و شیلی، یکی از آن مسابقاتی است که در تاریخ جام های جهانی از اسم و رسمی برخوردار شده و بسیاری آن را به خوبی به خاطر دارند. حتی پیش از آن که سوت شروع مسابقه زده شود، مطبوعات ایتالیایی خبر از اقدامات احتمالی کشور میزبان و تنش حاکم بر شرایط جوی و حال و هوای مسابقه می دادند؛ گویا قرار بود کشور میزبان مسابقات، انتقام خود را در زمین مسابقه از ایتالیایی ها بگیرند. در بازی ای که تقریباً همه چیز شده بود به جز یک مسابقه فوتبال و در حال حاضر، از آن با نام «نبرد سانتیاگو» یاد می کنند، تنها دو بازیکن از زمین مسابقه اخراج شدند که در نوع خود بسیار عجیب بود، چرا که خشونت حاکم بر بازی تا آن زمان سابقه نداشت. لئونل سانچز که در تیم ملی شیلی توپ می زد، مشت محکمی نثار ماریو دیوید کرد و حتی خشونت خود را تا جایی پیش برد که در درگیری با هومبرتو ماسچیوی ایتالیایی، بینی او را شکست و معلوم نشد که داور مسابقه چگونه از اخراج او خودداری کرد. این در حالی بود که دیگر بازیکنان شیلی هم از قافله عقب نمانده بودند و هُنُرینو لاندا هم چند باری از مشت خود برای آسیب رساندن به ایتالیایی ها استفاده کرد و همانند هم تیمی اش، قِسِر در رفت. شرایط بازی به گونه ای خارج از کنترل شده بود که در چهار صحنه جداگانه، نیرو های پلیس وارد زمین مسابقه شده و سعی در برقراری آرامش بر بازی کردند. یکی از این صحنه ها، آن جایی بود که جیورجیو فِرنینی ایتالیایی، پس از درگیری با بازیکنان شیلی و دریافت کارت قرمز حاضر به خروج از زمین مسابقه نمی شد و در نهایت با فشار نیرو های پلیس بود که توانستند او را به رختکن ببرند.

ژست فاشیستی ایتالیایی ها

مسابقات جام جهانی سال 1934 که به میزبانی ایتالیا برگزار شد، در نهایت با قهرمانی میزبان رقابت ها به پایان رسید. چهار سال بعد هم ایتالیایی ها به عنوان مدعی اصلی قهرمانی راهی فرانسه شدند تا باز هم خوش بدرخشند. در بازی مرحله یک چهارم نهایی مسابقاتی که در فرانسه برگزار شد، ایتالیا به کشور میزبان خورد و صحبت ها بر سر این بود که کدام یک از دو تیم باید لباس اول خود که آبی رنگ است را بپوشد و کدام تیم لباس دوم خود را به تن کند. در نهایت اما این تیم میزبان بود که زورش به ایتالیا چربید و نتیجه این گفتگو ها این شد که در نهایت بازیکنان ایتالیا مجبور به تن کردن لباس دوم خود شوند. با این وجود، ایتالیایی ها هم راهکاری به ذهنشان رسید که به وسیله آن اعتراض خود را اعلام کرده باشند؛ آن ها به جای لباس یک دست سفید خود که لباس دومشان بود، به دستور مستقیم بنیتو موسولینی (روزنامه‌نگار، سیاستمدار و رهبر ایتالیای فاشیست طی دوران جنگ جهانی دوم) اقدام به تن کردن لباسی یک دست مشکی کردند که به سرعت ناراحتی و خشم فرانسوی ها و بسیاری دیگر را بر انگیخت. این البته تمام ماجرا نبود و روی تمامی لباس های ایتالیایی ها یک آرم مخصوص فاسیو لیتوریو هم وجود داشت و علاوه بر آن، هنگامی که دو تیم مقابل تماشاچیان صف آرائی کرده بودند، بازیکنان ایتالیا ژست مخصوص فاشیستی به خود گرفتند که در تصویر مشاهده می کنید. تمامی این اقدامات باعث شد تا تنش های بسیاری میان دو کشور رخ دهد و تا مدت ها بعد ادامه پیدا کند.ترجمه  itrans.ir

نظرات

در ادامه بخوانید...

تمجید هروه رنار، سرمربی تیم ملی مراکش از رونالدو

در

هروه رنار، سرمربی فرانسوی تیم ملی مراکش، که درحال آماده سازی تیمش برای حضور در رقابتهای این دوره جام جهانی در روسیه است، به تمجید از ستاره پرتغالی، رونالدو پرداخت. او عنوان کرده که تأثیر رونالدو در دنیای فوتبال چیزی نیست که بتوان نادیده گرفت، دردوران پرفروغی که این بازیکن داشته رکوردهای زیادی به نام خود ثبت کرده و پنج بار نیز توپ طلای بهترین بازیکن جهان را ازآن خود کرده است؛ لیونل مسی هم پنج بار به این عنوان دست یافته. رونالدو در فصل گذشته رقابتهای لالیگا 25 گل به ثمر رساند و 6 پاس گل داد و نقش کلیدی در قهرمانی کهکشانی ها داشت. در جدول برترین گلزنان فصل گذشته سوم شد و بهترین آمار را از این نظر در تیمش داشت. در لیگ قهرمانان اروپای فصل گذشته نیز او دوازده بار دروازه حریفان خود را گشود و شش پاس گل داد (طی 13 بازی) و از این نظر آماری فوق العاده به نام خود ثبت کرد. در دیدار رفت نیمه نهایی مقابل اتلتیکو مادرید هت تریک کرد و در فینال دو گل در مقابل یوونتوس به ثمر رساند و درنهایت برترین گلزن این رقابتها عنوان گرفت. در نهایت مهمترین عنوانی که سال گذشته رونالدو به آن دست یافت، بی شک، توپ طلای بهترین بازیکن جهان است. با این توپ طلا رونالدو توانست به رکورد مسی دست یابد و درکنار او قرار گیرد.

تیم ملی مراکش، به هدایت هروه رنار، در مرحله گروهی رقابتهای جام جهانی با اسپانیا، ایران و پرتغال هم گروه شده است و حالا این سرمربی فرانسوی به مناسبت دیدار تیمش با پرتغال به تمجید از این بازیکن پرداخته است. او درگفتگویی که با سایت «گل» داشت گفت: «رونالدو؟ بازیکن بی نظیری است. شاید تنها بتوانم نام مسی را کنار او قرار دهم.  البته هربازیکنی قابلیتهای ویژه ای دارد که در نوع خود قابل احترام است اما من رونالدو را یکی از بهترین بازیکنانی می دانم که دنیای فوتبال تاکنون به خود دیده است. شایسته نیست قابلیتهای اورا زیر سوال ببریم. بهتر است با دقت بیشتری عملکرد اورا بررسی کنید تا متوجه صحبتهای من شوید.»

سرمربی تیم مراکش، با تیمی قدرتمند پا به این مسابقات می گذارد؛ کسانی چون مهدی بن عطیه، که اکنون در باشگاه یوونتوس توپ می زند و حکیم زیک، که به تازگی با قراردادی یازده میلیون یورویی به آژاکس آمستردام پیوسته است. اما کسی که دراین میان توجه بیشتری را به خود جلب کرده، اشرف حکیمی، هم بازی کریستیانو رونالدو در رئال مادرید است. این بازیکن 19 ساله جوان و آتیه دار مراکشی، پانزده بازی با پیراهن رئال انجام داده و درکنار رونالدو در ترکیب تیم قرار گرفته است و یکی از بازیکنانی است که رنار حساب ویژه ای روی او می کند. رنار در رابطه با او گفت: «بله. او واقعا عملکرد بی نظیری داشته است. در نوزده سالگی به رئال مادرید پیوسته و بازی در این سطح فوتبال جهان، اورا به پیشرفت چشمگیری خواهد رساند. باور دارم در آینده نام اورا بیشتر خواهیم شنید. در چندبازی برای تیم ملی به ترکیب اصلی رفته و عملکرد خوبی داشته است. من از اینکه یک بازیکن نوزده ساله به این خوبی است شگفت زده می شوم. یکی از نکات مهمی که باید در رابطه با او خاطرنشان کنم این است که با وجود موفقیتهایی که کسب کرده است، همان انسان متواضعی باقی مانده که بود. خود را گم نکرده و به خود به چشم یک ستاره نمی نگرد. این برای من ارزش زیادی دارد و قابل احترام است.

تیم ملی مراکش در نخستین دیدار خود در چهارچوب رقابتهای جام جهانی به مصاف تیم ملی ایران می روند و سرمربی فرانسوی مراکش امیدوار است بهترین نتیجه ممکن را در این بازی به دست آورد. پس از این دیدار آنها به مصاف پرتغال و اسپانیا خواهند رفت. باوجود اینکه مراکش در یکی از دشوارترین گروه های این دور از رقابتها قرار گرفته، سرمربی این تیم، امیدوار است و قصد دارد تیم را با تمام توان به رقابتها بفرستد. او گفت: «اینکه در ابتدا در مقابل کدام تیم قرار بگیریم اهمیتی ندارد، مهم این است که با تمام توان وارد این رقابتها شویم و تلاش کنیم از دور گروهی مسابقات صعود کنیم. با تجربه و شناختی که طی این چند سال از بازیکنانم به دست آورده ام، می توانم بگویم که گاهی ما در شروع بازیها دچار مشکل می شویم. اما کمی که می گذرد شرایط کاملا تغییر می کند و عملکرد بازیکنان بهتر می شود. البته گاهی هم برعکس این ماجرا اتفاق افتاده است. بنابراین می توان گفت که یک قاعده کلی یا چیزی که بتوان روی آن حساب کرد در فوتبال وجود ندارد. مهمترین مسئله برای بازیکنانم این است که با تمام توانشان در دو رقابت ابتدایی بازی کنند و سپس به بازی بعدشان فکر کنند. بهتر است زیاد خیال پردازی نکنیم و بیشتر تمرین کنیم. راستش را بخواهید فکر اینکه در دور گروهی مسابقات حذف شویم مرا بسیار غمگین می کند. ما تنها برای بودن در این مسابقات، تمرین نمی کنیم. ما می خواهیم به مرحله بعدی صعود کنیم و برای کسب پیروزی به میدان برویم. امیدوارم اینگونه باشد.»

تیم ملی مراکش در آخرین دیدار گروهی خود به مصاف اسپانیا خواهد رفت. زمانی که از او در رابطه با این رویارویی سوال شد، او درجواب گفت: «اسپانیا تیم فوق العاده خوبی دارد. تمامی بازیکنانش در تیم های باشگاهی سطح اول جهان بازی می کنند و بی شک یکی از تیمهایی است که شانس قهرمانی در این رقابتها را دارد. آلوارو موراتا و دیگو کاستا هر دو در ترکیب اصلی تیمها باشگاهیشان بازی می کنند و مهاجمان خوبی هستند. بنابراین مشکلی در خط حمله نخواهند داشت و مطمئنا یکی از تیمهای محبوبی هستند که همیشه در جام جهانی حضور دارند. اما اینها تأثیری روی ما نخواهد گذاشت و با تمام توان در مقابل آنها صف آرایی خواهیم کرد.(سیارک)

نظرات

در ادامه بخوانید...

از صدر نشینی ایران در گروه بی تا هتریک رونالدو

در

سن پترزبورگ، روسیه، در وقت های نفس گیرِ اضافه بازی ایران در مقابل مراکش بود که بازیکن تعویضی مراکشی ها، عزيز بو هدوز، با یک گل به خودی دروازه تیم اش را باز کرد و تمامی مردم ایران را غرق در شادی ای وصف ناپذیر کرد. شادی ای که در نهایت با پیروزی یک بر صفر ایران در مقابل مراکش به پایان رسید و با نتیجه تساوی ای که شب گذشته در بازی اسپانیا مقابل پرتغال رقم خورد، فعلاً این تیم ملی ایران است که صدر نشین گروه بی شده است. اتفاقی که کمتر کسی انتظار وقوع آن را داشت.

تیم های ملی ایران و مراکش، طی قرعه کشی ابتدای جام، در گروهی بسیار سخت قرار گرفته اند و با وجود تیم های بزرگی چون اسپانیا و پرتغال در گروه شان، از شانس کمی برای صعود به مرحله حذفی مسابقات برخوردار هستند، اما پیروزی ایران در مقابل مراکش، اتفاقی بود که خوش بین ترین هواداران ایرانی هم به سختی می توانستند تصور کنند و این می تواند شروعی بر یک شگفتی برای تیم ملی ایران باشد. این در حالی است که تیم ملی مراکش در سوی دیگر عملکرد فوق العاده ای در مرحله انتخابی داشت و در تمام طول مسابقات دروازه خود را بسته نگاه داشته بود و حالا با این شکست، تیم با انگیزه مراکش کار بسیار دشواری برای صعود به مرحله بعدی در پیش خواهد داشت.

احسان حاج صفی، که در این بازی در پست مدافع چپ بازی می کرد، در حالی که پنج دقیقه از وقت های تلف شده گذشته بود، با ارسالی زیبا به روی دروازه حریف باعث شد تا عزیز بو هدوز، دروازه خودی را با یک ضربه سر باز کند. ضربه سری که منیر محمدی، دروازه بان مراکشی ها را تسلیم کرد و نتوانست برای بسته نگاه داشتن دروازه اش کاری صورت دهد.

آخرین پیروزی تیم ملی ایران در جام جهانی به سال 1998 باز می گردد. پیروزی ای که در مقابل تیم ملی آمریکا، نصیب ایران شد. یاران کارلوس کی روش و کادر فنی اش که پس از بیست سال دوباره قادر به نائل آمدن به این مهم شده بودند، سر از پا نمی شناختند و به قدری احساساتی شده بودند که دوست نداشتند زمین را ترک کنند و پس از گذشت مدت زمانی طولانی بود که در نهایت پس از در آغوش کشیدن یکدیگر و شادی کردن، زمین را ترک کردند.

از نکاتی که در خصوص این شادی طولانی مدت ایرانی ها می توان ذکر کرد، این بود که بازیکنان کارلوس کی روش، سر مربی تیم را به روی دستان خود گرفته و به هوا پرتاب می کردند و خود را مدیون این مربی کار کشته و با تجربه می دانستند. بله این تاکتیک فوق العاده مربی پرتغالی در دفاع پر تعداد و به دست گرفتن کنترل توپ در میانه زمین بود که در نهایت، تاکتیک های هره رنار را نقش بر آب کرد و رقم بخش پیروزی تیمش در برابر تیم قدرتمند مراکش شد.

کارلوس کی روش، که کمک مربی گری سر الکس فرگوسن و نیز سرمربی گری تیم باشگاهی رئال مادرید را در کارنامه خود دارد در این خصوص عنوان کرد: «برنامه ما از اولین دقایق بازی این بود که بازیکنان مراکشی را از لحاظ روحی تضعیف کنیم. برای رسیدن به این مهم، باید تمامی بازیکنان خوب و خلاق این تیم را به شدت تحت فشار می گذاشتیم و امکان بازی سازی و گلزنی را از آن ها می گرفتیم، که خوشبختانه، بازیکنانم به خوبی از پس این کار بر آمدند. نخستین بازی در هر تورنومنتی که باشد سخت و دشوار و نفس گیر است این بازی که جای خود دارد. اما بازی زیبایی بود. بازی فوق العاده ای بود.

بو هدوز که مسبب اصلی شکست تیم اش بود، با چشمانی اشک بار زمین را ترک کرد و بسیار ناراحت بود. این دومین اتفاق ناخوشایندی بود که در این هفته برای فوتبال مراکش رخ داد. آن ها برای میزبانی رقابت های 2026 نیز کاندید شده بودند که موفق به دستیابی به آن نشدند.

هروه رنار، در نشست مطبوعاتی پس از این بازی عنوان کرد: «بازیکنان ام در شرایط روحی بسیار بدی هستند و ما شکست خوردیم، اما کسی جز ما مقصر این شکست نیست. ما در برابر تیمی بازی کردیم که در بیشتر اوقات بازی مشغول به دفاع بود و نتوانستیم از موقعیت های خود برای به ثمر رساندن گل بهره بگیریم، در نهایت هم همین مسئله مسبب اصلی این شکست دلخراش برای ما شد. کسی جز ما مقصر این شکست نیست و من خود را نیز مسئول آن می دانم. اما حالا باید خود را برای دو بازی دیگری که در پیش داریم آماده کنیم.»

گذشته از تمامی این صحبت های و غم ها و شادی هایی که این مسابقه برای دو طرف به همراه داشت، نمی توان از عملکرد فوق العاده خوب بازیکنان با استعداد مراکشی هم غافل شد. بازیکنانی که بنا به صلاح دید هروه رنار به خوبی در پست های مختلف قرار گرفته بودند. نکته ای که در خصوص این بازی حائز اهمیت است و جای تعجبی برای ما ندارد، عملکرد فوق العاده خوب خط دفاعی هر دو تیم است که قادر بودند در تمام طول رقابت های انتخابی دروازه خود را بسته نگاه دارند، با این تفاوت که ایران تنها در بازی خود در مقابل سوریه، به دلیل اشتباهات فردی در خط دفاعی دروازه خود را باز شده دید. البته نا گفته نماند که مراکش هم در طول رقابت ها یک گل دریافت کرد، اما عملکرد کلی خط دفاعی این تیم در هشت بازی انتخابی برای جام جهانی، فوق العاده بوده است.

در بیشتر اوقات بازی، این تیم ملی مراکش بود که توپ و میدان را در اختیار گرفته بود و حملات خود را بیشتر از سمت راست تدارک می دید، جایی که احسان حاج صفی، برای ایران از آن دفاع می کرد. این استراتژی هروه رنار، می رفت تا در ابتدای نیمه اول جواب دهد، جایی که نوردین آمبرابات، توانست حاج صفی را از پیش رو بردارد و توپ را روی دروازه ارسال کند، ارسالی که نهایتاً با ضربه سر یونس بلهندا از نزدیکی دروازه به بیرون رفت.

یکی از نکاتی که سبب این برتری قاطع مراکشی ها نسبت به بازیکنان تیم ملی ایران شود، محرومیتی بود که فیفا برای هافبک دفاعی این تیم سعید عزت الهی در نظر گرفته بود و ایرانی ها از این لژیونر مشغول در روسیه خود محروم بودند که سبب شد تا هافبک خلاق و بازی ساز مراکشی ها، مبارک بوسوفا، خط دفاعی ایران را به شدت تحت فشار قرار دهد و مراکش به این خاطر می توانست حملات پر تعدادی روی دروازه ایران داشته باشد.

همین فشار حملات مراکشی ها می رفت تا در دقیقه نوزدهم بازی، آن ها را پیروز میدان کند، زمانی که مهدی بن عطیه یک شوت سنگین روانه دروازه ایرانی ها کرد و علیرضا بیرانوند، دروازه بان تیم ایران، به خوبی از پس مهار این توپ بر آمد و دروازه تیمش را بسته نگاه داشت. به زودی مشخص شد که کارلوس کی روش، دقیقاً همین استراتژی دفاع و ضد حمله را برای تیمش در نظر گرفته است، زمانی که تنها دو دقیقه پیش از سوت پایان بازی، سردار آزمون، مهاجم ایرانی ها، می رفت تا دروزاه حریف را در موقعیتی تک به تک باز کند که همانند بن عطیه ناکام ماند. ضربه ای که سردار آزمون روانه دروازه مراکشی ها کرد با دفع منیر محمدی همراه شد و علیرضا جهانبخش هم نتوانست در ریباند این توپ را به تور دروازه برساند.

در نیمه دوم اما از فشار تیم مراکش کاسته شده بود و دیگر توان اولیه را نداشته و بازی به ثباتی نسبی رسیده بود، اما باز هم در این نیمه موقعیتی خطرناک نصیبشان شد که حکیم زیچ، ضربه ای روانه دروازه تیم ایران کرد، که با واکنش خوب علیرضا بیرانوند همراه شد. پس از آن و در دقایق پایانی بازی بود که بن هدوز آن گل به خودی را زد و پس از بیست سال شادی زائد الوصفی برای ایرانی ها به ارمغان آورد.

شب گذشته در کنار بازی مراکش و ایران، شاهد نخستین بازی دو کشور اسپانیا و پرتغال نیز بودیم، دو تیمی که هر یک به نوعی مدعی قهرمانی در جام جهانی امسال هستند. اتفاق جالب توجهی که در این بازی رخ داد و آن را در ذهن همه ماندگار کرد، هتریک فوق ستاره پرتغالی ها، کریستیانو رونالدو بود که با گل زیبای دقیقه هشتاد و هشتش توانست هم هتریک خود را کامل کند و هم یک تنه، یک تساوی در برابر تیم فوق العاده اسپانیا برای تیمش به ارمغان بیاورد.

در نیمه نخست بازی، رونالدو دو بار قادر به باز کردن دروازه اسپانیا شد، اما در دقایق ابتدایی نیمه دوم بازی، نتیجه زحمات رونالدو با دو گلی که اسپانیا طی سه دقیقه به ثمر رساند، می رفت تا بر باد رود. اما این تمام ماجرا نبود و در نهایت، ناچو فرناندز، با یک شوت فوق العاده زیبا از پشت محوطه جریمه، اسپانیا را سه بر دو پیش انداخت. ضربه ای که پس از اصابت با تیر دروازه، وارد گل شد.

در دقایق پایانی بازی که دیگر کسی انتظار اتفاق به خصوص را نمی کشید، رونالدو، خارج از محوطه جریمه یک ضربه آزاد برای تیم ملی پرتغال به ارمغان آورد. در نهایت هم این خود رونالدو بود که پشت ضربه ایستگاهی ایستاد، و با یک شوت فوق العاده زیبا و فنی دروازه حریف را باز کرد. ضربه ای که داوید د خیا، سنگربان اسپانیایی ها، تنها تماشاگر گل شدن آن بود و کاری از دستش بر نمی آمد.

شرح دو گل نخست رونالدو: در دقیقه چهارم بازی بود که کریستیانو رونالدو، با زیرکی خود یک ضربه پنالتی نصیب تیمش کرد و خود آن را به گل نشاند. پس از آن نیز در همان نیمه اول، شوتی روانه دروازه کرد که با اشتباه عجیب د خیا، وارد دروازه شد.

در سوی دیگر اما، این دیگو کاستا بود که توانست دو گل حیاتی برای تیمش به ثمر برساند؛ گل اول که روی پاس چیپ فوق العاده زیبای آندرس اینیستا و حرکت انفرادی خود او به دست آمد و در گل دوم روی یک ضربه ایستگاهی، در نهایت سرخیو بوسکت بود که در محوطه ضربه سری برای دیگو کاستا فرستاد و او توپ را به گل تبدیل کرد. حال با کسب این تساوی در مقابل پرتغال، پس از اخراج سرمربی اسبق این تیم، لوپتگی، تنش ها در اردوی اسپانیا برای یک هفته ای دو چندان می شود و سرنوشت این گروه، و صدر نشینی آن برای آن ها بسیار مهم خواهد بود.

باید منتظر بازی های روز چهارشنبه و دوشنبه این گروه ماند و دید که آیا تیم های ملی ایران و مراکش شگفتی ساز خواهند شد و یا اینکه همه چیز طبق پیش بینی های اکثر منتقدان و تفسیر گران پیش خواهد رفت؟ به هر حال فوتبال است و هزار اتفاق...

نظرات

در ادامه بخوانید...

بهترین بازیکنان جام جهانی 2018 در بازی های ابتدایی دور گروهی

در

تمامی تیم هایی که در این دوره از مسابقات جام جهانی فوتبال حضور دارند، تا این جای مسابقات، حداقل یک بازی انجام داده اند. جام جهانی 2018 در حالی برگزار می شود که چهارصد بازیکن از سی و دو تیم مختلف ملی از سراسر نقاط دنیا در آن حضور به هم رسانده اند. بازی های ابتدایی تیم ها، محکی جدی برای سنجش میزان توانمندی آن ها در روسیه بود. با بررسی های دقیقی که صورت گرفته و اطلاعاتی که از سایت های رسمی مربوط به فیفا جمع آوری شده است، بازیکنانی که تا این جای مسابقات بهترین عملکرد را از خود نشان داده، انتخاب شده اند (این بازیکنان از پست های مختلف انتخاب شده اند). در این مقاله، لیستی از این بازیکنان تهیه شده است که به معرفی این بازیکنان اختصاص دارد. با سیارک همراه باشید.

(ترتیب لیست از آخر به اول است)

  1. روملو لوکاکو، بلژیک

در جام ملت های قبلی بود که با تیم ملی کنونی بلژیک بیشتر آشنا کنیم و از آن زمان تا کنون، بازیکنان نو ظهور بلژیکی توجه بسیاری را به خود جلب کرده اند و نوشته های بسیاری از مفسران و منتقدان فوتبال به این نسل طلایی فوتبال بلژیک اختصاص یافته است. نکته ای که در این دوره از مسابقات به خوبی قابل لمس است، این است که بازیکنان بلژیکی ثابت کرده اند که نه تنها به صورت انفرادی قابلیت های بسیار ویژه ای دارند، بلکه در کنار هم و به عنوان یک تیم هم عملکرد فوق العاده خوبی دارند.

لوکاکو از بازیکنانی است که تا این جای کار نظر بسیاری را به خود جلب کرده است و اگر قادر باشد روند خوب بازی های خود را ادامه دهد (به خصوص بازی اش در مقابل تیم ملی پاناما در نیمه دوم)، مطمئناً دیگر کسی باقی نخواهد ماند که به توانایی های بلژیک در این دوره از مسابقات شک کند و برای آن ها شانس قهرمانی قائل نباشد. بنا به اطلاعات منابع خبری، ادن هازارد، در میان دو نیمه بازی مقابل پاناما به لوکاکو گوش زد می کند که در روند بازی حضور ندارد. بسیاری این گونه جملات را با این دید برداشت کرده اند که بازیکنان بلژیکی در کنار هم هارمونی و هماهنگی یک تیم کامل را ندارند، با این حال، آن چه به نظر واقعی تر می رسد، این است که کاپیتان تیم بلژیک، هازارد، از سر احساس وظیفه و مسئولیت این را به لوکاکو گفته است. همان گونه که در نیمه دوم نیز شاهد بودیم، او در نیمه دوم با روحیه بسیار بالاتری بازی کرد و توانست دو گل به ثمر برساند. بازی ای که در نهایت با نتیجه سه بر صفر به سود بلژیک خاتمه یافت.

  1. الکساندر کلارف، صربستان

کاپیتان با تجربه و با انگیزه صربستانی ها، فصل فوق العاده ای را در تیم باشگاهی اش، آ اس رم، سپری کرد و این روند خوب را در بازی های ملی نیز ادامه داد و در نخستین بازی تیمش مقابل کاستا ریکا توانست گل پیروزی بخش تیم را به ثمر برساند. تیم ملی کاستا ریکا که از آمریکای مرکزی راهی این مسابقات شده است، در بازی های انتخابی جام جهانی عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داد و در شانزده بازی مرحله مقدماتی، تنها دو شکست در کارنامه آن ها ثبت شده است. همین مسئله نشان از خط دفاعی و عملکرد خوب این تیم دارد. با این حال، کاپیتان با تجربه صربستانی ها توانست در ابتدای نیمه دوم، با یک ضربه ایستگاهی زیبا توپ را به گل تبدیل کرده و سه امتیاز ارزشمند برای تیم ملی کشورش به ارمغان بیاورد. سه امتیازی که تا پایان مسابقات اهمیتی حیاتی برای شان خواهد داشت. کلارف با گلی که مقابل کاستاریکا به ثمر رساند، توانست تعدا گل های ملی خود را به عدد یازده برساند. در مراحل انتخابی جام جهانی و بازی های مقدماتی نیز او دو گل برای تیمش به ثمر رساند و در مراحل مقدماتی جام جهانی گذشته که برزیل میزبان آن بود نیز، توانست چهار گل به ثمر برساند، با این حال، این اولین گل ملی کلارف در عرصه بین المللی بود.

  1. کیران تریپر، انگلیس

با در نظر گرفتن نخستین مسابقاتی که در این دوره از مسابقات برگزار شده است و بررسی آمار و ارقام به دست آمده، متوجه خواهیم شد که هیچ بازیکنی در این مسابقات، به اندازه تریپر، وینگر دفاعی انگلیسی ها، پاس کلیدی به مقصد نرسانده است. در بازی انگلیس مقابل تونس، چهارده موقعیت نصیب انگلیس شد و تریپر در خلق شش عدد از این موقعیت ها، نقشی اساسی داشت که به نوبه خود آمار فوق العاده قابل توجهی است. اگر تمامی بازی های تیم ملی انگلیس در ادوار مختلف جام جهانی را مد نظر قرار دهیم، تنها به یک بازیکن برخورد خواهیم کرد که آماری بهتر از تریپر به ثبت رسانده است. این بازیکن دیوید بکام است.

نکته دیگری که در خصوص تریپر وجود دارد و بیشتر از پیش نام او را در میان اصحاب رسانه و مطبوعات مطرح کرد، این بود که پس از این که هری کین توانست گل پیروزی بخش انگلیسی ها را به ثمر برساند، تریپر تنها کسی بود که به همراه سایر بازیکنان تیم خوشحالی نکرد و با ماندن در پست خود تمام حواس و تمرکز خود را جمع بازیکنان حریف کرده بود  تا از سه امتیاز ارزشمندی که تیم به ارمغان آورده بود دفاع کند.

  1. آلفرد فین بوگاسون، ایسلند

تیم ملی ایسلند، تیمی است که در چند سال اخیر همیشه برای حریفان سرسخت خود، دردسر ساز شده است و به هیچ وجه تیم دست و پا بسته ای در برابر آن ها نبوده است. جام ملت های اروپای سال 2016 و بازی های ایسلند در آن مسابقات گواهی بر این ادعا است. حتی گذر از مراحل مقدماتی و رسیدن به مسابقات اروپای سال 2016، شاید ایده ای بود که کسی به عملی شدن آن اعتقاد نداشت، اما ایسلندی های نه تنها به این مسابقات راه پیدا کردند، بلکه تا مراحل بالای آن نیز سعود کردند که برای کشوری که جمعیت بسیار کمی دارد، بسیار نکته ارزشمند و قابل توجهی است. در دیدار نخستشان در برابر آرژانتین نیز، ایسلندی ها عملکرد بسیار خوبی داشتند و به عنوان تیمی متحد و یکپارچه وظایف خود را به درستی انجام دادند. این در حالی بود که در فاز تهاجمی هم در چند صحنه روی دروازه نایب قهرمان جام جهانی 2014 برزیل، خطرناک ظاهر شدند. آلفرد فین بوگاسون توانست تنها گل تیمش را به ثمر برساند و یک امتیاز ارزشمند برای ایسلند به ارمغان آورد، این درحالی است که در سایر اوقات بازی نیز عملکرد بسیار خوبی داشت و با بازیکنان دیگر همکاری می کرد.

  1. هیروینگ لوزانو، مکزیک

در جام کنفدراسیون هایی که سال گذشته برگزار شد، این هیروینگ لوزانو بود که در نهایت توانست رکورد بیشترین گلِ زده برای مکزیک در این مسابقات را به نام خود ثبت کند و کمک شایانی به قهرمانی تیم ملی کشورش در آن دوره از مسابقات کرد. عملکرد درخشان هیروینگ در جام کنفدراسیون ها سبب شد تا تیم های باشگاهی اروپایی توجه ویژه ای به او پیدا کنند و در نهایت این تیم پی اس وی آینهوون بود که توانست این بازیکن درخشان مکزیکی را به خدمت بگیرد. هیروینگ بیست و دو ساله در لیگ اخیر هلند توانست هفده گل برای تیمش به ثمر برساند و عملکرد درخشانی داشت. حال اگر بخواهیم عملکرد هیروینگ را در بازی ابتدایی مکزیک مورد ارزیابی قرار دهیم باید بگوییم که او همان هیروینگ یک سال پیش است و بسیار خوب از پس انجام وظایف خود بر می آید. هیروینگ در بازی مقابل تیم ملی آلمان توانست با یک ضربه بسیار زیبا توپ را دور از دستان نویر به تور دروازه برساند و تک گل پیروزی بخش ارزشمند تیم اش را به ثمر برساند. گلی که سبب شد آن قدر مردم مکزیک خوشحال شوند که دستگاه های لرزه نگاری مکزیک، زلزله کم قدرتی را به خاطر این شادی پس از گل ثبت کردند و ممکن است تا کنون در خبر ها راجع به این اتفاق عجیب اطلاعاتی پیدا کرده باشید.

  1. الکساندر گولوین، روسیه

روسیه میزبان از آن دسته تیم هایی بود که عملکرد خوبی در بازی های اخیر خود پیش از شروع جام جهانی نداشته بود و بسیاری از منتقدان و مفسران فوتبالی به شدت به این تیم روسیه انتقاد می کردند و حتی برخی بر این باور بودند که روسیه از گروه خود هم بالا نخواهد آمد. با این حال عملکرد فوق العاده بازیکنان روسیه در دو بازی ابتدایی سبب شد تا حتی بدون احتساب امتیاز بازی سومشان به مرحله حذفی مسابقات صعود کنند. بازی افتتاحیه روسیه مقابل عربستان بود که با پنج گل حریف آسیایی را در هم کوبیدند و قربانی دوم روسیه ای ها، صلاح و یارانش بودند که با نتیجه سه بر یک مغلوب تیم ملی روسیه شدند. گولوین از بازیکنانی بود که نقش چشم گیری در این روند خوب روسیه داشت. بازیکن بیست و دو ساله تیم زسکا مسکوی روسیه در بازی مقابل عربستان توانست دو موقعیت گل ایجاد کند و یک گل به ثمر برساند و این بازی و عملکرد خوب خود را در برابر مصر نیز تکرار کرد.

  1. گیلرمو اوچوا، مکزیک

اوچوا در بازی مکزیک مقابل تیم قدرتمند آلمان توانست نه سیو موفق داشته باشد و به خوبی از دروازه تیمش دفاع کند. این آمار جالب توجه سبب شد تا در نخستین بازی های انجام شده در جام جهانی 2018، رکورد بیشترین سیو در یک بازی به او تعلق پیدا کند. گاهی اوقات حتی اوچوا تقریباً با یک دست توپ را از چهارچوب دروازه خارج می کرد و این عملکرد فوق العاده او، همه را به یاد بازی چهار سال پیش مکزیک در برابر برزیل، که آن سال میزبان جام جهانی بود انداخت. در آن بازی نیز اوچوا عملکرد فوق العاده ای از خود نشان داد و در نهایت نیز توانست لقب بهترین بازیکن زمین  را به خود اختصاص دهد.

در صورتی که اوچوا بتواند به همین عملکرد خوب خود در درون دروازه ادامه دهد، با توجه به عملکرد خوب سایر بازیکنان مکزیکی، تیم ملی مکزیک یکی از اولین بخت های رسیدن به مراحل بالاتر به شمار می رود و به احتمال بسیار زیاد قادر خواهد پس از مدت ها در خاک یک کشور خارجی و در چهارچوب رقابت های جام جهانی خود را حداقل تا مرحله یک چهارم نهایی برساند.

  1. هری کین، انگلیس

هری کین طی چند سالی که در تیم ملی انگلیس بازی کرده است، عملکرد فوق العاده خوبی از خود نشان داده است و تنها در یک مسابقه خود توانست تعداد گل های زده خود را بیشتر از تعداد گل هایی کند که مهاجمان قبلی توانسته بودند در یازده مسابقه به ثمر برسانند. وین رونی پیش از هری کین در این پست برای تیم ملی انگلیس بازی می کرد و از بخت چندانی برخوردار نبود. چهار سال گذشته که تیم ملی انگلیس در جام جهانی 2014 حاضر بود، رونی تنها یک گل به ثمر رساند و آن هم در برابر اروگوئه ای بود که در نهایت انگلیس را در آن بازی شکست داد. البته این نکته که هری کین توانسته است رکورد وین رونی را بزند چیزی نیست که منظور به خصوصی از آن داشته باشیم، چرا که در آن سال ها این تنها وین رونی نبود که عملکرد خوبی نداشت و تیم ملی انگلیس، به طور کلی دچار ضعف شده بود، با این حال این گونه به نظر می رسد که در صورت ادامه روند خوب بازی هری کین و سایر بازیکنان، انگلیس امسال از بخت بیشتری برای رسیدن به مراحل بالاتر برخوردار است. هری کین و یارانش با تمام قوا پا به این دوره از رقابت های جام جهانی گذاشته اند و انتظارات از آن ها بالا است.

  1. هکتور هررا، مکزیک

برای شش دوره متوالی است که تیم ملی مکزیک در رقابت های جام جهانی حضور پیدا می کند. در هر شش دوره آن ها قادر به صعود از مرحله گروهی این رقابت ها بوده اند، با این حال، هیچ گاه نتوانسته اند پا از این مرحله فرا تر گذارند و در همان مرحله ابتدایی حذفی از دور رقابت ها کنار رفته اند. به همین خاطر است که رفته رفته این بازی مرحله حذفی برای مردم و بازیکنان مکزیک، بدل به یک بازی شوم و نحس شده است و در هر دوره از رقابت ها همه منتظر این بازی حذفی می مانند تا ببینند سرنوشت تیم ملی کشورشان چه خواهد شد. با این حال، امسال، تیم ملی مکزیک توانست با نتیجه یک بر صفر قهرمان چهار سال پیش برزیل و مدعی اصلی قهرمانی را شکست دهد و حتی بازی خوب مکزیکی ها به گونه ای بود که این اختلاف می توانست بیشتر از یک گل هم باشد. به همین خاطر است که مردم و بازیکنان امسال بسیار خوشبینانه تر به تیم ملی کشورشان امید دوخته اند و برای صعود تیم شان و بازی مرحله حذفی لحظه شماری می کنند. هکترو هررا با عملکرد فوق العاده خوبش در خط میانی تیم مکزیک و خارج کردن تونی کروس و سامی خدیرا از روند بازی، نقش تأثیر گذار و کلیدی در موفقیت مکزیکی ها بازی کرد و همه توانایی های او را در این بازی، بی چون و چرا ستایش کردند.

  1. دیگو کاستا، اسپانیا

این مهاجم سابق تیم باشگاهی چلسی انگلستان، مشهور به بازی فیزیکی و خشن و آزار دهنده خود است و در بازی مقابل تیم ملی پرتغال، توانست به بهترین شکل ممکن توانایی های خود را در امر هجومی نشان دهد. گل ابتدایی اسپانیا مقابل پرتغال روی پاس زیبای ارسالی از میانه های زمین و حرکت فوق العاده دیگو کاستا به ثمر رسید. گل دوم اسپانیایی ها هم ثمره دسترنج کاستا بود. اگر نبود بازی فوق العاده کریستیانو رونالدو در آن شب و اگر رونالدو هتریک نمی کرد، در نهایت این دیگو کاستا می بود، که می توانست یک تنه تیم لاروخا را در برابر قدرتمند ترین رقیب گروهی خود به پیروزی برساند. با تمام این تفاسیر به نظر می رسد جام جهانی امسال، برای دیگو کاستا به گونه ای دیگر خواهد بود و کابوس های او در جام جهانی قبلی، در کشور محل تولدش، به نظر می رسد که به فراموشی سپرده خواهد شد. حتی به نظر می رسد که در این دوره از مسابقات شانس نیز با وی همراه است؛ در بازی اسپانیا مقابل ایران، رامین رضائیان، مدافع ایرانی ها قصد دفع کردن توپ را داشت که در نهایت با برخورد به پای دیگو کاستا در درون دروازه ایران قرار گرفت. تک گلی که اسپانیا را پیروز میدان کرد.

  1. خوزه ماریا خیمنز، اروگوئه

پیش از جام جهانی همه از خط حمله فوق العاده تیم ملی اروگوئه صحبت می کردند و از این که ادینسون کاوانی و لوئیز سؤارز، برای حریفان خود تا چه اندازه خطرناک ظاهر خواهند شد و خط دفاعی حریفان را به هم خواهند ریخت. تیم ملی اروگوئه از آن جمله تیم هایی بود که برای راه یابی به این رقابت ها، حریف سرسختی در برابر خود نمی دید و با قرار گرفتن در یکی از ضعیف ترین گروه های مرحله انتخابی، کار ساده ای برای صعود به جام جهانی داشت. با تمام این تفاسیر اما تیم ملی اروگوئه در فاز هجومی آن گونه که مفسران و منتقدان فوتبالی انتظار داشتند (حتی با وجود دو پیروزی و قطعی شدن صعود به مرحله بعدی) ظاهر نشده است و به نظر می رسد تدابیر سرمربی این تیم، واقع بینانه تر از آن چیزی باشد که همگان انتظار داشتند. این طور که از دو بازی مرحله گروهی اروگوئه برآورد می شود، سرمربی این تیم، قصد دارد بازیکنانش به عنوان یک تیم متحد و کامل عملکرد خوبی از خود نشان داده و تا جایی که ممکن است از ریسک اضافی پرهیز کنند. عدم دریافت گل در این دو مسابقه، گواهی بر این ادعا است. برای بسیاری از تیم ها این گونه رویکرد ها می تواند دردسر ساز شود، اما نه برای اروگوئه ای که از یکی از بهترین زوج های دفاعی حاضر در جام بهره می گیرد. خیمینز در طول این دو مسابقه عملکرد فوق العاده خوب و بی نقصی در مرکز خط دفاعی از خود نشان داده است و گل پیروزی بخش اروگوئه مقابل تیم ملی مصر نیز توسط همین خیمینز به ثمر رسید.

  1. دنیس چریشف، روسیه

چریشف در بازی افتتاحیه میزبان مقابل عربستان صعودی، در ترکیب اصلی تیم جایی نداشت و روی نیمکت ذخیره ها نشسته بود. نود دقیقه بعد بود اما که چریشف که به بازی رفته بود، توانست رکورد جدیدی را به نام خود ثبت کند. او بدل به تنها بازیکنی در تمامی ادوار جام جهانی شد که توانست پس از وارد شدن به زمین از روی نیمکت ذخیره ها، برای تیمش گل به ثمر برساند. گل دومی که در دقیقه نود و یکم بازی به ثمر رساند نیز، این رکورد را به کام او شیرین تر کرد. چریشف در بازی مقابل عربستان عملکرد فوق العاده خوبی از خود نشان داد و هر دو گل را به زیبایی به ثمر رساند و همین مسئله باعث شد تا سرمربی روس ها، در بازی مقابل مصر، از چریشف در ترکیب اصلی خود بهره بگیرد. نکته قابل توجه این بود که باز هم چریشف توانست پای خود را به گلزنی باز کند و در پیروزی سه بر یک تیمش مقابل مصر از نقشی تأیین کننده برخوردار شود. حال سرعت بالا و تکنیک خوب این بازیکن روس ها سبب شده انتظارات از او بیش از پیش شود و در دور حذفی حساب ویژه ای روی او باز شود.

  1. کریستیانو رونالدو، پرتغال

تیم ملی پرتغال همانگونه که انتظار می رفت، در بازی مقابل اسپانیا، عملکرد چندان خوبی نداشت و بازی مقابل تیم ملی مراکش را نیز به زحمت و تنها با اختلاف یک گل توانست با پیروزی پشت سر بگذارد؛ بازی ای که در بیشتر اوقات آن، در کمال تعجب این تیم ملی مراکش بود که کنترل توپ و میدان را در اختیار داشت. با این حال، نه اسپانیای قدرتمند و نه مراکشی ها از پس کنترل کریستیانو رونالدو بر نیامدند. رونالدو که به نظر می رسد پایانی برای دوران حرفه ای فوتبال او نمی توان متصور شد، در هر دو بازی در پست چپ بازی کرد و در هر دو بازی توانست برای تیمش پنالتی بگیرد و توپ را وارد دروازه حریفان کند. رونالدو در بازی مقابل اسپانیایی ها نشان داد که چگونه تنها یک بازیکن می تواند سرنوشت یک بازی را تغییر دهد و با سه گلی که در برابر آن ها به ثمر رساند، یک امتیاز ارزشمند برای تیم ملی پرتغال به ارمغان آورد. سه گلی که تنها روی خلاقیت های انفرادی و عملکرد فوق العاده رونالدو به دست آمد. گلی که کریستیانو رونالدو در بازی مقابل مراکش به ثمر رساند او را به دومین گلزن برتر تاریخ در چهار چوب رقابت های ملی تبدیل کرد. اسطوره فوتبال ایران، علی دایی، کسی است که رتبه اول را از لحاظ گل زده در رقابت های ملی در اختیار دارد.

 

نظرات

در ادامه بخوانید...

کارلوس کی روش در مصاف با تیم ملی کشور زادگاهش

در

سارانسک، روسیه، شهری است که امشب میزبان بازی آخر مرحله گروهی در گروهِ «بی» رقابت های جام جهانی خواهد بود. بازی ای که میان تیم ملی ایران و پرتغال انجام خواهد گرفت و از اهمیت به خصوصی برای هر دو تیم برخوردار است. اگر ایرانی ها بتوانند در بازی امشب از گلزنی کریستیانو رونالدو جلوگیری کنند، رکورد های جدیدی به ثبت خواهد رسید و این بازی برای مدت ها در اذهان همگان جای خواهد گرفت. این در حالی است که تنها یک گل پیروزی بخش از سوی ایرانی ها برای اولین بار در تمام طول تاریخ فوتبالی این کشور، آن ها را به دور حذفی رقابت ها خواهد برد و این مسئله برای سرمربی پرتغالیِ ایرانی ها، کارلوس کی روش، از اهمیت بسیار ویژه و به خصوصی برخوردار است. کارلوس کی روشی که خود زمانی هدایت تیم ملی کشورش، پرتغال را به عهده داشت و سابقه همکاری با کریستیانو رونالدو را در آن زمان دارد.

کارلوس کی روش، در جام جهانی گذشته نیز که در سال 2014 در برزیل جریان داشت، هدایت تیم ملی ایران را به عهده داشته است. او در خصوص بازی دوشنبه شب تیمش مقابل رونالدو و یارانش عنوان کرد: «در حال حاضر وارد هفتمین سالی می شویم که من هدایت تیم ملی ایران را به عهده دارم و به جرأت می توانم بگویم که هیچ بازی ای طی این هفت سال به اندازه بازی ای که امشب در برابر پرتغال خواهیم داشت برایمان مهم و هیجان انگیز نبوده است.». او در ادامه صحبت های خود در نشست خبری ای که با حضور خبرنگاران مختلف از سراسر جهان جریان داشت عنوان کرد: «مردم و هوادارن هیچ شانسی برای صعود ما از این گروه دشوار قائل نبودند، با این حال، ما هنوز روی کاغذ شانس راه یابی به مرحله حذفی رقابت ها را داریم و برای دست یافتن به رؤیایمان با تمام توان خواهیم جنگید. البته ما می دانیم که چه کار دشواری در پیش رو خواهیم داشت، اما همان گونه که در نشست های خبریِ قبلی نیز عنوان کرده ام، زمانی که راهی روسیه شدیم، می دانستیم که این رقابت ها تا چه حد دشوار خواهد بود و انتظار ساده بودن مسابقات را نداشتیم. ما آرزو می کنیم و از خود انتظار داریم که هر روز بهتر از روز قبلی خود باشیم و عملکرد بهتری از خود نشان دهیم.»

در گروه بیِ این رقابت ها حالا کمی شرایط پیچیده شده است. پرتغال که به عنوان قهرمان جام ملت های اروپای قبلی وارد این رقابت ها شده است، با چهار امتیاز در کنار دیگر مدعی قهرمانی جام جهانی امسال، قرار گرفته است و تیم ملی ایران نیز با سه امتیاز ارزشمندی که مقابل مراکش به دست آورد، حالا در رتبه سوم جدول قرار گرفته است. تیم ملی مراکش هم که با باخت یک بر صفر مقابل پرتغال از دور رقابت ها کنار رفت. از سال 1978 تا کنون، این چهارمین باری است که تیم ملی ایران، از قاره آسیا پا به رقابت های جام جهانی می گذارد و برای خلق یک شگفتی، به برد در بازی امشبشان مقابل پرتغالی ها نیاز دارند. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، این اولین باری خواهد بود که تیم ملی ایران از گروه خود صعود کرده و راهی مرحله حذفی جام می شود، چرا که در سه حضور پیشین خود در جام جهانی تا کنون موفق به دست یابی به این مهم نشده است و هر سه بار در همان مرحله گروهی از دور مسابقات کنار رفته است. تنها پیروزی ایرانی ها نیز (به جز پیروزی اخیر مقابل مراکش) به بازی مقابل آمریکا بر می گردد. در صورتی که تیم ملی ایران مقابل پرتغال به تساوی دست پیدا کند، آن گاه کارشان به اما و اگر کشیده خواهد شد و در صورتی که اسپانیا با اختلاف بیش از یک گل از حریف مراکشی شکست بخورد، آن گاه ایرانی ها به دور حذفی مسابقات راه خواهند یافت. البته احتمال این مورد بسیار دور از ذهن به نظر می رسد. مهاجم تیم ملی ایران، کریم انصاری فرد در این خصوص عنوان کرد: «برای فرا رسیدن زمان بازی آخرمان لحظه شماری می کنیم. بازی مقابل پرتغال زمانی است که می توانیم به رستگاری برسیم.»

تیم ملی ایران مقابل اسپانیا با نتیجه یک بر صفر شکست خورد. اسپانیا در آن بازی کنترل توپ و زمین را در اختیار داشت، با این حال، نتوانست موقعیت چندان خطرناکی روی دروازه حریف آسیایی خود ایجاد کند و مدافعین ایران، به خوبی از پس انجام وظایف خود بر آمدند. به خاطر همین روحیه جنگندگی و بازی خوب ایران مقابل اسپانیا است که هنوز امید در اردوی تیم ملی ایران دیده می شود و آن ها چشم به راه بازی با پرتغال هستند. کارلوس کی روش در این خصوص عنوان کرد: «این برای ما بسیار مهم بود که زمانی که از میدان خارج می شویم، سرمان را بالا بگیریم و از دنیا انتظار داشته باشیم به فوتبال و روحیه خوب ما احترام بگذارد. من بر این باور هستم که با وجود شکست مقابل اسپانیا، توانستیم این کار را انجام دهیم. به همین خاطر است که حالا اعتماد به نفس بیشتری داریم و به کسب نتیجه مقابل پرتغال امیدواریم.»

البته با نمایشی که کریستیانو رونالدو در دو بازی اخیر پرتغال از خود نشان داده است، کی روش و تیمش به چیزی فراتر از رؤیا و امید نیاز پیدا خواهند کرد. رونالدو در دو بازی اخیر تیمش چهار گل به ثمر رسانده است (سه گل از این چهار گل در بازی مقابل اسپانیا بود که در نهایت با نتیجه مساوی به اتمام رسید) و حالا در جمع مدعیان اصلی آقای گلی این دوره از رقابت ها قرار گرفته است. نکته دیگری که در خصوص رونالدو وجود دارد این است که با چهار گلی که اخیرا به ثمر رسانده است، تعداد گل های خود در عرصه بین المللی را به عدد هشتاد و پنج رسانده است و حالا فقط اسطوره ایرانی ها، علی دایی را بالاتر از خود می بیند. در رونالدوی سی و سه ساله هیچ نشانی از خستگی نمی توان دید و همین مسائل است که باعث شد فرناندو سانتوس، سرمربی پرتغالی ها، فوق ستاره تیمش را به نوشیدنی ای تشبیه کند که هرچه از سن آن می گذرد، کیفیتش بهتر می شود. بسیاری از مردم شهر سارانسک برای ورود رونالدو به شهرشان لحظه شماری می کنند و با تمام وجود دوست دارند که او را از نزدیک مشاهده کنند. سارانسک در میان یازده شهر دیگری که میزبانی از رقابت ها به آن ها سپرده شده است، از کوچکترین مساحت و کمترین جمعیت برخوردار است و خبر بازی امشب حال و شور عجیبی میان مردم این شهر بر انگیخته است.

نگاهی به گذشته

کارلوس کی روش که در حال حاضر هدایت تیم ملی ایران را به عهده دارد، میان سال های 2008 تا 2010، سرمربی تیم ملی پرتغال بوده است. دوره ای کوتاه و دو ساله که با شکست یک بر صفر مقابل قهرمان آن سال رقابت های جام جهانی آفریقا، اسپانیا و در نهایت حذف پرتغال در همان مرحله گروهی به اتمام رسید. بنا به اطلاعات و گزارش های خبری که در آن سال ها به گوش می رسید، کی روش خیلی با فوق ستاره پرتغالی ها، رونالدو، سر سازگاری نداشت. رونالدویی که امشب بدل به اصلی ترین هدف مدافعان ایران خواهد بود. در چهار چوب رقابت های جام جهانی 2010 آفریقا، پرتغال در همان مرحله گروهی از دور رقابت ها کنار رفت و زمانی که از کریستیانو رونالدو در خصوص این مسئله سؤال شد، او در پاسخ به هواداران گفت که کارلوس کی روش است که باید پاسخ گوی این جواب باشد و نه من. به نظر می رسد که در آن سال ها رونالدو بر این باور بود که کارلوس کی روش دلیل اصلی نتیجه نگرفتن تیم ملی پرتغال بوده است.

زمانی که از کارلوس کی روش در این خصوص سؤال شد که حالا که باید هدایت تیم ملی ایران را مقابل بازیکن سابق خود در بازی ای به این اهمیت به عهده داشته باشد، چه احساسی دارد، در پاسخ گفت که کارگردان مشهور دنیای سینما، مارتین اسکورسیزی هم نمی توانست فیلم نامه ای به این خوبی بنویسد.

آرامش خاطر پرتغالی ها

حضور کریستیانو رونالدو در ترکیب اصلی تیم ملی پرتغال، به تنهایی می تواند یکی از مهمترین عواملی باشد که امکان پیروزی پرتغال را فراهم کند، با این حال، ژوزه فونته، هافبک وسط دفاعی پرتغال بر این باور است که بازیکنان در کنار هم و به عنوان یک تیم واحد نیز عملکرد خوبی داشته اند و این که تنها پای رونالدو تا کنون به گلزنی باز شده است، دلیل نمی شود که عملکرد تیمی را زیر سؤال برد. او در ادامه صحبت های خود عنوان کرد: «ما از دو بازی خود در مرحله گروهی چهار امتیاز به دست آوردیم و حالا امتیازمان با اسپانیا برابر است و تنها کارت زرد های کمتری که اسپانیایی ها گرفته اند باعث شده است که در رتبه اول جدول باشند. ما از عملکرد تیم مان کاملاً راضی هستیم. باید تلاشمان را برای ادامه مسابقات دو چندان کنیم.»

سرمربی پرتغال، سانتوس نیز عنوان کرد: «باید بازی فیزیکی و تهاجمی را در دستور کار خود قرار دهیم و اجازه خلق موقعیت را به حریف خود ندهیم. در نبرد های تن به تن باید برتری از آن ما باشد و این مسئله بسیار مهمی است، چرا که تنها در این صورت است که قادر خواهیم بود تیم را وارد فاز تهاجمی کنیم و توپ باید در اختیار ما باشد.»

تاکتیک های دفاعی کارلوس کی روش

کارلوس کی روش که خود سابقه دروازه بانی در دوران بازیگری را در کارنامه دارد، تیم ملی ایران را از لحاظ دفاعی بدل به قدرتمند ترین تیم حاضر در قاره آسیا کرده است و از این منظر مدافعان ایران عملکرد بی نظیری داشته اند. در ده بازی ایران که در مرحله انتخابی رقابت های جام جهانی انجام گرفت، آن ها توانستند در نه بازی دروازه خود را بسته نگاه دارند. بازی دوستانه ایران مقابل روس ها نیز خط حمله روسیه را با مشکل مواجه کرد و به زحمت توانستند دروازه حریف آسیایی را باز کنند. حذف زودهنگام مراکش از رقابت ها نیز بیشتر به خاطر عملکرد همین خط دفاعی ایران بود؛ خط دفاعی ای که در بازی مقابل اسپانیا نیز تنها اجازه داد یک بار دروازه تیمش باز شود و این همان اسپانیایی بود که توانست سه بار دروازه رونالدو و یارانش را باز کند. به همین خاطر است که با روحیه خوب و قدرت جنگندی بالای بازیکنان تیم ملی ایران، انتظار می رود در بازی امشبشان نیز عملکرد خوبی از خود نشان دهند.

کسانی که بازی امشب را به خاطر مصدومیت از دست خواهند داد

هافبک وسط پرتغال، ژواو موتینیو تنها کسی است که به نظر می رسد به خاطر سرما خوردگی چندان حال خوبی نداشته باشد، با این حال، بنا به اخباری که به دست رسیده، به احتمال بسیار زیاد برای بازی امشب حاضر خواهد بود. در اردوی تیم ملی ایران نیز تنها مصدومیت روزبه چشمی، هافبک تدافعی این تیم است که تا کنون به طور قطعی اعلام شده است. روزبه چشمی بازی پیشین تیمش مقابل اسپانیا را نیز به واسطه مصدومیتی که در تمرین برایش حادث شد از دست داد.

با تمام این تفاسیر اما به نظر می رسد فرناندو سانتوس، بر اساس صحبت هایی که در نشست خبری پیش از بازی انجام داده است، انتظار بازی دشواری مقابل تیم ملی ایران را داشته باشد. او در این خصوص عنوان کرد: «ما تمامی بازی هایی که ایران مقابل حریفان خود در مرحله انتخابی جام انجام داده است را نگاه کردیم و عملکرد تیمشان را به طور دقیق مورد بررسی و تجزیه قرار دادیم. این طور که به نظر می رسد تیمی هستند که سازماندهی بسیار خوب و منظمی دارند. از لحاظ نفرات نیز باید عنوان کنم که به باور من تیم ملی ایران بازیکنان خوب و بزرگی در اختیار دارد. آن ها تجربه دو جام جهانی متوالی را دارند و بازیکنانی دارند که در لیگ های اسپانیا، یونان و روسیه توپ می زنند. به باور من بهترین تیم آسیایی درحال حاضر، تیم ملی ایران است.». باید منتظر ماند و دید بازی امشب چه سرنوشتی برای سانتوس و کی روش و بازیکنان و هوادارانی رقم خواهد زد که امید زیادی برای کسب پیروزی در این رقابت دارند.

نظرات

در ادامه بخوانید...

کدامیک از بازیکنان منچستریونایتد عازم روسیه خواهند شد؟

در

(سیارک) لیگ برتر انگلیس، این فصل درحالی به پایان خود نزدیک می شود که منچسترسیتی با 90 امتیاز قهرمان بی چون و چرای این رقابتها شده است. پس از منچسترسیتی، منچستریونایتد با 74 امتیاز و لیورپول با 71 امتیاز به ترتیب رتبه های دوم و سوم را به خود اختصاص داده اند. شیاطین سرخ در این فصل رقابتها عملکرد بدی نداشته اند و به جز نایب قهرمانی در لیگ جزیره توانسته اند به فینال جام حذفی انگلستان نیز صعود کنند. حال که به پایان لیگهای اروپایی در سال جاری نزدیک می شویم، اکثر بازیکنان باشگاه های بزرگ، به جای استراحت یک ماهه باید خود را برای بزرگترین رقابتهای فوتبال دنیا با پیراهن تیم ملی شان، آماده کنند. منچستریونایتد نیز از این قاعده مستثنا نیست و اکثر بازیکنان آن باید در این رقابتها حضور پیدا کنند.

به بهانه نزدیک بودن جام جهانی نگاهی به آن دسته از بازیکنان منچستریونایتد خواهیم انداخت که باید در این رقابتها حضور پیدا کنند.

روملو لوکاکو و مروان فلاینی

لوکاکو در این فصل متقدانی داشته و همه آنگونه که باید از او راضی نیستند، اما آمار نشان می دهد که او در فصل جاری و با پیراهن منچستریونایتد، گلهای بیشتری نسبت به فصل گذشته که در اورتون توپ می زد به ثمر رسانده است، البته این را هم نباید نادیده بگیریم که او فرصتهای بیشتری برای بازی با پیراهن یونایتد داشته است و در بازیهای بیشتری برای این تیم به میدان رفته است. لوکاکو برای تیم ملی بلژیک یک بازیکن کلیدی به حساب می آید. بلژیک در این دوره از رقابتهای جام جهانی مطمئنا توجهات زیادی را به سمت خود جلب خواهد کرد. بازیکنانی چون ادن هازارد از چلسی و کوین دی بروین از منچسترسیتی در این تیم جضور خواهند داشت و باید دید عملکرد این بازیکنان جوان در این دوره از مسابقات چگونه خواهد بود. مروان فلاینی بازیکن دیگری است که از منچستریونایتد راهی روسیه خواهد شد و در تیم ملی بلژیک بازی خواهد کرد. هرچند اخبار رسیده حاکی از آن است که این جوان آینده دار باشگاه یونایتد در فصل آینده از این تیم جدا خواهد شد.

کریس اسمالینگ، فیل جونز، لوک شاو، اشلی یانگ، جوزه لینگارد و مارکوس راشفورد

تصور اینکه تیم ملی انگلیس در رقابتهای جام جهانی هیچ بازیکنی از ترکیب منچستریونایتد را در اختیار نداشته باشد، کمی دشوار است. در  حقیقت با نگاهی به گذشته درمی یابیم که تنها سالی که این اتفاق افتاد، یعنی هیچ بازیکنی از منچستریونایتد در تیم ملی انگلیس حضور نداشت، به جام جهانی 1974 در آلمان غربی برمی گردد. اما حالا آنچیزی که فکر مارا به خود مشغول داشته این است که، چندبازیکن منچستریونایتد از سمت سرمربی انگلیس مورد تأیید قرار خواهند گرفت و در ترکیب اصلی جایی خواهند داشت.

با نگاهی به عملکرد بازیکنان منچستریونایتد و اخباری که از دور و نزدیک به دستمان می رسد می توانیم بگوییم که جوزه لینگارد و مارکوس راشفورد به طور قطع جایی در ترکیب تیم ملی انگلیس خواهند داشت. این درحالی است که با این اطمینان نمی توانیم از حضور دو بازیکن دیگر این تیم یعنی اشلی یانگ و فیل جونز در ترکیب اصلی صحبت کنیم. کریس اسمالینگ در هفته های اخیری که با پیراهن یونایتد به میدان رفته عملکرد بهتری داشته پیشرفت او نسبت به اوایل فصل را نمی توان نادیده گرفت، این پیشرفت ممکن است اورا به ترکیب اصلی انگلیس ببرد. اما عملکرد لوک شاو به گونه ای بوده که شانس او برای حضور در ترکیب به حداقل رسیده است. رقابت در خط حمله تیم ملی انگلستان به اوج خود می رسد. مارکوس راشفورد نمایش بسیار خوبی در بازیهای این فصل شیاطین سرخ از خود نشان داده است و یکی از بازیکنانی است که به طور قطع در ترکیب جایی خواهد داشت. اما در آنسوی میدان ماشین گلزنی تاتنهام، یعنی هری کین را داریم که بی شک مهاجم نوک انگلیسیها خواهد بود. هرچند تاتنهام در این فصل لیگ جزیره ناکام بوده و اکنون در رتبه چهارم جدول رده بندی است، اما این چیزی از ارزشهای هری کین کم نمی کند. کین در میان مطبوعات و مردم و طرفداران نیز بسیار محبوب است و اینها کار را برای جوزه لینگارد دشوارتر از همیشه می کند. اما امیدواری به عملکرد خوب لینگارد در این دور از رقابتها خیلی دور از ذهن نیست. باید دید کدام یک از این دو بازیکن خواهند توانست عملکرد بهتری از خود نشان دهند.

داوید دخیا، خوان ماتا و آندر هررا

نام تیم ملی اسپانیا، به عنوان یکی از تیمهای مدعی برای کسب قهرمانی در این دور از رقابتهای جام جهانی در کنار تیمهای بزرگ دیگری چون آلمان و فرانسه مطرح می شود. داوید دخیا، دروازه بان شماره یک منچستریونایتد، که مهره ای کلیدی در دروازه تیم ملی اسپانیا به حساب می آید و سرمربی اسپانیا، لویتگی، حساب ویژه ای روی این دروازه بان، برای بسته نگاه داشتن دروازه اش در مقابل حریفان، باز خواهد کرد. این فرصت بی نظیری برای دخیا خواهد بود تا درکنار خط دفاعی قدرتمند اسپانیا، به عملکرد خوبش ادامه دهد و خود را بدل به بهترین دروازه بان حال حاضر فوتبال جهان کند.(سیارک)

برای دو اسپانیایی دیگر منچستریونایتد اما، اوضاع به گونه ای دیگر است. خوان ماتا و آندر هررا، به احتمال غریب به یقین، هردو درخانه هایشان نظاره گر بازی خواهند بود و جایی در کنار سایر بازیکنان اعزامی به روسیه نخواهند داشت. بخصوص ماتا که از نوامبر 2016 با سرمربی اسپانیا، خولن لویتگی، به مشکل برخورد و به نظر می رسد که هنوز هم کدورتی که میان آنها به وجود آمده بود، برطرف نشده است.

نمانیا ماتیچ

ماتیچ بازیکن دیگری است که بدون شک جایی در ترکیب تیم ملی صربستان خواهد داشت. از سال 2012 تاکنون همیشه به تیم ملی دعوت شده و جایی در ترکیب اصلی تیم داشته است. تغییر چندانی نیز در عملکرد او به وجود نیامده و بهتر هم شده. با این اوصاف به نظر نمی رسد که تا چند ماه آینده اتفاق غیرمنتظره ای بیفتد و او نیز راهی روسیه خواهد شد. حالا اینکه تیم ملی صربستان چگونه در این دور از رقابتها ظاهر خواهد شد، خود بحث دیگری است.

پل پوگبا و آنتونی مارسیال

جام جهانی برزیل در سال 2014، برای هیچ کس به اندازه پل پوگبا خاطره انگیز نیست. او در حالی با پیراهن تیم ملی فرانسه پا به این رقابتها می گذاشت که تنها سابقه حضور در یازده بازی تیمش را در کارنامه خود ثبت کرده بود. اما با این وجود سرمربی آن دوران فرانسه به این بازیکن جوان و باانگیزه خود اطمینان کرد و به او میدان داد. در دور یک شانزدهم نهایی این رقابتها  و در مقابل تیم ملی نیجریه بود که او فرصت بازی با پیراهن فرانسه داده شد و به خوبی از پس آن برآمد و توانست در آن بازی برای تیم ملی کشورش گل بزند. در آن دوره از رقابتها نهایتا عنوان بهترین بازیکن جوان این رقابتها، افتخاری بود که نصیب پل پوگبا شد. با عملکرد این فصل پوگبا، انتظارها از او بیشتر شده است و به نظر می رسد این دور از رقابتها عملکرد بهتری نسبت به پوگبای جوان و بی تجربه سال 2014 خواهد داشت. همین چند هفته پیش بود که با دو گلی که درمقابل رقیب دیرینه شیاطین سرخ، منچسترسیتی، و در دربی شهر منچستر به ثمر رساند، تیمش را به برتری رساند.

آنتونی مارسیال نیز جایی در ترکیب تیم ملی فرانسه خواهد داشت. هرچند عملکرد او برای فرانسه تاکنون خیلی خوب نبوده است و در هجده بازی که با پیراهن کشورش به میدان رفته تنها یک گل به ثمر رسانده است.

سرخیو رومرو و مارکوس روخو

با عملکرد فوق العاده داوید دخیا، جای تعجبی باقی نمی گذارد که چرا سرخیو رومرو بدل به دروازه بان دوم شیاطین سرخ شده است. در فصل جاری، رومرو، تنها فرصت سنگربانی دروازه تیمش را در چهارچوب رقابتهای جام حذفی انگلستان داشته است و در این چند بازی نیز نمایش قابل قبولی از خود ارائه داده است. بازیکن دیگری که از آرژانتین در منچستریونایتد حضور دارد مارکوس روخو، مدافع بیست و هشت ساله این تیم است که برخلاف رومرو فرصت بازی در لیگ جزیره را داشته است، اما تنها هشت بار. با تمام این تفاسیر حضور این دوبازیکن در ترکیب تیم ملی آرژانتین قطعی به نظر می رسد. باید دید تیم ملی آرژانتینی که امسال بازیکنانش کمی پا به سن گذاشته اند و میانگین سنی تیم کمی بالاتر آمده است چه عملکردی خواهد داشت.

ویکتور لیندلف

لیندلف در این فصل رقابتها نمایش قابل قبولی با پیراهن یونایتد نداشته و فرصتهای گلزنی زیادی را از دست داده است. با این حال از حضور در تابستان روسیه در کنار هم وطنانش در سوئد لذت خواهد برد.

در پایان نام آن دسته از بازیکنانی را عنوان خواهیم کرد که به طور قطع در این دور از رقابتهای جام جهانی که در روسیه برگزار می شود، به دلیل عدم عملکرد خوبشان، حضور نخواهند داشت. نام آنها از این قرار است:

اریک بیلی از ساحل عاج که این فصل مدام در معرض انتقادهای جوزه مورینیو و هواداران تیم قرار داشت. الکسیس سانچز یکی از کسانی است که نامش در این لیست کمی تعجب آور است، با این حال گریزی نیست، او در این دوره از رقابتها بازی با پیراهن شیلی را از دست خواهد داد. دالی بلیند هلندی که تا پایان 2018 با منچستریونایتد قرارداد دارد نیز در این لیست حضور دارد. آنتونیو والنسیا دفاع راست شیاطین سرخ نیز به تیم ملی اکوادور دعوت نشده است. متئو دارمیان از هلند و تیموتی فوسو منساه از ایتالیا نیز به دلیل عدم حضور تیمهای ملی شان در این دور رقابتها تابستان امسال را به استراحت خواهند پرداخت، هرچند به تیم ملی کشورشان نیز دعوت نشده بودند.

نظرات

در ادامه بخوانید...

خطرناک ترین نقاط کره زمین بخش دوم

در

خلیج بزرگ کِی، باهاما

ژاپن تنها کشوری نیست که دارای جزیره ای است که در آن تنها می توان حیوانات وحشی و جالب توجه یافت. جزیره ای در باهاما وجود دارد که هیچ انسانی در آن زندگی نمی کند و به خاطر خوک های وحشی ای که برای نخستین بار در سال 2001 در این جزیره نمایان شدند، به آن لقب ساحل خوک ها نیز داده شده است. نکته جالب توجه در خصوص خوک های این جزیره این است که هنوز کسی متوجه نشده چگونه به طور ناگهانی در آن سال در این جزیره ظاهر شدند و منبع تولد و تکثیرشان از کجا آمده است. این خوک ها نه تنها در این جزیره سکنی گزیده اند، بلکه گاه به گاه تنی به آب دریا هم می زنند تا از غذاهایی که توریست ها و گردشگرانی که به نزدیکی جزیره آمده و در آب می اندازند، لذت ببرند.

جزیره هندرسون

هیچ انسانی تا کنون پا به این جزیره که در کرانه جنوبی اقیانوس آرام قرار گرفته است، نگذاشته است، به این خاطر که طبیعت جزیره به گونه ای است که برای سکونت انسان به هیچ وجه مناسب نیست و در کنار این مسئله، رفتن به این جزیره بسیار دشوار است، با این حال انسان به طور غیر مستقیم تأثیراتی بر این جزیره گذاشته است. جزیره هندرسون، در فاصله میان دو کشور شیلی و نیوزلند قرار گرفته است و تا کنون چیزی حدود سی و هشت میلیون قطعه پلاستیکی و زباله وارد آن شده است. بنا به اطلاعاتی که از نشنال جیوگرافی در اختیار عموم قرار گرفته است، دلیل این اتفاق، در حقیقت جریان آبی است که به طور معمول به سمت این جزیره حرکت می کند و زباله هایی که انسان در آب می اندازد در نهایت در ساحل این جزیره متروکه، جای می گیرند. تأثیری که انسان به طور غیر مستقیم بر این جزیره نهاده و در ابتدای متن عنوان شد، در حقیقت همین زباله هایی است که وارد آن کرده و سبب آلودگی بیش از اندازه آن شده که علاوه بر از بین بردن گونه های مختلف جانوری در آن، سکونت انسان را نیز در جزیره غیر ممکن کرده است.

سنت کیلدا، اسکاتلند (St. Kilda)

یکی از دور افتاده ترین شبه جزیره های بریتانیا که گاهی به خاطر وجود طوفان های سهمگینی که برای هفته ها و بعضاً ماه ها تداوم پیدا می کند، غیر قابل دسترسی شده است، شبه جزیره سنت کیلدا است. مورخان بر این باور اند که دلیل اصلی این که کسانی که پیش از این در این شبه جزیره سکونت داشته اند، فرهنگ، اقتصاد و به طور کلی همه چیز شان متفاوت از مردم سایر نقاط بریتانیا بوده است، همین مسئله است که امکان ارتباط میان آن با سایر نقاط بریتانیا وجود نداشته و ندارد. در طول تاریخ البته کسانی بوده اند که پای به جزیره گذاشته و قصد متمدن کردن مردم ساکن در آن را داشته اند، و در نهایت، دشوار شدن پیدا کردن منبعی برای کسب در آمد و گذران زندگی، مهاجرت اکثر ساکنان این جزیره به نقاط دیگر و مرگ و میر نوزادان و گردشگرانی که بعضاً پا به این جزیره گذاشته و به مردم آن به چشم انسان هایی احمق نگریسته اند (این گردشگران باعث پیدایش و شیوع بیماری های متفاوتی میان ساکنان بومی این شبه جزیره شدند)، سبب شده تا همان عده اندکی که در شبه جزیره ساکن بودند، در سال 1930 به طور کلی آن را تخلیه کرده و به نقاط دیگر مهاجرت کنند. با وجود تلاش هایی که برای قابل سکونت کردن این شبه جزیره طی سالیان بعد صورت گرفت، هنوز هم این جزیره غیر قابل سکونت مانده است و امکان مسافرت به آن تنها در صورتی فراهم می شود که این طوفان های مداوم قطع شوند.

کوه آهنی، کالیفرنیا (Iron Mountain)

برخی از اسیدی ترین و خطرناک ترین آب هایی که تا کنون روی کره زمین شناسایی شده است، از معدن های موجود در کوه آهنی کالیفرنیا سرچشمه می گیرد. در طول تاریخ از معدن های این منطقه به منظور استخراج منابع گوناگون موجود در آن (مس، زینک، طلا، نقره و پیرات از جمله منابع موجود در معادن این کوه است) استفاده شده است. آب های روان در این منطقه به قدری خطرناک است که یک منبع تحقیقاتی برای این منطقه نام «گودال جهنمی» را انتخاب کرده است و این آب ها به عنوان اصلی ترین منبع آلودگی آب های سایر نقاط قاره آمریکا شناخته می شود، چرا که با چیزی حدود نوزده درصد از منابع تأمین آبی که در کالیفرنیا استفاده می شود، ارتباط مستقیم دارد. به اندازه ای اسید خطرناک در آب های این منطقه کوهستانی وجود دارد که به راحتی می تواند سبب سوختن لباس و حتی پوست بدن شود و بسیاری بر این باور اند که خطرناک ترین آب موجود در جهان، همین آب است.

سلسله جزایر اسپارتلی

این سلسله جزایر، متشکل از یکصد جزیره کوچک است که چند کشور مختلف در بهره برداری از منابع و مالکیت آن ها برای مدتی طولانی است که با یکدیگر مشاجره دارند. این سلسله جزایر در کرانه جنوبی دریای چین قرار گرفته اند و از لحاظ موقعیت استراتژیک نظامی و قابلیت کشتی رانی، بسیار ارزشمند به شمار می روند. علاوه بر این در اطراف این جزایر منابعی غنی برای ماهیگیری و نیز منابعی از گاز طبیعی و نفت وجود دارد. چین، تایوان و ویتنام اصلی ترین کشور هایی هستند که ادعای مالکیت بر آن ها را دارند و قصد بهره گرفتن از منابع غنی موجود در اطراف این سلسله جزایر را. در این میان مالزی و فیلیپین نیز نقش کمرنگ تری در این مشاجرات داشته و ادعا هایی دارند. به خاطر همین مشاجرات و درگیری ها است که در نهایت سکنه مشخصی در هیچ کدام از این جزایر زندگی نمی کند و این در حالی است که چهل و پنج عدد از این جزایر، مکانی برای ایجاد پایگاه های نظامی ای توسط پنج کشور درگیر در مشاجرات شده که هر یک به نوبه خود از منابع اطراف جزایر استفاده می کنند. البته نا گفته نماند که عملکرد دولت چین طی این سالیان، همیشه سبب جنجال آفرینی شده و این مشاجرات را بیشتر کرده است. یکی از اقدامات دولت چین، ساخت جزایری مصنوعی در این نقاط برای بهره برداری هر چه بیشتر از منابع موجود در آن بوده است.

کاب وی، زامبیا

بنا به اطلاعات منتشر شده در روزنامه «گاردین»، کاب وی که شهری است در کشور زامبیا، از لحاظ شرایط آب و هوایی، سمی ترین نقطه روی کره زمین است. این شهر که از مستعمرات انگلیس به شمار می رفت، برای مدت یکصد سال، فعالیت هایی برای استخراج سرب در آن جریان داشته است و همین مسئله سبب بروز و نشت گاز های سمی ای در آن شد که نسل های آینده این شهر در معرض آن قرار گرفتند. البته در نهایت در سال 1994 این فعالیت ها به پایان رسید، اما اثرات بسیار بدی از خود به روی 220000 نفری که ساکن این شهر بودند به جای گذاشت و بنا به اطلاعات منتشر شده، میزان عناصر سمی موجود در هوایی که این افراد استشمام می کرده اند، بیش از ده برابر مقدار مجازی است که توسط مرکز سلامت ایالات متحده در نظر گرفته شده است. بانک جهانی مبلغی معادل با شصت و پنج میلیون دلار برای انجام اقدامات درمانی در این شهر در نظر گرفته است. افراد زیادی هستند که به خاطر عدم توانایی مالی و معضلات دیگر، قادر به ترک این شهر نیستند و متأسفانه اقداماتی که برای استخراج منابع این شهر در گذشته صورت گرفته بوده است، هنوز هم تأثیرات خود بر آب و هوای این شهر را حفظ کرده و سکونت در آن را بسیار خطرناک می کند.

ردوندا، آنتیگوآ و باربودا (جزایری در شرق دریای کارائیب)

ردوندا، یک جزیره در نزدیکی دریای کارائیب است که کسی در آن سکونت ندارد و در سال 1493 توسط جهان گرد و مکتشف مشهور، کریستف کلمب، کشف و نام گذاری شد. عدم وجود منابع کافی آب شیرین، نبود خاک حاصلخیز برای کشاورزی و کاشت محصولات دیمی و عدم وجود خشکی های قابل اطمینانی که بتوان بوسیله کشتی در آن لنگر انداخته و وارد جزیره شد، عواملی هستند که دست به دست هم داده و سبب شده اند تا این جزیره امکان فراهم آوردن مکانی برای زندگی انسانی را نداشته باشد. با وجود تمامی این مشکلات و عوامل، دو کلبه سنگی در این جزیره احداث شد و برای مدت پنجاه سال کسانی وارد آن می شدند و اقدام به جمع آوری فضولات پرندگان دریایی ای می کردند که در آن جزیره وجود داشتند. این فضولات منابع غنی ای از فسفر و نیتروژن به شمار می رفت و در تهیه کود برای کشاورزی از آن بهره گرفته می شود. این فعالیت ها از سال 1860 در این جزیره آغاز شد و تا پایان سال 1914 میلادی ادامه داشت و در این پنجاه و اندی سال، سالانه چیزی حدود چهار هزار تن از فضولات این پرندگان توسط کارگرانی که مشغول به کار در آن بودند، جمع آوری می شد.

خشکی های نومن، ماساچوست

این خشکی ها چیزی در فاصله تقریباً سه مایلی از مزارع انگور مارتا قرار گرفته اند. با وجود این که در گذشته دو روستا در این جزیره وجود داشته و مردمی در آن ساکن بودند، در سال 1940 نهایتاً به طور کامل تخلیه شده و بوسیله نیروی دریایی آمریکا از آن به عنوان مکانی برای آزمایش های موشکی استفاده می شد. این فعالیت ها تا سال 1996 ادامه داشت و با وجود تمامی اقداماتی که برای پاکسازی آن طی سال های اخیر صورت گرفته است، هنوز هم در جای جای این جزیره، بمب ها و موشک هایی وجود دارند که به طور کامل عمل نکرده و قابلیت انفجاری دارند، به همین خاطر است که به طور کلی ورود افراد عادی به آن قدغن شده است. امروزه، این خشکی به عنوان پناه گاهی برای پرندگان مهاجری شناخته می شود که به دلیل آتش سوزی جنگل ها، اقدام به ترک مأوای خود می کنند.

دره جاواری، برزیل

دره جاواری که در برزیل واقع شده است، دارای آب و هوای بارانی است و به این خاطر برای مردم متمدن امروزی غیر قابل سکونت شده است که قبایلی بومی در این جزیره سکونت دارند که هیچ گونه ارتباطی تا کنون با دنیا خارج نداشته اند. این جزیره بزرگترین سکونت گاه چنین قبایلی است که تا کنون بر روی کره زمین شناسایی شده است. بنا به تخمینی که دولت برزیل در این خصوص زده است، چیزی حدود چهارده قبیله مختلف در این جزیره سکونت دارند که هریک جمعیتی معادل با دو هزار نفر دارند. این اطلاعات بوسیله تصاویر ماهواره ای گرفته شده از این منطقه به دست آمده است. احتمال می رود که هر گونه برقراری ارتباط میان این قبایل با دنیای بیرون، سبب بروز و شیوع بیماری های مختلف میان آنان گردد و نیز سبک زندگی جدید و نا شناخته ای که مشاهده خواهند کرد، ممکن است به بهای نابودی شان تمام شود. با وجود تمامی تدابیری که دولت برزیل در خصوص رفتن به این جزیره اندیشیده و مسائل امنیتی که در نظر گرفته است، باز هم کسانی هستند که به طور غیر قانونی برای استخراج طلا، ماهیگیری و شکار موجودات مختلف وارد این منطقه می شوند.

دانوشکدی، هند

دانوشکدی، شهری ساحلی در هند است که در سال 1964 به واسطه طوفان موسمی شدیدی که در این شهر رخ داد، به طور کامل تخلیه و متروک شد. قدرت این طوفان به قدری بود که امواج دریا را تا ارتفاع بیست و سه پایی بالا آورده و به روی مردم شهر انداخت که در نهایت چیزی حدود هزار و هشتصد نفر از ساکنین این شهر جان باختند. قدرت این امواج به قدری بود که بخشی از سطح این شهر را به حرکت در آورد و از سایر نقاط جدا کرد. پس از این تجربه، دولت هند به این نتیجه رسید که احتمال رخ داد دوباره چنین حادثه دلخراشی دور از ذهن نیست و به همین خاطر بود که دستور رسمی مبنی بر غیر قابل سکونت بودن این منطقه صادر کرده و از آن زمان تا کنون این شهر ساحلی، متروک مانده است. طی سالیان اخیر البته سطح دریایی که این شهر را در خود فرو برد، پایین تر آمده است و اکنون، گردشگرانی از سراسر نقاط دنیا می توانند برای مشاهده بقایا و مخروبه هایی که از آن طوفان سهمگین به جا مانده است، وارد این شهر شده و از آن دیدن کنند.

آبسنگ کینگمن

(آبسنگ: نوار یا باریکه‌ای از صخره یا ماسه یا مرجان یا سازه‌های دست‌ساز در نزدیکی سطح آب یا برآمده از آن)

آبسنگ کینگمن، بخشی از جزایری است که به صورت پاره خطی در امتداد اقیانوس آرام تشکیل شده اند. با وجود اینکه ایالات متحده آمریکا، ادعای مالکیت بر این جزایر را دارد، این آبسنگ تنها از دو لایه ظریف تشکیل شده که سطح آن را تشکیل می دهد؛ این دو لایه متشکل از مرجان ها و صدف هایی هستند که سطح این آبسنگ را تشکیل می دهد و تنها پنج فوت از سطح دریا بالاتر است. یکی دیگر از نام هایی که برای این آبسنگ در نظر گرفته شده و به آن اطلاق شده است، «آبسنگ خطر» است که به واسطه بالا آمدن سطح آب و پوشیده شدن کامل آن این نام برای آن در نظر گرفته شده است. این منطقه کاملاً غیر قابل سکونت است و گواه این ادعا، بذر های درخت های نارگیلی است که در آن وجود دارند و امکان رشد نمی یابند.

ویتِنوم، استرالیا (Wittenoom)

این مکان که سابقاً منبعی غنی از پنبه نسوز آبی به شمار می رفت و به منظور استخراج این نوع به خصوص از پنبه از آن بهره برداری می شد، یکی از آلوده ترین نقاط موجود در استرالیا است. پنبه نسوز موجود در این مکان به قدری زیاد بود که به جرأت می توان گفت که خیابان های آن پوشیده از این پنبه بود و حتی تعطیلی معادن موجود در آن در سال 1966 هم چیزی از تعداد این پنبه ها نکاست. در گذشته چیزی حدود بیست هزار نفر در این شهر زندگی می کردند، اما زمانی که کارگران معدن در شهر در معرض بیماری مزوتلیوما قرار گرفتند که در نهایت به قیمت جان شان تمام می شد، به مرور از تعداد کسانی که در شهر سکونت داشتند کاسته شد (مزوتلیوما (انگلیسی: Mesothelioma) نوعی سرطان بدخیم و نادر است که منشأ ان سلولهای مزوتلیوم هستند؛ مانند سرطان ریه). بنا به تحقیقاتی که توسط دولت استرالیا صورت گرفت، در نهایت این نتیجه حاصل شد که پاک کردن کامل شهر از آلودگی ها هزینه سر سام آوری برای دولت در پی خواهد داشت و به همین خاطر بود که در نهایت، دستور رسمی مبنی بر ترک و تخلیه کامل آن صادر شد. نکته عجیب و قابل توجه در خصوص این شهر، این است که سه نفر از سکنه قدیمی با وجود تمامی خطراتی که متوجه شان است در این شهر باقی مانده اند و اینکه چگونه در این شهر متروکه زندگی می کنند جای بسی تعجب است.

مونوموی، ماساچوست (Monomoy)

این منطقه که در نزدیکی خلیج کاد قرار گرفته است، در سال 1970 به دستور مقامات ایالات متحده آمریکا، تبدیل به پناهگاهی برای حیوانات وحشی شد و از آن زمان تا کنون دیگر کسی به قصد سکونت وارد آن نشده است و از حضور انسانی، متروکه مانده است. اولین اطلاعاتی که از این شهر در دست است، به سال 1710 بر می گردد که در آن زمان ماهیگیران و دریا نوردانی بوده اند که در این منطقه زندگی می کردند و یک فانوس دریایی، مدرسه و یکی دو ساختمان دیگر از آن زمان به یادگار مانده است. یک طوفان دریایی شدید در سال 1860 این بندر را به ویرانی کشاند و کسانی که جان سالم به در بردند، به نقاط دیگر کوچ کردند و این منطقه را ترک کردند. در طی سالیان بعد نیز تلاش هایی برای سکونت مجدد در این شهر صورت گرفت که به واسطه طوفان های مجدد و خطراتی که افراد در این مسیر مشاهده کردند، تمامی این تلاش ها و اقدامات بی نتیجه ماند.ترجمه  itrans.ir

این مقاله ادامه دارد...

نظرات

در ادامه بخوانید...