تاریخچه خودرو جیپ بخش اول

در

برندی که در حال حاضر با نام جیپ می شناسیم و در صنعت خودرو سازی از شهرت ویژه ای برخوردار است، به خاطر ساخت و طراحی خودروهایی شهرت پیدا کرد که قابلیت رانندگی با آن ها تقریباً در تمامی شرایط سخت و دشواری که برای سایر خودروها حتی رفتن به آن قابل تصور نیست، وجود داشت و می توان گفت که این برند به همین خاطر بود که شهرت جهانی پیدا کرد. جیپ رانگلر Wrangler خودرو جیپ که امروزه از شهرت بیشتری نسبت به سایر مدل ها برخوردار است و به گونه ای نشان و سمبل این برند محبوب شده است، در حقیقت طراحی دوباره ای از نخستین خودرو است که توسط این برند برای ارتش آمریکا طراحی و ساخته شد و در کوران جنگ جهانی دوم در اختیار آن ها قرار گرفت. در این مقاله قصد داریم شما را با تاریخچه خودرو جیپ و مدل های قدیمی تری از خودرو جیپ که این شرکت طراحی کرده است، آشنا کنیم تا درک دقیق تری از چگونگی پیشرفت مدل های مختلف این خودرو طی سالیانی داشته باشید که این برند در حال فعالیت بوده است. با سیارک همراه باشید.

تاریخچه خودرو جیپ:

 

War Effort

در سال 1940 بود که ارتش ایالات متحده آمریکا، به دنبال یک خودرو سبک با قابلیت رانندگی در شرایط دشوار می گشت تا آن را جایگزین موتور سیکلت هایی کند که در ارتش مورد استفاده قرار می گرفتند. نا گفته نماند که یک مدل از خودرو فورد با نام مدل تی نیز در آن زمان توسط ارتش آمریکا مورد استفاده قرار می گرفت. ارتش ایالات متحده آمریکا طی خبری که در این خصوص عنوان کرد، چند خصوصیت برای خودرو مد نظر خود در نظر گرفته بود که این ها بودند: قابلیت گنجایش چهار سرنشین، سرعت بالا، فرمان کوچک و در نهایت وزن کم. این ها اساس چیزی است که در آن دوران مد نظر آن ها بود. ویلیز اورلند که در آن دوران مدیریت کارخانه خودرو سازی بانتام در آمریکا را به عهده داشت، و نیز در کنار او کپانی خودرو سازی فورد، مدل های اولیه ای طراحی کرده و برای آزمایش برای مسئولین ارتش فرستادند. خودروی که ویلیز برای ارتش طراحی کرد، همانی بود که امروزه با نام کواد شناخته می شود (Quad)، کمپانی خودرو سازی فورد هم  مدل جی پی را برای این کار در نظر گرفت.

در نهایت ارتش آمریکا به هر دو کمپانی اعلام کرد که هفتاد خودرو از مدل جدید خود بسازند و قراردادی با هر دو کمپانی وضع شد. سپس قرار شد هزار و پانصد خودرو دیگر نیز، با تدابیر جدیدی که ارتش آمریکا برایشان در نظر گرفته بود، ساخته شود. در نهایت هم این ویلیز بود که توانست نام خودرو و کمپانی خود را مطرح کند و خودرو او بود که توسط ارتش به عنوان بهترین گزینه انتخاب شد. پس از مدل ابتدایی که با نام کواد در اختیار ارتش قرار گرفت و پیش از این نیز توضیحاتی در خصوص آن داده شد، نام ام ای برای مدل بعدی و ام بی برای مدل جدید تر در نظر گرفته شد. در هر دو مدل جدید از خصوصیات خوب خودرو شرکت فورد نیز بهره گرفته شد. «جیپ» که به عنوان نام نهایی برای این خودرو در نظر گرفته شد، مشخص نیست که به چه خاطری انتخاب شده است، اما احتمال می رود که بر گرفته از نام اختصاری جی پی (که در ارتش به کار می رود و به معنی «هدف مشترک» است) گرفته شده باشد. در نهایت اما این گونه بود که برای نخستین بار نام جیپ به میان آمد.

 

خودرو قراردادی

ارتش آمریکا، برای خودرو ایده آلی که مد نظر داشت، حداکثر وزن 2160 پوند (یک پوند برابر با  0.454 کیلوگرم است) را در نظر داشت، به همین خاطر بود که ویلیز تصمیم به حذف بسیاری از امکاناتی کند که در خودرو مدل ام ای وجود داشت. ام ای یک خودرو با حداقل امکانات بود که دنده آن متصل به فرمان بود و ترمز دستی آن در سمت چپ راننده قرار داشت. در مدل بعدی که ام بی نام گرفت، از امکانات جدیدی استفاده شد که سبب افزایش چهارصد پوندی وزن خودرو شد. ویلیز چیزی حدود 368000 عدد از این دو مدل خودرو خود برای ارتش آمریکا طراحی کرد و در اختیار آن ها گذاشت.

 

جیپ مدل سی جی-2 ای

جیپ، مدل سی جی-2 ای: تولید میان سال های 1945 تا 1949 Jeep CJ-2A

زمانی که جنگ جهانی دوم به اتمام رسید، ویلیز رسماً نام جیپ را در عرصه خودرو سازی مطرح کرد و اقدام به فروش آن به مردم آمریکا کرد. اولین مدلی که برای نخستین بار در سال 1945 به فروش رسید، مدلی بود که آن زمان با نام سی جی-2 ای شناخته می شد. این خودرو را هم می شد به عنوان وسیله ای نقلیه مورد استفاده قرار داد و هم می شد با متصل کردن کابل به آن، آن را بدل به جنراتور سیاری کرد که در آن زمان در مکان های صنعتی و مزرعه ها مورد استفاده قرار می گرفت. تصویری که مشاهده می کنید، مربوط به همین خودرو است که در آن زمان، نسبت به مدل قبلی ای که برای ارتش طراحی و در نظر گرفته شده بود، امکانات بیشتری داشت. از جمله این امکانات می توان به چراغ های جلو بزرگتر و نیز فضای بیشتری که برای ذخیره سوخت در آن در نظر گرفته شده بود اشاره کرد. موتوری که در این مدل استفاده شد، موتور چهار سیلندر بود. بین سال های 1949 تا 1953 نیز مدل سی جی-3 ای طراحی و روانه بازار شد که بسیار شبیه به مدل پیشین بود با تفاوت هایی اندک و استفاده از امکاناتی به روز تر برای ساخت آن.

 

استیشن واگن

استیشن واگن: تولید میان سال های 1946 تا 1965، Station Wagon

در سال 1946 که نخستین استیشن واگن توسط ویلیز و کمپانی اش طراحی و روانه بازار شد، برای نخستین بار بود که استیشن واگنی با بدنه ای تمام فلزی ساخته می شد و او به گونه ای پیشتاز این عرصه به شمار می آید. البته رنگی که برای بدنه این خودرو در نظر گرفته شده بود، به حالتی بود که از دور نمی شد تشخیص داد که بدنه آن فلزی است. درب عقب این استیش واگن ویلیز، از طراحی ویژه و منحصر به فردی برخوردار بود که آن را از سایر استیشن واگن های آن زمان متمایز می کرد. نکته دیگر در خصوص استیشن واگن ویلیز این بود که فضای داخلی بیشتری داشت. در سال 1949 نیز ویلیز و کمپانی اش، مدل چهار سر نشین این خودرو را روانه بازار کردند.

 

اورلند-تراک

اورلند-تراک: تولید میان سال های 1947 تا 1965، Overland-Truck

در سال 1947، ویلیز با معرفی این وانت خود قصد داشت تا پا را فرا تر نهاده و تنها خودرو های سواری تولید نکند. این وانت طراحی شده توسط ویلیز و کمپانی اش، فرمانی به شعاع 118 اینچ داشت و بیشتر به منظور باربری و حمل و نقل کالا مورد استفاده قرار می گرفت. به مرور زمان مدل چهار سرنشین آن نیز روانه بازار شد و بسته به سفارش مشتری، این وانت یا چهار سر نشین می شد و یا دو سر نشین. موتور های مورد استفاده در خودرو نیز بسته به سفارش مشتری تغییر می کرد؛ Go Devil نام یکی از این موتور ها بود و دیگری Super Hurricane که هفتاد و دو اسب بخار قدرت داشت. در طراحی بدنه این خودرو تا میانه های دهه شصت میلادی تغییر آن چنانی ای صورت نگرفت.

 

جیپستر

جیپستر: تولید میان سال های 1948 تا 1951، Jeepster

طراح خودرو اورلند، بروکز استیونز، که مشغول همکاری با ویلیز بود، ایده پرداز اصلی طرح این مدل جدید بود و هدف اصلی از طراحی آن، ساخت یک خودرو اسپورت جمع و جور بود. در طراحی این خودرو به جای شیشه در قسمت پنجره اتاق ها از پرده ای استفاده شده بود که در برابر نور خورشید و دیگر شرایط جوی و آب و هوایی از راننده و شوفر محافظت کند. البته نکته ای که درخصوص این خودرو وجود داشت این بود که هدف اولیه از تولید آن، این بود که قیمت پایینی برایش در نظر گرفته شود، با این حال، امکاناتی که در نهایت در آن مورد استفاده قرار گرفت، ویلیز را مجبور کرد که قیمت بالاتری برای این خودرو در نظر بگیرد. اولین مدلی که از این خودرو روانه بازار شد، از همان موتور Go Devil بهره می گرفت و بعداً از موتور شش سیلندری با نام Hurricane در آن استفاده شد. نکته دیگری که در خصوص این مدل وجود دارد این است که تنها مدل دو سرنشین آن روانه بازار شد.

 

جیپ مدل سی جی-3 بی

جیپ مدل سی جی-3 بی: تولید میان سال های 1953 تا 1968، Jeep CJ-3B

مدل سی جی خودرو جیپ که پیش از این نیز اطلاعاتی در خصوص مدل های اولیه آن داده شد، در سال 1953 کاملاً به روز شد و با نام جدیدی که برای آن در نظر گرفته شد، روانه بازار شد. سی جی-3 بی از سقف بلند تری نسبت به مدل پیشین برخوردار بود و نیز کاپوت جلوی خودرو نیز بزرگ تر طراحی شد تا امکان قرار گرفتن موتور جدید کمپانی، Hurricane در آن وجود داشته باشد. موتوری که بیست و پنج درصد به نسبت موتور قبلی از قدرت بیشتری برخوردار بود. تولید این خودرو جدید کمپانی برای مدت پانزده سال تداوم یافت و در این مدت توانست فروشی بالغ بر 155000 خودرو داشته باشد. در سال 1953 اما فعالیت ویلیز به سال آخر خود رسید و حق امتیار کمپانی خود و خودرو جیپ را به هنری جی کیسر فروخت. مبلغی که برای این کار دریافت کرد مقادل با شصت میلیون دلار بود. کمپانی جدید که حالا کیسر نام گرفته بود، تحقیقات گسترده ای بر روی خودرو جیپ انجام داد و شروع به طراحی مدل های جدید کرد.

 

جیپ سی جی-5

جیپ سی جی-5: تولید میان سال های 1955 تا 1983، Jeep CJ-5

کمپانی جدید به هدایت کیسر، در سال 1955 نخستین مدل از خودرو خود را روانه بازار کرد که سی جی-5 بود و به نسبت مدل پیشین، سی جی-3 بی، کمی بزرگتر بود و طول بیشتری داشت. فرمانی که برای این مدل در نظر گرفته شد نیز بزرگتر بود. در طراحی بدنه این مدل از خودرو جنگی کره ای با نام ام-38 ای ایده گرفته شده است. البته این ها همه تفاوت های ظاهری این مدل جدید با مدل پیشین است و از لحاظ فنی نیز تغییرات گسترده ای کرد، چرا که در آن سال ها طرفداران خودرو های آف رود بیشتر شده بودند. تقریباً تمامی جنبه های فنی خودرو، از موتوری که در آن استفاده می شد گرفته تا راحتی راننده هنگام نشستن، مورد بازبینی دقیق قرار گرفت و به روز شد. در سال 1965 نیز یک موتور وی 6، شش سیلندر در آن استفاده شد که از قدرتی معادل با 225 اسب بخار برخوردار بود و این تقریباً دو برابر قدرتی است که موتور چهار سیلندر گذشته داشت. امریکن موتورز، شرکت خودرو سازی ای بود که در سال 1970، حق امتیاز تولید جیپ را از کیسر خرید و در سال 1973 اولین مدل خود را با نام سی جی-5 اس روانه بازار کرد که از یک موتور وی 8، هشت سیلندری قدرتمند در ساخت آن بهره گرفته شد. طی سی سالی که طراحی و ساخت مدل سی جی-5 اس ادامه داشت، چیزی حدود ششصد هزار عدد از این خودرو محبوب جیپ به فروش رسید.

 

سی جی-6

سی جی-6: تولید میان سال های 1956 تا 1975، Jeep CJ-6

برای کسانی که برای فضای داخلی اتاقک خودرو، اهمیت زیادی قائل بودند و فضای بیشتری نیاز داشتند، در سال 1956 بود که این مدل طراحی و روانه بازار شد. از لحاظ فنی، تقریباً همان امکانات و موتوری که در مدل سی جی-5 مورد استفاده بود، در این مدل هم استفاده شد و تنها تفاوت آن، طول بیشتر خودرو نسبت به مدل پیشین بود. فاصله محور چرخ های عقب و جلو در این مدل به خصوص، بیست اینچ بیشتر در نظر گرفته شد. در سال های 1965 و 1973، همانند تمامی مدل های دیگر خودرو جیپ، سی جی-6 هم به روز شد و از امکانات جدیدی در آن بهره گرفته شد. در نهایت در سال 1976 بود که به کلی تولید آن متوقف شد و مدل سی جی-7 که تازه طراحی شده بود، جایگزین آن شد.

 

واگونییر

واگونییر: تولید میان سال های 1963 تا 1991، Jeep Wagoneer

در سال 1963 بود که از این مدل جدید خودرو جیپ پرده برداری شد. اولین خودرو لوکس چهار سرنشین اس یو وی که روانه بازار شد همین مدل است که طراحی آن به عهده بروکز استیونز بود. نکته ای که در خصوص طراحی این خودرو وجود داشت و آن را منحصر به فرد می کرد، قابلیت چرخاندن چرخ های عقب، علاوه بر چرخ های جلو بود که به مراتب کنترل بیشتری در اختیار راننده می گذاشت. علاوه بر این ها این مدل اولین خودروی بود که از برخی قابلیت های اتوماتیک در آن استفاده شده بود. در سال 1965 مدل واگونییر بهبود یافته روانه بازار شد که قابلیت های دیگری در اختیار افراد می گذاشت. یک کیس کامل افزایش سرعت از جمله این قابلیت های جدید بود. نا گفته نماند که قیمت این مدل جدید تقریباً دو برابر مدل پیشین بود. در نهایت هم در سال 1984 مدل دیگری از خودرو پرده برداری شد که با نام گرند واگونییر شناخته شد.

 

گلادیاتور سری جی وانت

گلادیاتور، سری جی، وانت: تولید میان سال های 1963 تا 1987، Gladiator/J-Series

در سال 1963 بود که برای نخستین بار از این مدل پرده برداری شد. سیستم فنی به کار گرفته شده در این مدل نیز دقیقاً همانند مدل واگونییر بود. فاصله محور چرخ های عقب و جلو در مدل گلادیاتور جی-200 برابر با 120 اینچ و در مدل جی-300 برابر با 126 این بود. در سال 1965، نام این دو مدل به جی-2000 و جی-3000 تغییر پیدا کرد. در نهایت در سال 1971 بود که به طور کلی گلادیاتور از ابتدای نام آن ها برداشته شد و تولید خودرو های وانت بار جیپ، تحت عنوان سری جی ادامه پیدا کرد. این روند تا سال 1987 تداوم پیدا کرد. ترجمه  itrans.ir

این مقاله ادامه دارد... 

نظرات

در ادامه بخوانید...

تاریخچه خودرو جیپ بخش سوم

در

جیپ کماندر


پلتفورم اصلی مورد استفاده برای این مدل جدید خودرو جیپ همانی بود که در جیپ گرند چروکی 2005 نیز استفاده شده بود و سازندگان خودرو از کارکرد خوب آن اطمینان حاصل کرده بودند. نکته ای که در خصوص این خودرو وجود داشت این بود که قابلیت گنجایش هفت سر نشین در آن بود و نیز به خاطر ارتفاع سه اینچی بیشتری که در اتاقک داخلی خودرو در نظر گرفته شده بود، فضای بیشتری در اختیار سرنشینان قرار می گرفت. طراحی ظاهری این مدل جدید خودرو جیپ کمی متفاوت تر از مدل های پیشین بود و با گوشه ها و کناره هایی که زوایه تندی تشکیل می دهند، حالتی جعبه گونه پیدا کرده بود که آن را بیشتر شبیه به مدل لیبرتی 2008 می کرد. موتور و قابلیت های کنترل خودرو نیز دقیقاً همان هایی بود که در خودرو گرند چروکی نیز پیش از آن استفاده شده بود. 

جیپ پاتریوت

تولید میان سال های 2007 تا 2017، Jeep Patriot
این یکی از دو کراس رووری است که نام برند جیپ را به یدک می کشد، با این حال طراحی جیپ پاتریوت به گونه ای است که بیشتر آن را شبیه به خودرو های شاسی بلند کرده است تا کراس روور. البته مدل دیگری با نام کامپس در همان سال 2007 روانه بازار شد که در مورد بعدی بیشتر راجع به آن صحبت خواهیم کرد و شباهت بیشتری به خودرو های کراس روور دارد. در طراحی مدل پاترویت از المان های کلاسیکی استفاده شد که خودرو های قدیمی تر جیپ با آن شناخته می شدند؛ چراغ های جلو به شکل دایره بودند و نیز پنجره مشبکی که در قسمت جلویی خودرو قرار می گیرد، همانند مدل های قدیمی تر، هفت تکه طراحی شد. تفاوتی که مدل پاتریوت با مدل های قدیمی تر دارد در این است که روی طراحی اصلی خودرو، امکان داشتن کنترل بر هر چهار چرخ وجود ندارد و اگر خریدار چنین قابلیتی را مد نظر داشته باشد، باید رو به مدل سفارشی این خودرو بیاورد، چرا که طراحی مدل اصلی به گونه ای است که تنها قابلیت کنترل دو چرخ جلو وجود دارد. از دیگر امکانات این خودرو می توان به سیستم های متفاوتی نگاه کرد که برای آن در نظر گرفته شده است؛ سیستم اول که با نام Freedom Drive I (ترجمه تحت اللفظی آزادی در رانندگی) شناخته می شود، خودرو را از لحاظ فنی کاملاً آماده برای رانندگی در سطوح صاف و جاده ها می کند و سیستم دوم که Freedom Drive II نام دارد، خودرو را برای رانندگی در شرایط دشوار و سطوح نا هموار آماده می کند. مدل پاتریوت از یک موتور قدرتمند 172 اسب بهره می گیرد که سیلندر های آن به ابعاد 2.4 لیتر می رسند. در نهایت در سال 2017 بود که ساخت و عرضه این مدل متوقف شد. 

جیپ کامپس


جیپ کامپس
تولید میان سال های 2007 تا 2016، Jeep Compass

مدل کامپس که همراه با پاتریوت روانه بازار شد تلاش دیگر برند جیپ برای به دست آوردن جایگاهی میان خودرو های کراس روور بود. مدل کامپس نیز همانند پاتریوت، تفاوتی با خودرو های قدیمی تر جیپ داشت؛ این که قابلیت کنترل چهار چرخ در طراحی اصلی آن وجود نداشت و تنها در مدل های سفارشی می شد این قابلیت را مشاهده کرد. همانند پاتریوت، کامپس نیز از دو سیستم متفاوت برای رانندگی بهره می گیرد که در مورد قبلی توضیحاتی در خصوص آن داده شد. در سال 2011 بود که نهایتاً بازبینی هایی اساسی روی طراحی خودرو صورت گرفت و تغییرات ظاهری که در آن سال در خودرو مشاهده شد، بسیار آن را به مدل گرند چروکی نزدیک تر کرد و همین مسئله سبب شد بازخورد بهتری میان خریداران داشته باشد، با این حال، این تغییرات تنها محدود به ظاهر خودرو بود و از سال 2011 به بعد، از همان موتور 172 اسب بخاری با سیلندر هایی به ابعاد 2.4 لیتر استفاده شد و در مکانیسم های انتقال نیرو و سایر قسمت های فنی خودرو تغییرات چندانی حاصل نشد.

جیپ رانگلر

جیپ رانگلر تولید میان سال های 2007 تا 2017، Jeep Wrangler

در سال 2007 خودرو قدیمی و محبوب جیپ، به طور کامل مورد بازبینی قرار گرفت و با استفاده از قاب، بدنه، طراحی خارجی و داخلی، موتور و امکانات ایمنی جدیدی که در این مدل جدید از آن بهره گرفته شد، رانگلر را کاملاً به مرحله جدیدی وارد کرد، با این وجود ایده اصلی دقیقاً همان است که در خودرو های قدیمی ویلی بود. از جمله امکاناتی که منحصر به فرد برای خودرو جیپ است و به گونه ای همه خودرو اصلی و کلاسیک جیپ را به خاطر وجود این امکانات می شناسند و در مدل جدید وانگلر نیز از آن ها بهره گرفته شد می توان به این موارد اشاره کرد چراغ های دایره ای شکل جلو، پنجره جلویی مشبک هفت تکه، قابلیت جدا شدن درب های خودرو، قابلیت خواباندن شیشه جلویی اتومبیل و در نهایت قابلیت جمع شدن سقف خودرو. آن چه که در طراحی جدید مدل وانگلر بیشتر جلب توجه می کند، فضای داخلی آن است که به نسبت مدل های قدیمی تر بسیار بزرگ تر و جا دار تر در نظر گرفته شد. طراحی اصلی خودرو به گونه ای بود که ظرفیت گنجایش چهار سرنشین در آن وجود داشت و امکان دسترسی به یک صندلی اضافه هم بود که سه نفر دیگر در آن جا می گرفتند. در سال 2011 نیز، بازبینی هایی اساسی رو مدل وانگلر صورت گرفت و بیش از همه این طراحی داخلی خودرو بود که دستخوش تغییرات شد.

جیپ لیبتری


جیپ لیبتری تولید میان سال های 2008 تا 2012، Jeep Liberty

در سال 2008، مدل جدیدی از خودرو لیبرتی روانه بازار شد که در طراحی ظاهری آن بیشتر سعی شده بود از قسمت های زاویه دار و خطوط صاف استفاده شود و به نظر می رسد سازندگان خیلی از طراحی منحنی شکل مدل قبلی رضایت نداشتند. برای بهبود هندلینگ و کنترل خودرو، هم در سطوح صاف و جاده های هموار و هم در شرایط دشوار و سطوح شیب دار، سیستم تعلیق کاملاً جدیدی در این مدل خودرو مورد استفاده قرار گرفت و نیز همانند قبل امکان کنترل بر چهار چرخ خودرو، در اختیار راننده گذاشته شد. در طراحی داخلی خودرو نیز نکاتی مد نظر قرار گرفت و تا حد ممکن سعی شد فضای بیشتری در اختیار سرنشینان قرار بگیرد. از دیگر نکاتی که در این مدل جدید مورد استفاده قرار گرفتند می توان به پنجره ای که در سقف آن تعبیه شده بود اشاره کرد.

جیپ گرند چروکی

جیپ گرند چروکی تولید از سال 2011 تا کنون، Jeep Grand Cherokee

در سال 1992 بود که اولین مدل گرند چروکی روانه بازار شد و از آن زمان تا سال 2011 که از جدید ترین مدل آن پرده برداری شد، چیزی بالغ بر چهار میلیون عدد از این خودرو به فروش رسید و سود خوبی عاید سازندگان آن کرد. در این مدل جدید گرند چروکی از یک طراحی بیرونی بسیار زیبا استفاده شد و طراحی داخلی نیز به همین اندازه خوب است و فضای داخلی بسیار لوکس و شیک طراحی شده است. سه سیستم متفاوت برای کنترل چهار چرخ خودرو در نظر گرفته شده است که سبب افزایش کنترل راننده بر خودرو هم در سطوح صاف و جاده ها و هم در شرایط دشوار می شود. سیستم تعلیق هوازی جدیدی نیز در این خودرو مورد استفاده قرار گرفته است. در سال 2014 گرند چروکی جدید مورد بازبینی قرار گرفت و تغییراتی جزئی در آن مد نظر قرار گرفت. از جلمه این تغییرات می توان به کوتاه تر شدن طول پنجره مشبک جلوی خودرو و چراغ های باریک تر جلویی اشاره کرد. سیستم ایرو دینامیک خودرو نیز بسیار بهتر از مدل های پیشین است و برای نخستین بار در این مدل بود که از لامپ های ال ای دی به عنوان چراغ هایی که دید راننده را در شب وسعت دهند استفاده شد. در سال 2017، طراحی های سفارشی ای از این خودرو برای خریداران در نظر گرفته شد که امکان رانندگی بهتری در شرایط دشوار را داشت.

جیپ چروکی


جیپ چروکی تولید میان سال های 2014 تا 2018، Jeep Cherokee

در سال 2014 بود که از این خودرو جدید برند جیپ پرده برداری شد. در حقیقت هدف اصلی سازندگان معرفی جایگزینی مناسب برای مدل لیبرتی بود که بازخورد چندان خوبی میان خریداران نداشت. طراحی ایرودینامیک این خودرو شاسی بلند جیپ، کاملاً جدید و به روز است و در آن از یک موتور وی شش، با سیلندر هایی به ابعاد 3.2 لیتر بهره گرفته شده است. از دیگر نکات آن می توان به سیستم نه دنده ای آن اشاره کرد که قابلیت رانندگی در سرعت های بالا را در اختیار راننده گذاشته و به مراتب کنترل او بر خودرو را افزایش می دهد. چروکی تیل هاوک، نام یک طراحی سفارشی از همین مدل چروکی است که با استفاده از امکانات جدیدی که در آن به کار گرفته شده است، قابلیت رانندگی در شرایط دشوار را به اوج خود می رساند. از سیستم تعلیق خودرو گرفته تا موتور استفاده شده در آن همه به منظور فراهم آوردن تجربه ای بی نظیر در شرایط دشوار و سطوح نا هموار توسط سازندگان مد نظر قرار گرفته اند که به نتیجه مطلوب نیز رسید.

جیپ رنگید


جیپ رنگید تولید از سال 2015 تا کنون، Jeep Renegade

در سال 2015، سازندگان خودرو جیپ با پرده برداری از مدل جدید رنگید خود، دوباره در تلاش بودند تا جایگاهی در میان خودرو های کراس روور برای خود دست و پا کنند. این مدل جدید خودرو جیپ به مراتب کوچک تر است و مصرف بهینه سوخت نیز در آن مد نظر قرار داده شده است و این در حالی است که قابلیت رانندگی با آن در سطوح نا هموار و شرایط دشوار همچنان وجود دارد. دو طراحی سفارشی به خصوص برای این مدل خودرو جیپ در نظر گرفته شده است که خریداران امکان انتخاب میان این دو را خواهند داشت؛ اولی که کمی اسپورت تر است از موتور توربویی بهره می گیرد که سیلندر هایی به ابعاد 1.4 لیتر دارد و نیز از سیستم کلاژ و دنده در آن بهره گرفته شده است. مدل دوم نیز از موتوری بهره می گیرد که سیلندر هایی به ابعاد 2.4 لیتر دارد و سیستم نه دنده ای اتوماتیک در آن استفاده شده است. از امکاناتی که در این خودرو از آن استفاده شده است و جالب توجه است، سیستم های فوق العاده ای است که برای رانندگی در شرایط دشوار، برای آن در نظر گرفته شده است؛ سیستم های جداگانه ای که هر یک از لحاظ فنی خودرو را برای رانندگی بر یکی از سطوح ناهموار و طبیعی (شن و ماسه، آب، صخره و ...) آماده می کند.

جیپ کامپس


جیپ کامپس تولید از سال 2017 تا کنون، Jeep Compass

در سال 2017 بود که از این طراحی جدید مدل کامپس پرده برداری شد و از لحاظ فنی و ظاهری بسیار بهتر از آن چیزی بود که نسل گذشته این مدل نمایانگر آن بودند. بازخورد خوبی که مدل گرند چروکی در میان خریداران داشت، سبب شد تا در طراحی این خودرو نیز از المان هایی بهره گرفته شود که در طراحی فنی و ظاهری گرند چروکی مورد استفاده قرار گرفته بود. چهار طراحی به خصوص و منحصر به فرد از این مدل جدید کامپس برای فروش در بازار خودرو آمریکا در نظر گرفته شد. موتوری با قدرت صد و هشتاد اسب بخار و با سیلندر هایی به ابعاد 2.4 لیتر در ساخت این خودرو استفاده شده است که سبب می شود در کنار کارکرد بسیار خوب و قدرتمند آن شاهد اقتصادی بودن آن از لحاظ مصرف سوخت باشیم. همانند مدل رنگید در این مدل نیز از سیستم های مختلفی برای رانندگی در سطوح نا هموار استفاده شده است و بهترین طراحی سفارشی برای رانندگی در شرایط دشوار با نام تریل هاوک شناخته می شود.

جیپ گرند چروکی ترک هاوک


جیپ گرند چروکی ترک هاوک تولید از سال 2018 تا کنون، Jeep Grand Cherokee Trackhawk

یکی از قابلیت های مدل های مختلف گرند چروکی که تا کنون سازندگان جیپ روانه بازار کرده اند، این است که رانندگی با آن تقریباً در تمامی سطوح و شرایط مختلف وجود دارد و به همین خاطر است که شهرت جهانی پیدا کرده است. مدل جدید ترک هاوکِ گرند چروکی که در سال 2018 از آن پرده برداری شد، قابلیت رانندگی در پیست های مسابقه را نیز به قابلیت های دیگر اضافه کرد. سیستم انتقال قدرتی که در این مدل بهره گرفته شده است، همانی است که در سری هل کت (Hellcat series) استفاده شده است؛ در حقیقت موتور قدرتمند وی هشتی در آن به کار گرفته شده است که قدرتی معادل با 707 اسب بخار دارد. استفاده از این موتور قدرتمند در گرند چروکی جدید سبب شده تا قابلیت پر کردن سرعتی معادل با شصت متر بر ساعت را تنها ظرف مدت زمان 3.4 ثانیه داشته باشد. بیشترین سرعتی که امکان رسیدن به آن را دارد نیز معادل با صد و هشتاد متر بر ساعت است. از دیگر قابلیت های فوق العاده این خودرو می توان به فاصله هشت اینچی کف آن با زمین اشاره کرد که امکان رانندگی در بسیاری از نقاط را به آن خواهد داد. قابلیت کنترل چهار چرخ نیز در این مدل جدید وجود دارد و نیز قادر به تحمل وزنی معادل با هفت هزار پوند (هر پوند تقریباً برابر با 0.5 کیلوگرم) را در اتاقک خود دارد. از نکات دیگر این خودرو می توان به قیمت آن اشاره کرد که تنها مدل خودرو جیپی است که بسته به گزینه هایی که انتخاب می کنید، می تواند قیمتی بالغ بر صد هزار دلار داشته باشد.

جیپ رانگلر

جیپ رانگلر (جی ال) تولید از سال 2018 تا کنون، Jeep Wrangler (JL)

در سال 2018 بود که از طراحی کاملاً جدیدی از خودرو کلاسیک و محبوب رانگلر پرده برداری شد. در طراحی ظاهری، رانگلر جدید کاملاً به مدل های پیشین خود وفادار بوده است و پنجره مشبک جلویی هفت تکه و نیز چراغ های دایره ای شکل از نکاتی هستند که گواهی بر این ادعا می باشند. پنجره مشبک جلویی در این طراحی جدید کمی بلند تر و عریض تر در نظر گرفته شده است و نیز در قسمت های کناری چراغ های جلوی خودرو از لامپ های ال ای دی بهره گرفته شده است که به مراتب دید راننده را در طول شب وسعت خواهد بخشید. از لحاظ ایرو دینامیک طراحی این خودرو بسیار بهبود یافته است و پنجره های کناری سمت راننده و کمک راننده نیز بزرگتر طراحی شده اند تا سرنشینان دید بیشتری نسبت به فضای بیرون داشته باشند. بسته به سفارش مشتری این خودرو می تواند دو در و یا چهار در باشد.

جیپ چروکی

جیپ چروکی تولید از سال 2019، Jeep Cherokee

بنا به آخرین اطلاعات به دست رسیده، قرار است در سال 2019 از این مدل جدید خودرو جیپ به طور کامل پرده برداری شود و طراحی نهایی روانه بازار شود. به گفته سازندگان در طراحی ظاهری این خودرو سعی شده است که المان های اصلی مدل های قدیمی تر جیپ حفظ شود و نیز به طراحی مدل های چروکی وفادار بمانند. در طراحی داخلی نیز قرار است تنها اقدام به به روز کردن امکاناتی کنند که در مدل های پیشین استفاده شده است تا راحتی راننده و سرنشینان در اتاقک خودرو افزایش پیدا کند.ترجمه  itrans.ir

نظرات

در ادامه بخوانید...

نبرد چراغ‌ های هدلایت:چراغ‌ های ال‌ای‌دی LED

در

(سیارک) : مطمئنا صنعت خودرو به میزان زیادی تکامل یافته است و به همراه این تکامل ، چراغ‌ های جلوی خودرو نیز به سطح بالاتری رسیده‌اند، خودرو سازان تاثیر چراغ‌ های هالوژن یا HID را بر روی مدل‌های خود تجزیه و تحلیل کرده‌ و به یک گزینه جدید رسیده‌اند: چراغ های LED. حداقل روی کاغذ به نظر می‌رسد که LED‌ ها راه‌حلی برای تولید انبوه خودرو ها باشند اما چندین نقطه ضعف هم وجود دارد که می‌تواند چشم‌انداز جهانی در مورد این نوع تکنولوژی را تغییر دهد.

چراغ‌ های ال‌ای‌دی LED

 توصیف اصول نحوه عملکرد چراغ‌ های ال‌ای‌دی بسیار سخت است اما به شکل خلاصه می‌توان گفت که آنها به حرکت الکترون‌های منفی به سمت "حفره‌های" مثبت در سرتاسر یک نیمه‌هادی متکی هستند. زمانی که یک الکترون ازاد در یک حفره می‌افتد که در سطح انرژی پایین تری قرار دارد، انرژی خود را از دست می‌دهد که باعث آزاد شدن یک فوتون (کوچکترین ذره تشکیل دهندۀ نور) می‌شود، این فرآیند الکترولومینانس  (برق‌درخشی) نامیده می‌شود.(سیارک)

اگر این فرآیند هزاران بار در ثانیه تکرار شود شاهد یک نور روشن مداوم خواهید بود که از سطحی حدود 2 میلی‌متر ساطع می‌شود دیود ساطع‌کننده نور (LED‌).

مهمترین نکته  در مورد چراغ‌ های LED این است که در مقایسه با لامپ‌های هالوژن کلاسیک به توان بسیار پایینی نیاز دارند. به عنوان مثال LED‌هادر تویوتا پریوس و چندین نوع خودرهای هیبریدی که در آنها برق نقش کلیدی ایفا می‌کند مورد استفاده قرار گرفته‌اند لزوما نه برای چراغ‌ های جلو. اولین واحدهای LED در خودروی آئودی R8 مدل 2004 مورد استفاده قرار گرفتند.

به طور کلی چراغ‌ های LED از نظر میزان تابندگی بین لامپ‌های هالوژن و HID قرار می‌گیرند اما پرتوهای متمرکزتری تولید می‌کنند و همچنین در اشکال مختلف تولید می‌شوند.

همچنین  LED‌ها به لطف اندازه کوچک خود امکان دستکاری زیادی دارند، تولید کنندگان قادرند انواع اشکال و مجموعه‌های مختلف را تولید کنند به نحوی که کاملا با مدل‌های خودرو های آنها تطابق داشته باشد و نیاز به رفلکتورهای زشت نیست.

 

چراغ‌ های ال‌ای‌دی LED

 

چراغ‌ های ال‌ای‌دی LED

اما نیاز است که چند مسئله را روشن کنیم. به عنوان مثال اگرچه LED‌ها هنگام روشن شدن همانند لامپ‌های هالوژن حرارت منتشر نمی‌کنند، اما زمانی که جریان برق از آن عبور می‌کند مقدار زیادی گرما در پایین امیتر (عمدتا چیپ یا تراشه) تولید می‌شود و در نتیجه خطر بالقوه‌ای برای قطعات و کابل‌های اتصال مجاور به همراه دارد. به همین دلیل است که چراغ‌ های LED به سیستم‌های خنک‌کننده مانند هیت‌سینک یا فن نیاز دارند تا از ذوب شدن آنها جلوگیری شود.

فراموش نکنید که این سیستم‌های خنک‌کننده در محفظه موتور قرار دارند که محیط خنکی برای سایر سیستم‌ها به منظور حفظ درجه حرارت مناسب و معقول نیست. به همین دلیل طراحی و پیاده‌سازی چراغ‌ های LED برای خودرو ها دشوارتر است و بنابراین گران‌تر از HIDها خواهند بود.(سیارک)

چرا در LED‌های روشن در روز یا چراغ عقب از هیت‌سینک استفاده نمی‌شود؟ ساده است چرا که هیچ کس برای حرکت در تاریکی به آنها متکی نیست. بنابراین نیاز نیست که همانند چراغ‌ های جلو قدرتمند باشند و این بدین معنی است که جریان عبوری از این چیپ‌ها آنقدر نیست که باعث ایجاد مشکلات حرارتی شود.

به طور خلاصه در مورد LED‌ها می‌توانیم بگوییم که:

مزایا:

اندازه کوچک، امکان سفارشی‌سازی در شکل‌های مختلف را فراهم می‌کند.

مصرف انرژی بسیار پایین

روشن‌تر از چراغ‌ های هالوژنی و ارائه نور گرم‌تر نسبت به HIDها

معایب:

هزینه تولید بالا

ایجاد حرارت بالا در اطراف قطعات مجاور

طراحی دشوارتر و کنار آمدن با دمای بالای محفظه موتور

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

نظرات

در ادامه بخوانید...

نبرد چراغ‌های هدلایت: هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل در مقابله با هم

در

(سیارک) : آنچه که اکنون برای ما چیزهای رایج و معمولی است زمانی دستاوردهای عمدۀ تکنولوژی و فناوری بودند. زمانی بود که اضافه کردن یک پیچ ساده و یا تغییر شکل اجزای خاص منجر به نوآوری‌های قابل  توجهی می‌شد که سالها بعد این نوآوری‌ها خودشان پایه‌ای برای پروژه‌های پیشرفته‌تر شدند.بیایید در این پست نگاهی به چراغ‌ های جلو خودرو بیندازیم.

هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل

اگرچه کل صنعت خودرو سازی از ال‌ای‌دی استفاده می‌کند اما تعداد کمی از مردم می‌دانند که چگونه آنها از لامپ‌های ساده استیلنی در دهه 1880 تکامل یافته و بردهای ال‌ای‌دی بسیار پیچیده امروزی تبدیل شدند. علاوه بر این محققان دائما بر روی ایده "چراغ جلو" کار می‌کنند و تلاش می‌کنند که به پیشرفت‌های جدیدی دست یابند که به وضوح باعث برتری محصولات آنها نسبت به رقبا شود. چراغهای لیزری نیز از همین نمونه هستند اما قبل از بحث در مورد آنها باید سیستم‌های رایج که به وفور استفاده می‌شوند را نیز بررسی کنیم.

قصد نداریم که در مورد تاریخچه چراغ جلو صحبت کنیم چرا که قبلا این کار را انجام داده‌ایم، در عوض تلاش می‌کنیم بر روی چهار نوع تنظیمات عمده که امروزه به کار می‌روند تمرکز کنیم و ببینیم آنها چه هستند. بنابراین سعی می‌کنیم در مورد مزایا و معایب هر یک از آنها صحبت کنیم، اگرچه مردم به طور کلی اعتقاد دارند که همیشه جدیدتر بهتر هم است، که اغلب هم همین طور است. ممکن است برخی از شما با این ایده موافق باشید و برخی نیز مخالف باشید، بهر حال هر یک از این چهار نوع چراغ جلو خصوصیات مثبت و منفی خاص خودش را دارد. پس بیایید نگاهی به آنها بیندازیم.

چراغ‌ های جلو هالوژنی

چراغ‌ های هالوژنی در حال حاضر در جهان خودرو ها بیشترین کاربرد را دارند و همانطور که می‌دانید این بخاطر مزیت اصلی آنها است: نصب آسان و ارزان.(سیارک)

 

هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل

اساسا یک لامپ هالوژن در شرایط عالی عمری حدود 1000 ساعت دارد و هزینه جایگزینی آن در مقایسه با سایر انواع دیگر بسیار پایین است (حدود  دلار30 برای یک مجموعه مناسب). با این حال لامپ‌های هالوژن کم کم در حال تبدیل شدن به گزینه دوم برای شرکت‌های خودرویی در سرتاسر جهان هستند. اما چرا؟ هالوژن دقیقا هم‌معنی با بهره‌وری نیست و برای درک بهتر توضیح خواهیم داد که یک لامپ هالوژن چگونه کار می‌کند.

اول اینکه از یک شیشه ساخته شده است که در مقابل دماهای بسیار بالا مقاوم است، بعلاوه یک گاز که معمولا ترکیبی از آرگون و نیتروژن است و یک عدد رشته تنگستن. به منظور تولید نور، رشته تنگستن از طریق باتری خودرو جریان برق دریافت کرده و تا دمایی حدود 2500 درجه سلسیوس گرم می‌شود و شروع به درخشش می‌کند (فرآیند تابش یا دماشیدگی).

زمانی که لامپ هالوژن به اواخر عمر خود نزدیک می‌شود تنگستن بخار می‌شود و بر روی شیشه آن رسوب می‌گیرد و باعث پارگی رشته تنگستن می‌شود و قابلیت عملکرد آن از بین می‌رود .

 

هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل

 

هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل

هالوژن ، زنون ، ال‌ای‌دی ، لیزر و کیت‌های تبدیل

اما این زیاد مسئله مهمی نیست، بزرگترین مشکل این است که در حین تولید نور، این لامپ همچنین مقدار زیادی گرما تولید می‌کند که اساسا به صورت انرژی هدر می‌رود.(سیارک)

یک مشکل بزرگ دیگر که اغلب لامپ‌های هالوژن دارند نحوه واکنش آنها با مواد مختلف است. به عنوان مثال زمانی که لامپ معیوب را تعویض می‌کنید، مراقب باشید که به شیشه لامپ جدید دست نزنید! روغن و چربی روی انگشتان دست شما به شیشه کوارتز می‌چسبد و باعث می‌شود که گرما به طور یکنواخت پخش نشود و عمر لامپ به شدت کاهش می‌یابد.

با این حال لامپ‌های هالوژنی مزایایی دارند که باعث می‌شود تبدیل به گزینه اول برای اکثر خودرو سازان شوند: با حداقل میزان هزینه نور مناسبی تولید می‌کنند، در اندازه‌های مختلف تولید می‌شوند که بدین معنی است که می‌توان این لامپ‌ها را در مدل‌های مختلف خودرو نصب کرد، همچنین خودروسازان می‌توانند نسخه‌های چندتایی از انها بسته به نوع و ابعاد بدنه خودرو تولید کنند.

اگر بخواهیم به طور خلاصه صحبت کنیم می‌توانیم جوانب مثبت و منفی لامپ‌های هالوژن را به شکل زیر بیان کنیم:

مزایا:

- تعویض آسان

- تولید ساده

- ابعاد مختلف

- مقرون به صرفه

معایب:

- به هدر رفتن انرژی

- نیاز به مراقبت اضافی

ادامه در پست  های آینده

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.

نظرات

در ادامه بخوانید...

نبرد چراغ‌ های هدلایت :چراغ‌ های HID (زنون)

در

زنون یا هدلایت ؟زنون بهتر است یا هدلایت ؟در این مقاله سعی داریم با مقایسه تکنولوژی چراغ‌ های هدلایت ، چراغ های زنون و هدلایت به این سوال ها پاسخ دهیم . 
چراغ های زنون یا لامپ‌های زنون که به شکل رسمی به عنوان چراغ‌ های تخلیه با شدت بالا چراغ های HIDS خوانده می‌شوند، معمولا به عنوان یک گزینه کارآمدتر برای چراغ های خودرو شناخته می‌شوند که عمدتا به خاطر گرمای رنگ و حجم نور تولید شده توسط انها است. 



 

چراغ های زنون

 

 

اولین نسل از چراغ‌ های زنون

اولین نسل از چراغ‌ های زنون در خودروی BMW سری 7 در سال 1991 ظهور یافتند و به آرامی تبدیل به گزینه شماره یک برای بسیاری از کمپانی‌های خودرو سازی شدند، اگرچه از اعلام آن به عنوان یک تجهیزات استاندارد اجتناب شده است.چراغ‌ های HID بسیار شبیه لامپ‌های نئون هستند. یک لوله محصور پر از گاز که در هر انتهای آن یک الکترود برای عبور جریان الکتریکی وجود دارد.

در زمینه‌های کاربرد در خودرو، لامپ HID، با استفاده از یک کوارتز شفاف، الکترودهای تنگستن و مخلوطی از گازها که توسط ولتاژ بالای جریان الکتریکی عبوری بین دو الکترود تحریک می‌شوند.علیرغم نام معمول مورد استفاده برای آنها، HIDها از یک مخلوط متال-هالید استفاده می‌کنند و در حین راه‌اندازی فقط متکی به زنون هستند. دلیل آن این است که یکی از مشکلات اصلی در لامپ‌های HID مقدار زمان لازم برای گازهای موجود برای رسیدن به دمای عملیاتی و ارائه نور قوی است.

فرآیند تابش نور در لامپ‌های HID در سه مرحله رخ می‌دهد: ابتدا فاز احتراق، یک پالس ولتاژ بالا تولید یک جرقه می‌کند که گاز زنون را یونیزه کرده و یک تونل از جریان بین الکترودها ایجاد می‌شود، سپس درجه حرارت لامپ به سرعت بالا می‌رود که باعث تبخیر نمک‌های فلزی می‌شود که باعث کاهش مقاومت بین دو الکترود می‌شود؛ در نهایت بالاست به عملیات مداوم سوئیچ کرده و میزانی توان مداوم ارائه می‌کند به نحوی که قوس الکتریکی سوسو نمی‌زند.در ادامه مقاله به تفاوت هدلایت و زنون از نطر مزایا و معایب هدلایت می پردازیم.

 

 

مزایا

اول اینکه چراغ‌ های زنون از نظر حجم نور تولیدی در مقایسه با چراغ‌ های هالوژن کارآیی بیشتری دارند. البته اگر زاویه نور به درستی تنظیم نشود می‌تواند به عنوان یک شکست بخصوص از نقطه نظر ترافیک ورودی بزرگ در نظر گرفته شود، (اغلب زمانی که کیت‌های موجود در بازار به شکل اشتباه نصب شوند یا از کاسه‌ چراغ‌ هایی استفاده شود که برای HIDها طراحی نشده‌اند).

طبق آمار رسمی، یک لامپ زنون 3000 لومن و mcd/m2 90 تولید می‌کند، در حالی که یک لامپ هالوژن 1400 لومن و mcd/m2 30 تولید می‌کند.البته لامپ‌های زنون کم کم در اندازه‌ها و نسخه‌های مختلف در دسترس قرار گرفته‌اند، به خصوص به منظور استفاده در مدلهای مختلف خودرو.

 یکی دیگر از نکات مثبت چراغ‌ های زنون این است که عمر نسبتا طولانی دارند که بسیار بیشتر از لامپ‌های قبلی یعنی لامپ‌های هالوژن هستند: تخمین زده می‌شود که در شرایط عادی عمر عملیاتی آنها حدود 2000 ساعت است.

بهره‌وری می‌تواند یکی دیگر از مزایا در هنگام انتخاب HID به جای چراغ‌ های هالوژن باشد. اگرچه این چراغ‌ ها به توان بیشتری در شروع نوردهی نیاز دارند اما پس از آنکه به دمای عملیاتی رسیدند، بسیار کم‌مصرف‌تر از لامپ‌های استاندارد هستند؛ که این به معنی تحمیل بار کمتر به دینام و همچنین گشتاور کمتر موتور جهت تامین برق است. با این حال به سختی می‌توانید تفاوتی در مصرف سوخت مشاهده کنید (شاید یک اونس سوخت در هر ساعت)، اما اگر طرفدار محیط زیست هستید آگاهی از این موضوع نیز می‌تواند برای شما جالب باشد.

 

چراغ های زنون

 

چراغ های زنون

چراغ های زنون

 

 

معایب

 خوب بدیهی است که هزینه بیشتری نسبت به لامپهای هالوژن (شامل نگهداری) دارند و همچنین پیچیده‌تر نیز هستند، چرا که به دستگاهی به نام بالاست نیاز دارند که یک در واقع یک خازن است که ولتاژ بالای مورد نیاز برای عملکرد HIDها را ایجاد و تنظیم می‌کند.

فراموش نکنید که این چراغ‌ ها به چند ثانیه زمان برای رسیدن به روشنایی کامل نیاز دارند، و به همین دلیل است که به عنوان نور بالای جداگانه مناسب نیستند. در برخی از خودروها از HID به عنوان نور پایین و لامپ‌های استاندارد جداگانه برای نور بالا استفاده می‌شود. در مدل‌های بالاتر واحد HID به هر دو شکل کار می‌کند (که به اشتباه زنون خوانده می‌شود) و از یک سایه مکانیکی درون رفلکتور به منظور تغییر جهت پرتوی نور استفاده می‌شود.

برخی‌ از چراغ‌ های زنون می‌توانند اثرات سوئی بر سلامت انسان داشته باشند، چرا که برخی از آنها حاوی مواد سمی مانند جیوه فلزی هستند. برخی از کشورها اقدامات ویژه‌ای برای منع استفاده از آنها اعمال کرده‌اند، اما این فقط منجر به هزینه‌های تولید و تعمیر بالاتر خواهد شد.

نهایتا اینکه میزان تابش خیره‌کننده تولید شده توسط چراغ جلو ممکن است برای سایر رانندگان حاضر در مسیر آزار دهنده باشد (بخصوص ترافیک روبرو)، بنابراین باعث افزایش تعداد تصادفات و مرگ و میر جدای از سرعت زیاد و مشکلات فنی می‌شود.(سیارک)

 

 

مزایا و معایب چراغ‌های زنون

مزایا:

- طول عمر بیشتر نسبت به چراغ‌ های هالوژن

- کارآمدتر از چراغ‌ های هالوژن هستند زیرا توان کمتری مصرف کرده و نور بیشتری تولید می‌کنند.

- دید بهتر برای راننده

معایب هدلایت 

- تابش خیره‌کننده بیش از حد و در نتیجه ایجاد مشکلات بالقوه برای ترافیک روبرو

- هزینه‌ بالا

- سیستم پیچیده نسبت به لامپ‌های هالوژن

- مواد مضر که در آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد

- به منظور رسیدن به روشنایی کامل به چند ثانیه زمان نیاز دارند

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.

نظرات

در ادامه بخوانید...

BMW و آئودی به سختی در تلاشند تا چراغ‌ های لیزری را گسترش دهند

در
چراغ‌ های لیزری خودرو

 

چراغ‌ لیزری خودرو چیست

BMW و آئودی به سختی در حال تلاش هستند که چراغ‌ های لیزری را گسترش دهند، فناوری جدید که 1000 برابر بهتر از چراغ‌ های LED است و در عین حال بسیار جمع و جورتر است. احتمالا می‌دانید که لیزر چیز بسیار خطرناکی است و فقط می‌توانند منطقه‌ای به اندازه عرض یک سکه را روشن کنند. پس چراغ‌ های لیزری چگونه می‌توانند تبدیل به یک ایده مناسب جهت پیاده‌سازی در خودرو ها شوند؟

همانند چراغ‌ های زنون که قبلا به آن اشاره شد، تکنولوژی جدید در اینجا نیز از لیزر فقط به عنوی بخشی از فرآیند تولید نور استفاده می‌کند. در واقع شما زمانی که از نور بالای خودرو استفاده می‌کنید یک مجموعه لیزری با قدرت بالا و لنزهایی در مقابل آن نخواهید داشت که همه چیز را در مقابل خود می‌سوزاند!

طبق توضیحات BMW، سستم آنها از سه لیزر آبی استفاده می‌کند که در پشت مجموعه چراغ جلو تعبیه شده است و به مجموعه کوچکی از آینه‌ها می‌تابد که انرژی آنها بر روی لنزهای کوچک حاوی گاز فسفر زردرنگ متمرکز شده است. این ماده در تماس با پرتوهای لیزر نور سفید بسیار روشن تولید می‌کند که نور حاصل از آن به سمت چراغ جلو منعکس می‌شود. پس اساسا شما به نور تولید شده توسط فسفر نگاه می‌کنید نه خود لیزر، که باعث می‌شود بتوان از این سیستم در جاده استفاده کرد.

حال اگر چراغ جلو آسیب ببیند یا از فوکوس خارج شود چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ به گفته شرکت BMW این سیستم به صورت خودکار خاموش خواهد شد.

چراغ‌ های لیزری خودرو

نور تولید شده در این پروسه می‌تواند تا 1000 برابر بیشتر از LED‌ها باشد در حالیکه از دوسوم توان آنها (یا حتی نصف) استفاده می‌شود. و به لطف وجود فسفر، درجه رنگ نور (5.500 تا 6.000 کلوین) کاملا به نور طبیعی روز (حدود 6.500 کلوین) نزدیک است.(سیارک)

چراغ‌ های لیزری جدا از قدرت بیشتر نسبت به نور LED‌، می‌توانند فاصله‌ای حدود دو برابر را روشن سازند و به اندازه کافی کوچک هستند که امکان بسته‌بندی و طراحی ظاهری آنها با انعطاف بیشتری همراه است.

 

چراغ‌ های لیزری خودرو

نقطه ضعفی که BMW به آن اشاره کرده است  این است که فناوری‌های آنها فقط بر روی پرتوهای بالا کار می‌کند و همان‌طور که به نظر می‌رسد این به هزینه زیاد همراه است. وجود 6 لیزر با فناوری بالا در هر چراغ (در کل 12 عدد) هزینه‌ای حدود 10000$ (7.800 €) در بر خواهد داشت. این قیمت باید شامل فناوری‌های کاهنده خودکار نیز باشد چرا که هیچ یک از رانندگان مقابل نمی‌خواهند به این خورشیدهای کوچک از فاصله 600 متری (1968 فوت) خیره شود.

فناوری لیزر شرکت آئودی نیز به شیوه‌ای کاملا مشابه عمل می‌کند، فقط در هر چراغ چهار لیزر دارد. اگر بخواهیم جمع‌بندی کنیم می‌توانیم مزایا و معایب چراغ‌ های لیزری را به شرح زیر خلاصه کنیم:

 

مزایا چراغ‌ های لیزری

- بسیار کارآمد از نظر مصرف انرژی

- بسته‌بندی بسیار کوچک

- 1000 بار روشن‌تر از چراغ‌ های LED با محدودۀ دو برابر

 

معایب چراغ‌ های لیزری

- بسیار گران قیمت

- در حال حاضر نمی‌توان از آن هم برای نور پایین و هم نور بالا استفاده کرد، و نیاز به یک سیستم LED یا HID دارند

- نیاز به خنک کننده دارند چرا که حرارت ایجاد شده توسط آنها بسیار بیشتر از سیستم‌های LED است.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

نظرات

در ادامه بخوانید...

آخرین فناوری‌ های پیشرفته در خدمت خودرو های قدیمی تر :کیت‌ تبدیل چراغ‌ خودرو

در

 

 

 

کیت تبدیل چراغ خودرو چیست

ممکن است عده‌ای هنوز هم خودرو قدیمی‌تر داشته باشند که بدیهی است آخرین تکنولوژی های پیشرفته بر روی آنها نصب نشده است، از جمله چراغ‌های مدرن. از آنجا که همه توانایی یا تمایل به خرید خودرو ی جدید ندارند، بازار لوازم یدکی به کمک آنها آمده و کیت تبدیل چراغ خودرو برای آنها فراهم کرده است.

مسلما اجماع عمومی در مورد چراغ‌های جلوی موجود در بازار لوازم یدکی در جهان متمدن این است که معمولا توسط افرادی مورد استفاده قرار می‌گیرند که تنها هدف آنها در زندگی این است که زندگی سایر استفاده‌کنندگان از جاده را تیره و سیاه کنند! اگرچه ممکن است این ادعا بخصوص در مورد چراغ‌های (زنون یا LED‌) تا حدی صحت داشته باشد اما همیشه چنین است، با این حال استفاده از آنها در بسیاری از کشورها غیرقانونی می‌باشد.(سیارک)

این بدین معنی نیست که تمامی آنها بد هستند، هر چند اگر بخواهید خودروی خود را از طریق بروزرسانی ایمن‌تر سازید، گزینه‌های زیادی وجود دارند که می‌توانید برای داشتن یک جفت چراغ جلوی بهتر آن فناوری‌ را انتخاب کنید.

رایج‌ترین کیت تبدیل موجود کیت زنون/HID هستند. توجه داشته باشید که اگر پروژکتور نداشته باشند نه تنها غیرقانونی هستند بلکه خطرناک نیز هستند (هم برای خودتان و هم برای افراد حاضر در جاده)؛ چرا که نور آنها نه تنها درخشنده‌تر از نور خورشید است بلکه به شکل دانه دانه نیز پراکنده می‌شود.

اگر می‌خواهید این مسیر را انتخاب کنید بسیار مراقب باشید و فقط دنبال کیت بروید که شامل لامپ‌هایی واقعی، بالاست، هرنسس و پروژکتور باشند. همچنین فقط در صورتی که در منطقه شما قانونی هستند از آنها استفاده کنید (همه آنها قانونی نیستند حتی اگر یک تولید کننده معتبر آنها را تولید کرده باشد) و نصب آن را به متخصص بسپارید.

نصب برخی از کیتها بسیار ساده است اما بسیاری از آنها نیاز به تغییرات گسترده در چراغ‌های جلو دارند و ترجیحا پس از شستشو و تمیز کردن چراغ‌های جلو نصب می‌شوند. وجود هر گونه ناخالصی بر روی چراغ‌های جلو می‌تواند به شدت باعث اختلال در نحوه ساطع شدن نور زنون شود و در نتیجه ایمنی بیشتر را به خطر شدید تبدیل می‌کند.

اخیرا، تعداد زیادی کیت نورپردازی LED نیز به بازار آمده است و مزایایی در مقایسه با لامپ‌های هالوژن قدیمی و لامپ‌های زنون/HID دارند.

نخست

اینکه در مصرف انرژی صرفه‌جویی می‌شود و احتمالا باعث کاهش مقدار کمی مصرف سوخت می‌شود (البته نه زیاد).

دوم

اینکه آنها معمولا با دوام‌تر از سایر چراغ‌های جلو هستند (حتی اگر فابریک کارخانه نباشند)، البته باید در نظر داشت که هر چه کیفیت بالاتر باشد هزینه نیز بالاتر است.

سوم

اینکه نیاز به سرهم‌بندی یا مونتاژ زیاد با چراغ‌های استاندارد ندارند، اما نصب آنها باید توسط یک متخصص انجام شود بخصوص به این خاطر که در هنگام روشن شدن حرارت زیادی از آنها پراکنده می‌شود.(سیارک)

تا کنون هیچ کس یک سیستم چراغ جلوی لیزری غیرفابریک برای نصب و استفاده در خودرو های قدیمی نساخته است، اما با توجه به نرخ پیشرفت فناوری و کاهش هزینه‌ها بعید نیست که در چند سال آینده تولید شوند.

پس از گفتن تمامی این موارد مجددا تکرار می‌کنیم که انتخاب مسیر چیزی است که بستگی به شما دارد. اگر تصمیم به بروزرسانی اتومبیل کهنه یا قدیمی خود دارید تا آن را به چراغ‌های LED یا زنون مجهز کنید ابتدا باید ببینید که آیا در منطقه شما قانونی است یا خیر. سپس احتمالا باید به کتابچه راهنمای مالک خودرو مراجعه کنید و ببینید که آیا سیستم برق آن به شما این امکان را می‌دهد که بدون زحمت لوازم اضافی به آن بیفزایید یا خیر. اگر همه چیز مناسب بود به دنبال ارزانترین کیتی که در بازار موجود است ، نروید و حتما برای خرید کیت با یک متخصص مشورت کنید.

 

مزایا کیت تبدیل چراغ خودرو

- هزینه آنها بسیار کمتر از هزینه درخواستی از سوی خودرو سازان به منظور نصب آنها به صورت یک آپشن روی خودرو است

- به طور قابل توجهی دید شما را در شب در مقایسه با چراغ‌های هالوژن ضعیف و معمولی افزایش می‌دهند.

- نیاز نیست که یک خودروی جدید خریداری کنید فقط کافی است چراغ‌های جلو را بهتر کنید.

 

معایب کیت تبدیل چراغ خودرو

- ممکن است در برخی از مناطق و ایالت‌ها ممنوع باشد

- اگر به شکل درست نصب نشوند یا اگر کیفیت آنها پایین باشد یا کیت آنها کامل نباشد، می‌توانند بسیار خطرناک باشند.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

نظرات

در ادامه بخوانید...