چگونه آماس کیسه مفصلی و التهاب تاندون درمان می شوند

تمرکز درمان بر بهبود کیسه مفصلی یا تاندون آسیب دیده است. اولین قدم در درمان هر دوی این وضعیت ها، کاهش درد و التهاب با استراحت، فشرده سازی، بالا بردن، و داروهای ضد التهابی مانند آسپرین، ناپروکسن یا ایبوپروفن است. یخ نیز ممکن است در صدمات حاد مورد استفاده قرار گیرد.، ولی بیشتر موارد آماس کیسه مفصلی یا التهاب تاندون مزمن در نظر گرفته می شوند و یخ مفید نیست. وقتی یخ مورد نیاز است، یک بسته یخ می تواند روی محل تحت تاثیر به مدت 15 تا 20 دقیقه هر 4 تا 6 ساعت برای 3 تا 5 روز اعمال شود. استفاده بیشتر از یخ و برنامه کششی ممکن است توسط ارائه دهنده مراقبت سلامت توصیه شود.(سیارک)


فعالیت های مربوط به مفصل تحت تاثیر نیز محدود به تشویق درمان و جلوگیری از آسیب بیشتر می شود.
در برخی موارد (مثلا در آرنج تنیس) نوارهای آرنج ممکن است برای فشرده سازی عضله ساعد استفاده شود تا تسکین برخی دردها، محدود سازی کشش تاندون از استخوان را فراهم آورد. ابزارهای محافظ دیگری، مانند آتل های پا برای قوزک و پا یا آتل هایی برای زانو یا دست، ممکن است موقتا فشار به تاندون یا کیسه مفصلی تحت تاثیر را کاهش داده و زمان بهبود را در حالی که اجازه سطوح فعالیت به طور کلی برای ادامه به صورت معمول داده می شود، به سرعت تسهیل دهد. (سیارک
تمرینات کششی و تقویت ملایم به تدریج اضافه می شوند. ماساژ بافت نرم ممکن است مفید باشد. این کارها ممکن است قبل یا پس از استفاده از یک بسته یخ باشد. نوع ورزش های توصیه شده ممکن است با توجه به محل کیسه مفصلی یا تاندون تحت تاثیر فرق کند.
اگر بهبودی حاصل نشد، پزشک ممکن است یک داروی کورتیکواسترویئد به محل اطراف کیسه مفصلی یا تاندون ملتهب تزریق کند. اگرچه تزریق کورتیکواستروئید یک درمان رایج است، باید با احتیاط استفاده شود زیرا ممکن است منجر به ضعیف شدن یا پارگی تاندون شود (مخصوصا تاندون هایی که وزن را تحمل میک نند مانند آشین [قوزک] درشت نی خلفی [قوس پا] و تاندون های کشکک [زانو]). اگر هنوز بهبودی پس از 6 تا 12 ماه حاصل نشد، پزشک ممکن است آرتروسکوپی یا عمل باز را برای ترمیم آسیب و رهایی فشار بر تاندون ها و کیسه مفصلی اجرا کند.
اگر آماس کیسه مفصلی با یک عفونت ایجاد شد، پزشک آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد.
اگر یک تاندون کاملا پاره شود، جراحی ممکن است برای ترمیم آسیب نیاز باشد. پس از جراحی روی تاندون چهار سر ران یا کشکک، آن قسمت بدن بیمار گچ گرفته خواهد شد یا او از عصا یا ثابت کننده برای 3 تا 6 هفته و از چوب زیر بغل استفاده خواهد کرد. برای یک پارگی جزئی، پزشک ممکن است بدون اعمال جراحی، آن نقطه را گچ بگیرد.
بازسازی پارگی جزئی یا کلی یک تاندون نیاز به برنامه ورزشی برای بازگرداندن توانایی خم کردن و راست کردن زانو و راست کردن پا دارد تا از تکرار آسیب جلوگیری شود. یک برنامه بازسازی ممکن است تا 6 ماه به طول بیانجامد، اگرچه بیماری می تواند به خیلی از فعالیت هایی که قبلا انجام می داد، بازگردد.

چه نوع درمان و مراقبت برای این التهاب تاندون وجود دارد؟
یک پزشک عمومی یا یک درمانگر فیزیکی می تواند علل رایج التهاب تاندون و آماس کیسه مفصلی را درمان کند. موارد پیچیده یا کسانی که در برابر درمان های پیرو سنت قدیم مقاوم هستند، ممکن است نیاز به مراجعه به متخصص، مانند یک ارتوپد یا روماتولوژیست داشته باشند. (سیارک

- چه چیز باعث این وضعیت ها می شود؟
- چه بخش هایی از بدن تحت تاثیر قرار می گیرند؟
- چگونه این وضعیت ها تشخیص داده می شوند؟
- چه نوع از درمان های حرفه ای مراقبت سلامتی برای این وضعیت ها وجود دارد؟
- آیا می توان آماس کیسه های مفصلی و التهاب تاندون را پیش گیری کرد؟
- چه تحقیقی در زمینه آماس کیسه مفصلی و التهاب تاندون انجام شده است؟

آماس کیسه های مفصلی و التهاب تاندون

 این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید. 

ترجمه توسط itrans.ir

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.