چرا شما نمی توانید در مقابل دونات های اداره مقاومت کنید

برای کاهش وزن اضافی، کمتر به غذا، و بیشتر به محیط اطراف فکر کنید.
هفته ای یک پوند، یک هدف کاهش وزن رایج قابل قبول است که توسط کارشناسان در نظر گرفته می شود. با این حساب، من باید در طول 15 سالی که برای کاهش وزن تلاش کرده ام ، 780 پوند وزن کم می کردم. اما اینطور نیست. در عوض، تقریبا 25 پوند از دست داده ام نرخ افتضاح آور نیم اونس در هفته.(سیارک


این نرخی است که کل 15 سال، برای تنها 25 پوند کاهش وزن، داشته ام. اما چگونه این اتفاق افتاد. نمی توانم وزن کم کنم، نمی توانم وزن کم کنم، نمی توانم وزن کم کنم. پس از آن، به طور ناگهانی، توانستم. این اتفاق ربطی به رژیم غذایی یا برنامه های ورزشی نداشت. بلکه یک قرارداد کتابی بود. زیرا روزی که آنرا را امضا کردم، شغلم را رها کردم.
کار در خانه، می خواهم بدور از دونات های اتاق کنفرانس یا ظرف اسنیکرهای کوچکِ روی میز همکارم باشم. فکر می کنم که بتواند کاهش وزن را ساده تر کند.
نتیجه ی آن، تحقیقات بیشتر روی آن موضوع خاص بود سرود دلفریب و افسونگرانه ی مواد غذایی و من تنها کسی نیستم که توانایی مقابله با این وسوسه ها را ندارم. یک مطالعه صورت گرفته در سال 2011 درباره ی زنان دانشگاهی نشان داد که شرکت کنندگانِ دارای اضافه وزن، درصورتیکه وسوسه نشوند، تمایلی به پرخوری ندارند. با این حال، بگفته ی نویسندگان این مطالعه، "احتمال پرخوری ... با بالا رفتن تعداد غذاهای پر کالری خوش مزه، افزایش پیدا می کند." آیا آنرا نمی دانم.(سیارک)
بنابراین، چه چیزی باعث می شود بسیاری از ما در حضور یک کلوچه تخممرغی سرخ شده ناتوان شویم؟
A Slave to the Systems (یک برده ی سیستم)
هدی کوبر، که مسئول آزمایشگاه بالینی و علوم اعصاب موثر در دانشگاه ییل و یکی از نویسندگان یک پژوهش روی چگونگی واکنش ما به غذا است، بطور خلاصه می گوید "نشانه های غذا. آنها باعث خوردن بیشتر شما می شوند." این نشانه ها هر احتمالی را ایجاد می کنند. که شامل ظاهر غذا، بوی آن، حتی فقط یک عکس از آن است که همه آنها باعث می شوند که آنها را بخواهیم. درست مانند مثال کلاسیک از سرازیر شدن آب دهان سگ با صدای زنگ غذا، که که مطلقا Pavlovian است واکنش شرطی به یک محرک. اگر خود ایوان پاولوف دوباره زنده شود تا غدد بزاقی ما هنگام عبور از کنار یک سینابون بررسی کند، جای تعجبی نیست.
مطمئن نیستم که ما انسان ها با جلوگیری کردن از مورد مشابه با بزاق دهان سگ، علاقه ای به مراقبت از خودمان داشته باشیم، اما خیلی هم متفاوت نیستیم. درست مثل آنها (سگ ها)، بله، ما نیاز به غذا داریم، اما همچنین به غذا علاقه داریم. و این چیزی است که باعث وسوسه انگیزی غذا می شود. "این در زندگی شما درست است، و در زندگی من هم درست است، و یک توضیح زیست شناسی عصبی دارد،" کوبر می گوید.
دو سیستم متفاوت در مغز، تصمیم گیری های غذاییِ ما را کنترل می کند. سیستم هوموستاتیک، که نیاز به غذا را تنظیم می کند و بطور عمده توسط هیپوتالاموس (در ناحیه پایینی مغز) کنترل می شود. هورمون هایی که باعث احساس گرسنگی شده را تنظیم می کند و در درجه اول به سیگنال های درونی در مورد تعادل انرژی ما، پاسخ نشان می دهند.
سیستم دیگر سیستم پاداشِ لذت ما – که کل آن در مورد علاقه و میل است. پیچیده بوده و شامل بسیاری از نقاط مغز است، و هنوز با شناخت کامل آن فاصله زیادی داریم. اما تحقیقات به وضوح نشان داده اند که حتی زمانی که گرسنه نیستیم، باعث علاقه به خوردن می شود. دو سیستم به طور کامل از هم مجزا نیستند، و گرسنگی می تواند سیستم پاداش لذت را تقویت کند. با این حال، هیچ مقداری از رضایت نیست که گرسنگی بتواند آنرا متوقف کند.(سیارک)
من آنجا بوده ام. جلسات بعدازظهر را بیاد می آورم، وقتیکه هیچ دلیلی وجود نداشت که من باید گرسنه بمانم، و به کلوچه های تخم مرغی لعنتی خیره شوم. جلسات طولانی بود. هیچ شانسی نداشتم. من سگ پاولف هستم. ما همه سگ پاولوف هستیم.
یا شاید ما منشی های پاولوف هستیم. یک مطالعه که حدود یک دهه پیش، روی محل کار انجام شده بود، شامل 40 نفر منشی و شیشه هایی از آب نبات بود. محققان شیشه های بطری های آب نبات را که برخی روشن و برخی مات بودند، دقیقا روی میز منشی یا حدود 6 فوت دورتر، قرار دادند. وقتی شیشه های روشن بر روی میز بودند، شرکت کنندگان به طور متوسط7.7 آب نبات خوردند. و وقتی شیشه ها مات بودند، و یا در فاصله ی دورتری قرار داشتند، آنها کمتر خوردند. اما هنگامیکه شیشه های هم مات و هم دور از دسترس بودند، مصرف تا 60 درصد کاهش یافت.
کاهش 60 درصدی، تنها با بازچیدن شیشه ها. خارج از دید، دور از دسترس، خارج از ذهن.
همچنین، مطالعه ای که در سال 2016 در مجله Appetite (اشتها) منتشر شد، به بررسی این مفهوم در محل کار دوستانه ی ملنیومِ (جشن هزارساله) گوگل، که غذا و نوشیدنی در هر زمان در دسترس هستند، پرداخت. قبل از جمع آوری داده ها، محققان مشاهده کردند که اکثر افراد برای یک نوشیدنی به اتاق استراحت آمدند. بنابراین در نیمی از اتاق، در کنار نوشیدنی ها، تنقلات گذاشتند. در نیمه دیگر، تنقلات را در فاصله دورتری قرار دادند. هنگامیکه همراه نوشیدنی، غذا هم بود، دو برابر مرد بیشتر و یک سوم زنان بیشتر، از خود پذیرایی کردند.(سیارک
حتی زمانیکه غذا درست در جلوی شما قرار دارد، نشانه های دیگر نیز مهم هستند. شما می دانید که شکلات هیپ کوکی چه بویی می دهد؟ در یک مطالعه در سال 2008، افرادی که برای کمتر خوردن تلاش کردند، در واقع، در حضور بوی کوکی ها، 50 درصد کوکیِ بیشتری خوردند.

چه کسی تصمیم می گیرد که آیا و یا چگونه ما باید کمتر در معرض نشانه های غذایی مانند تبلیغات قرار گیریم؟
بعضی از ما، از جمله خودم، بیشتر از دیگران، مستعد ابتلا به نشانه های غذا هستیم. و شواهد خوبی وجود دارد که افزایش پاسخ به آن نشانه ها می تواند پیش بینی کند که آیا چند پوند اضافه می کنیم. در یک مطالعه در سال2015 ، محققان به نوجوانان، میلک شیک های شکلاتی دادند، و از اسکن های fMRI برای مشاهده ی چگونگی واکنش مغز آنها، استفاده کردند. واکنش های "بالا" کسانی که تمایل بیشتری به میلک شیک های شکلاتی نشان دادند افزایش چربی را برای سه سال بعد پیش بینی کرد.(سیارک
اما تنها به نوجوانان و میلک شیک های شکلاتی محدود نمی شود. و مطالعات تصویربرداریِ عصبی بیشتری، ارتباط بین الگوی واکنش با نشانه های غذایی و BMI یا افزایش وزن را نشان می دهند.
یک رژیم غذاییِ محیط پسند
بنابراین از اینجا به بعد کجا برویم؟ شاید آن نشانه های غذایی را دستکاری کنیم نه تنها رژیم غذایی مان ، بلکه سعی کنیم که این اپیدمی چاقی را کاهش دهیم.
یک راه ساده برای مقابله با این موضوع؟ "تغییر محیط تان، یک راه حل قوی است،" کوبر می گوید.
پسر، آیا من خودم را تغییر داده ام. به آشپزخانه ام بیایید، و تنها چیزی که شما پیدا می کنید، مواد خام هستند. خبری از شیرینی، کراکر و مطلقا کرالر نیست. در موارد نادری که من غذاهای خطرناکی در خانه دارم – هنگامیکه در همسایگی شما شیرینی دختران پیش آهنگ (Girl Scout cookies) می فروشند، شما نمی توانید رد کنید – یکی از ویژگی هایم این است که از شوهرم می خواهم که آنها را پنهان کرده، و وقتی که پشتم به آنهاست، مقدار کمی از آنرا بیاورد. شرم آور است، اما کار می کند. (بجز ماه بعد که جلد فراموش شده یThin Mints ، را در کشو فایل را با برگه ی مالیات، پیدا کردم.)(سیارک
هرچند زمانیکه در خارج از محدوده ی تحت کنترلتان، قدم می زنید، پیچیده تر می شود. این ها تصادفی نیستند که همزمان با کباب کردن، فردی سیگاری عبور کند، یا اینکه فروشگاه مواد غذایی، نمونه هایش را پخش کند، یا یک حرفه ی کاملی وجود دارد – مد کردن مواد غذایی که به دادن ظاهری خوشمزه به غذا، اختصاص داده شده است. پس چه کسی تصمیم میگیرد که آیا و یا چگونه ما باید کمتر در معرض نشانه های مواد غذایی مانند تبلیغات، قرار بگیریم؟ کوبر معتقد است که این ها انواعی از سوالات سختی هستند که باید به آنها پاسخ داد.
با وجود وسوسه هایی که در جهان بیرونی وجود دارد، حدود این بیست سالی که شاغل بوده ام، جلوی افزایش وزنم را گرفته ام اما این یک مبارزه بوده است. بنابراین هر وقت من را دیدید، لطفی بهم بکنید: شیشه را پنهان کنید.

این پست را چگونه می‌بینید؟ برای شما مفید بود؟ لطفا با نوشتن کامنت در زیر ما را مطلع کنید.  (سیارک)  

مترجم  itrans.ir

- نظرات

برای ارسال نظر، لطفا وارد حساب خود شوید یا ثبت نام نمایید.